تکنولوژی می‌تواند به شیوه‌های مختلفی زندگی ما را تغییر دهد. متأسفانه سوءکاربردِ ناگزیر از این فناوری‌های نو می‌تواند آسیب‌های بسیار بزرگی را به انسان وارد کند. اما نقش مایکروسافت در پیش‌گیری و جلوگیری از این آسیب‌ها چه میزان است؟ در ادامه با وینفون همراه باشید.

فناوری به خودی خود نه خوب است و نه بد. راهنمای اخلاقی نجاتی توسط ما برای آن تدارک دیده نشده است. برای مثال به فناوریِ انرژی هسته‌ای توجه کنید؛ این فناوری در ابتدا تنها برای فراهم کردن یک منبع انرژی پایان‌ناپذیر توسعه داده شده بود. این در حالی است که بمباران اتمی شهرهای هیروشیما و ناگازاکی ژاپن گواهی بر تمایل بشر به چگونگی استفاده از این تکنولوژی و گسترش آن دارد. تهدیدهای هسته‌ای جدید کره‌ی شمالی به ما این نکته را یادآوری می‌کنند که چنین استفاده‌ای از انرژی هسته‌ای در گذشته پیش‌بینی نمی‌شد.

هر زمانی که انسان از هوش خود برای پیشرفت تکنولوژی استفاده می‌کند، به شکل اجتناب‌ناپذیری اهداف اولیه‌ی آن به سمت اهداف بد و آسیب‌زننده منحرف می‌شود. ما انسان‌ها به جای این که دانش خود در زمینه‌ی زیست‌شناسی و شیمی را منحصر به پیشرفت داروسازی و درمان بیماری‌ها کنیم، انرژی و منابع خود را به ساخت و تولید سلاح‌های شیمیایی و زیستی اختصاص داده‌ایم.

زمانی که مایکروسافت و دیگر شرکت‌ها، فناوری‌های نو را به دلیل پتانسیل آن‌ها برای اثربخشی مطلبوب و عمیق آن‌ها بر بشر دنبال می‌کنند، سؤالی که باید مطرح شود این نیست که آیا این فناوری در آینده مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد یا خیر؛ چنین پرسشی بی‌فایده است. بلکه باید پرسیده شود «ما با وضع چه سیاست‌هایی می‌توانیم به شکل عملی اثرات مخرب و ناگزیر این فناوری را کاهش دهیم؟».

پردازش کوانتومی؛ آیا ممکن است پایان بدی داشته باشد؟

در اواخر سال ۲۰۱۶، مایکروسافت از سرمایه‌گذاری روی پروژه‌های پردازش کوانتومی خبر داد. در حالی که کامپیوترهای مرسوم از بیت‌ها برای انجام محاسبات استفاده می‌کنند، کامپیوترهای کوانتومی از کوبیت‌ها (بیت‌های کوانتومی) استفاده می‌کنند. کوبیت‌ها می‌توانند در یک زمان هم «صفر» و هم «یک» باشند. این وضعیت که «برهم‌نهی» یا «superposition» نام دارد، توانایی محاسباتی کامپیوترهای کوانتومی را به صورت نمایی افزایش می‌دهد.

تفاوت قدرت کامپیوترهای کوانتومی و کامپیوترهای سنتی بسیار محسوس است. فناوری کامپیوترهای کوانتومی چیزی بسیار فراتر از یک گام افزایش در سرعت پردازش است. این فناوری یک جهش بزرگ به شیوه‌ی جدیدی از محاسابات است؛ به شکلی که به طور بالقوه، می‌تواند در چند ثانیه محاسبات بسیار پیشرفته‌ای را انجام دهد که قدرت‌مندترین کامپیوترهای امروز هم برای انجام آن‌ها به سال‌ها زمان نیاز دارند. رمزگذاری اطلاعات، جست‌وجو در دیتابیس‌ها، شبیه‌سازی‌ها و… از جمله زمینه‌هایی هستند که انتظار می‌رود پردازش کوانتومی به شدت روی آن‌ها تأثیرگذار باشد و به کلی آن‌ها را متحول کند.

