_متفرقه پنل جدید

مصاحبه اختصاصی سایت The Verge با بیل گیتس همه چیز درباره بهداشت، آموزش و درمان بهتر

بیل و ملیندا گیتس سالی یک‌بار طی نامه‌ای، گزارش فعالیت‌های بشردوستانه در سراسر دنیا را اعلام می‌کنند. فرصت‌ها، چالش‌ها و مواردی که نیاز به توجه مضاعف دارند، در این نامه قید می‌شوند. امسال در نامه بر روی مواردی که موجب شگفتی این زوج شده، تمرکز شده است. مواردی از قبیل اخبار روز که اتفاقا سرشار از موضوعاتی مانند تقلب انتخابی و درگیری‌های سیاسی در سراسر دنیا بوده است. اما بیل و ملیندا گیتس تمرکز خود را در زمینه‌های گوناگونی در سراسر جهان به کار بسته‌اند که در آن‌ها ابداعات، در حال ایجاد تغییرات مثبت است. بیل گیتس می‌گوید: “بهره برداری از ابداعات جدید در جهت افزایش عدالت، موضوعی است که ما را گرد هم جمع می‌کند.”

بیل گیتس مصاحبه‌ای را درباره نامه سالیانه خود، فعالیت‌های بشردوستانه و آنچه که او و ملیندا تصمیم گرفته‌اند فعالیت‌های تیم خارق‌العاده و منابع خود را معطوف بدان درآورند،  با سایت ورج داشته است. در مصاحبه درباره موضعات فراگیر، مطابق آنچه در نامه آمده، صحبت شده است. موضوعاتی از مسائل مربوط به بانوان، حریم خصوصی داده‌ها، شیوع پدیده ملی‌گرایی و حتی بحث‌هایی پیرامون نحوه طراحی مالیات برای میلیاردرها مورد بحث قرار گرفت.

  • می‌خوام سوال مصاحبه را با یک سوال خارق‌العاده و سخت آغاز کنم. آخرین بار که در سال ۲۰۱۵ اینجا تشریف داشتید، پرسیدم از چه تلفن‌همراهی استفاده می‌کنید؟ و شما گفتید: “یک گلکسی سامسونگ پر از اپ‌های مایکروسافت”. بنابراین این سوال را دوباره می‌پرسم. تلفنی همراه اصلی شما چیست؟

هنوز هم پاسخ همان است. تلفن همراه اندرویدی سامسونگ، با تعداد زیادی از اپ‌های مایکروسافت.

  • نامه شما امسال به موضوعات گسترده‌ای پرداخته است. شما همه چالش‌ها از جمله درباره نحوه بهبود زندگی بانوان که البته بسیار مهم است تا اوج‌گیری ملی گرایی را مطرح کرده‌اید. بخشی وجود دارد که در مورد ساخت دست‌شویی‌های بهتر صحبت کرده است. ابتدا چرا یک چنین نامه‌ای را نوشته‌اید؟ مخاطب نامه کیست و موضوعاتی مورد بحث را چگونه انتخاب کرده‌اید؟

شاخص اصلی آن تجربه‌ای است که ما در طول فعالیت‌های خود به دست آورده‌ایم. بنیاد سعی می‌کند در تمام زمینه‌های فعالیت، شاخص‌های بهتری را برای ارزیابی بیابد. سعی بر این است که نوآوری‌ها به سمت مسائلی همچون سرویس‌های بهداشتی و آموزش کودکان در مدرسه هدایت شوند.

این کار نیازمند فعالیت در سراسر جهان است. بایستی با بسیاری از مخترعان دیدار کنیم و بسیاری از آمارها را برای اطلاع از چگونگی اوضاع بررسی کنیم. ما ۹ مورد را که از آن‌ها شگفت زده شده بودیم، انتخاب کردیم. مواردی مثبت البته.

  • فکر نمی‌کنید که (فعالیت بنیاد) بسیار گسترده شده است؟ من دوست دارم در مورد چند موضوع آن بحث کنم اما موارد مطرح شده (در نامه) بسیار گسترده است. آیا تا به حال به این کارهای بسیاری را در دست گرفته‌اید، فکر کرده‌اید؟ برای این برنامه‌ها شما هزینه می‌کنید، آیا به فکرتان رسیده است که در موارد کم‌تر اما متمرکزتری هزینه کنید؟

البته بنیاد ما بسیار بزرگ است. دو موضع اصلی غالب است: اولی مسأله سلامت جهانی و دیگری مساله آموزش در ایالات متحده است. زیرا من آنقدر خوش‌شانس بوده‌ام که ثروت زیادی را از طریق موفقیت مایکروسافت به دست آوردم و همچنین وارن بافیت به خاطر موفقیت شرکت Berkshire Hathaway نیز همین شرایط را دارد. بنابراین ما می‌توانیم ثروتمان با تمرکز بر این اهداف هزینه کنیم.

بنیاد ما بیش‌ترین هزینه را در دنیا برای درمان مالاریا و سل انجام داده است و تقریبا در تمامی بیماری‌های عفونی دیگر هم این جایگاه را داریم. ما کارکنان بسیار خارق‌العاده‌ای داریم که در کار خود مانند کارکنان مایکروسافت در تمام دوران‌ها، بسیار ماهر هستند.