هر چه داده‌های بیشتری به فضای ابری منتقل می‌شود، توانایی ارجاع متقابل اطلاعات مربوط به هم توسط یک پلتفرم هوشمند افزایش قابل توجهی پیدا می‌کند. حال اگر این افزایش توانایی با محاسبات کوانتومی ترکیبی شود، می‌تواند تأثیر شگرفی بر تجارت، جوامع، دانشگاه‌ها، پزشکی، تحقیقات، دولت‌ها، اجرای قانون و… داشته باشد؛ اما پیامدهای بد و بالقوه‌ی آن هم به همین اندازه عمیق است. تصور کنید دولت‌های ستمگر از این فناوری برای اجرای شبیه‌سازی‌هایی استفاده کنند که راه‌های بهینه‌ی محدودسازی منابع به بخش‌های مختلف جمعیت را به آن‌ها نشان دهد.

قدرت بالقوه‌ی محاسبات کوانتومی برای اجرای سناریوهای درازمدت و به دست آمدن نتایج دقیق و بی‌خطا، به طور اجتناب‌ناپذیر برای جنگ‌ به کار برده خواهد شد. دولت‌هایی که به کامپیوترهای کوانتومی و سلاح‌هایی که برای حدس فعالیت دشمن و توطئه ساخته شده‌اند مجهز باشند، از این فناوری برای بهبود استراتژی‌های خود استفاده خواهند کرد. انتظار می‌رود با فعال‌سازی رمزگذاری بر پایه‌ی محسابات کوانتومی، جنگ سایبری و نفوذ به سطوح بی‌سابقه‌ای برسد. علاوه بر این، ممکن است دولت‌ها و مراکزی که بازارهای محلی و جهانی را اداره می‌کنند، محاسبات و پیش‌بینی‌های کوانتومی را یک ابزار وسوسه‌انگیز برای رسیدن به برنامه‌های خود بیابند و از آن برای رسیدن به اهداف خود استفاده کنند.

دوربین‌ها در همه جا

در کنفرانس بیلد ۲۰۱۷، مایکروسافت از تکنولوژی نظارت هوشمند خود رونمایی کرد. این سامانه در واقع متشکل از دوربین‌های فعلی است، با این تفاوت که یک سیستم هوش مصنوعی قدرت‌مند به نام intelligent edge با آن همراه شده است.

این فناوری قابلیت شناسایی افراد، اشیاء و فعالیت‌ها را در جهان واقعی دارد. در کارگاه‌ها، این سامانه‌ی هوشمند توانایی شناسایی موقعیت‌های خطرناک و اخطار به کارکنان را ثابت کرده است. همچنین می‌توان از این فناوری برای یافتن یک ابزار مورد نیاز، اطلاع‌رسانی به نزدیک‌ترین فرد و راهنمایی کردن وی برای تحویل آن ابزار به بخش مورد نیاز استفاده کرد. نه فقط در کارگاه‌ها، بلکه در بسیاری از مکان‌ها همچون اداره‌جات، بیمارستان‌ها و… این سیستم و توانایی‌های تشخیص آن قابل استفاده است.

حال تصور کنید که میلیون‌ها دوربین در مکان‌های خصوصی و عمومی، در خانه‌ها، مدارس و… وجود داشته باشد و همه‌ی آن‌ها متصل به یک سیستم هوش مصنوعی باشند. فیسبوک با دو میلیارد کاربر و قابلیت تشخیص چهره‌ی خود، اطلاعات شخصی بسیار زیادی مانند روز تولد، ارتباط‌های خانوادگی، محل خانه و… از اشخاص مختلف دارد و این تنها یک مخزن اطلاعاتی از افراد است. دولت‌ها، مدارس و کارگاه‌های خصوصی‌ای که به این منابع دسترسی دارند، می‌توانند به آسانی بر ما نظارت و کنترل کنند.

این هوش مصنوعی به طور بالقوه می‌تواند برای دنبال کردن اشخاص (از دوربینی به دوربین دیگر) بدون دخالت انسان استفاده شود. بنابراین این فناوری می‌تواند مورد سوءاستفاده‌ی دولت‌ها و سازمان‌ها قرار گیرد و با نشانه‌گیری و دنبال کردن اشخاص، برای آن‌ها یک تهدید محسوب شود. این موضوع چگونه می‌تواند چهره‌ی نظرات غیرمحبوب را به وسیله‌ی دوقطبی‌سازی در جامعه تغییر دهد؟ هکرها چه کارهایی با این فناوری خواهند توانست انجام دهند؟

یک آینده‌ی پر از ارتباط؛ رؤیای یک هکر

ما در حال حرکت به سمت جهانی هستیم که در آن تمام دستگاه‌هایمان، لوازم منزلمان، و حتی خودروهایمان همیشه متصل به شبکه‌ی اینترنت هستند. این جهان پرارتباط یک محیط محاسباتی فراگیر خواهد ساخت که در آن محاسبات محیطی متمرکز بر دستگاه‌ها نیست؛ چرا که همه چیز بر پایه‌ی فضای ابری و هوش مصنوعی خواهد بود و دستگاه‌های اطرافمان، خواهند توانست ما را شناسایی کنند.

در دنیای ارتباطات که هر چیزی در آن متصل به شبکه است، آسیب‌پذیری‌های ذاتی زیادی وجود دارد. زمانی که خانه‌ها و خودروهای ما متصل به اینترنت چیزها (IoT) شود، هکرهای کلاه سیاه خواهند توانست به آسانی ما را مورد حمله قرار دهند؛ از افشای اطلاعات گرفته تا حتی تهدید زندگی.

هک کردن خانه‌ها، اسپیکرها و تلویزیون‌های هوشمند و حتی خودروهای متصل به اینترنت هم‌اکنون و با سیستم فعلی نیز ممکن است. هکرها –و سازمان‌های سری اطلاعاتی مانند CIA– می‌توانند به وسیله‌ی این دستگاه‌ها به آسانی از افراد مختلف جاسوسی کنند. این کار با تلویزیون‌ها، تلفن‌ها و دوربین‌های مداربسته‌ی خانه‌ها ممکن است. این به آن معناست که اکنون که وسایل بیشتر و بیشتری در حال متصل شدن به اینترنت هستند، ما در حال آسیب‌پذیرتر شدن و در معرض تهدیدات بیشتری هستیم.

چه باید کرد؟

احتمالاً شما که در حال خواندن این مطلب هستید یک فرد علاقمند به تکنولوژی باشید که دور تا دورتان را پیشرفت‌های فناوری فراگرفته است. متأسفانه باید گفت که این پیشرفت‌ها همیشه آن طور که به نظر می‌آیند خوب و بدون اشکال نیستند. در اکثر مواقع، نحوه‌ی استفاده از کشفیات و اختراعات جدید توسط طبیعت انسان و تمایل ناگزیر او، به سوءاستفاده منجر می‌شود.

ساتیا نادلا، مدیرعامل مایکروسافت، در نطق اصلی خود در کنفرانس بیلد ۲۰۱۷ و با ارجاع دادن به کتاب «۱۹۸۴» جورج اورول، پیش از معرفی سامانه‌ی نظارت هوشمند مایکروسافت به این موضوع اشاره کرده است. همچنین اگر به خاطر داشته باشید، در سال ۲۰۱۶ گفت‌وگوی چت‌بات مایکروسافت به نام Tay، با تعامل آن با انسان‌ها به انحراف کشیده شد و مهندسان مایکروسافت مجبور شدند آن را خاموش کنند.

اگرچه این بسیار بد به نظر می‌رسد، اما به آن معنا نیست که کاری از دست ما ساخته نباشد. اتفاقاتی که در تاریخ افتاده است مهر تأییدی بر چگونگی طبیعت انسان است و به ما اخطار می‌دهد که چگونه فناوری ممکن است مورد استفاده‌ی نادرست برخی انسان‌ها قرار گیرد. اما تأثیر شدید این رفتارها را می‌توان کاهش داد، اگر به ناگزیر بودن آن‌ها اذعان داشته باشیم و شروع به مقرر کردن سیستم‌های جواب‌گویی و مسئولیت‌پذیری درباره‌ی فناوری‌های نو کنیم. مایکروسافت می‌تواند، و باید، کارهایی در این زمینه انجام دهد و به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های تکنولوژی، نقش خود را در اجرای این کارها ایفا کند.

شما در این باره چه فکر می‌کنید؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

منبع :

WINDOWSCENTRAL

5 پست
علیرضا نژادشمسی
مطالب مرتبط
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده
برای نوشتن دیدگاه می توانید به حساب کاربری خود وارد شوید ورود ارسال نظر به صورت مهمان
برچسب ها: , , , , , ,

دانلود آهنگ جدید

پنل اس ام اس

ارسال پیامک بلک لیست

پنل اس ام اس رایگان

ارسال بلک لیست

کارشناس رسمی دادگستری

طراحی سایت

افزایش ممبر افزایش ممبر تلگرام