حال مواردی مانند مهندسی کشاورزی یا سرویس‌های بهداشتی و یا خدمات مالی، همانند کاری که در بخش بهداشت جهانی انجام دادیم، جزو مواردی هستند که تصمیم داریم به سرعت در آن‌ها بهبود ایجاد کنیم. برخی موارد مانند خدمات مالی، بسیار به نوآوری‌های دیجیتال و پیشرفت دنیای تلفن‌همراه، وابسطه‌اند. پس همان تلاشی را که سال‌ها پیش ملیندا و من برای پیشرفت مایکروسافت انجام دادیم، امروز در این امور به کار می‌گیریم. برخی از موارد را هیچکس در دنیا به آن‌ها توجه نداشته است. مانند اختراع دوباره سرویس بهداشتی. ما در برابر چالش‌های مهندسی این مورد بسیار جاه‌طلبانه برخورد کردیم و اعتقاد داریم که با مشارکت دانشگاه‌های مختلف، قادریم بر این مشکل غلبه کنیم.

  • آخرین باری که با شما مصاحبه کردم، نامه سالیانه بر روی آینده، علم و مهندسی متمرکز بود. امسال به نظر می‌رسد که سعی کرده‌اید به مسائلی که در مقیاس جهانی به وضوح بایستی به آن‌ها توجه می‌شده اما نشده‌ است، تمرکز کرده‌اید. شما درباره آفریقا به عنوان جوان‌ترین جامعه کره زمین صحبت کرده‌اید. شما درباره ساخت و ساز بی رویه در سراسر جهان سخن گفته‌اید. شما اشاره کرده‌اید که : “تا ۴۰ سال آینده، ماهانه به اندازه یک شهر نیویورک در جهان ساخت و ساز می‌شود.” اما من بیش‌تر در مورد آمارهایی که شما می‌گویید اصلا در اختیار نداریم، کنجکاوم. وضعیت بانوان در سراسر دنیا به عنوان مثال. به ما بگویید چرا به این آمار احتیاج داریم؟

در تمامی فعالیت‌های ما، ایده عدالت جنسیتی بخشی از آن است. پس زمانی که به نوآوری‌ها در زمینه مزرعه‌داری نگاه می‌کنیم، مزارعی را در اولویت قرار می‌دهیم که بانوان در آن‌ها مشغول به کار باشند. به این نتیجه رسیده‌ایم که اگر کمک هزینه نقدی در اختیار بانوان قرار دهیم، اصولا آن‌ها بیش‌تر از مردان آن مبلغ را در بهبود وضعیت تحصیلی یا غذایی هزینه می‌کنند.

بسیاری از اطلاعات شفاف نیست. در هر خانه چه کسی امور مالی را کنترل می‌کند؟ و زنان چه میزان از کارها را انجام می‌دهند؟ اینگونه آمارها در شاخص‌هایی همچون GDP (تولید ناخالص داخلی) نمایش داده نمی‌شود. میزان مالکیت تلفن همراه، اختلاف عمده‌ای را (میان بانوان و آقایان) در آفریقا نشان می‌دهد. این مسأله مهم است چون ما سعی داریم با استفاده از تلفن‌همراه خدمات مالی را گسترش دهیم.

  • بانوان اکثرا این نکات را می‌گویند اما آمارهای مرتبط با آنان اکثرا دقیق اندازه‌گیری نمی‌شود. انتقادی که وارد است، میزان اختلاف آمارها با واقعیت بستگی به جمع‌آوری کننده آن دارد. ملیندا در نامه گفته است:”ما نکاتی را برایمان ارزشمند است اندازه‌گیری می‌کنیم”. آیا وجود داده‌ها به شما در قضاوت صحیح کمک کرده است؟ آیا شما در تصمیم‌گیری برای محل هزینه‌ها یاری رسانده است؟ نقدی که بانوان دارند در رابطه به وجود طولانی این مشکلات است، چه عاملی مشخص می‌کند که به کدام موارد باید رسیدگی کنید؟

به عنوان مثال در بخش اصلاح ساختار کشاورزی و دامداری، ما مزارعی را در نظر می‌گیریم که بانوان در آن‌ها نقش فعال داشته باشند. عموما بانوان در مرغداری فعالیت زیادی دارند. به این ترتیب می‌توانند تخم مرغ‌ها را به فروش رسانده یا وارد سبد غذایی خانوار نمایند که بسیار مغذی است. با این که نظر ارزش مالی گاو بسیار بیش‌تر از مرغ است اما به این نتیجه رسیده‌ایم که پرورش مرغ کمک بزرگ‌تری به اقتصاد و تغذیه خانوارها می‌نماید.

به همین صورت وقتی به مسأله خدمات مالی نگاه می‌کنیم، برای پایش وضعیت آن نبایستی به میزان مصرف کلی نگاه کرد، بلکه بایستی به وضعیت مصرف در بانوان به صورت جداگانه نیز توجه شود . این شرح کوچکی از نقشه راه ماست. ایجاد ابزارهایی برای بهبود سلامت، کاهش مرگ و میر مادر در هنگام زایمان و … مواردی که مستقیما در وضعیت بانوان تاثیرگذار است. باقی موارد مانند مهندسی کشاورزی را بایستی در هر مورد بررسی کرده تا میزان اهمیت و تاثیر آن‌ها را برآورد نماییم.

اندازه‌گیری و آمار مسأله‌ای بسیار پایه است اما زمانی که به وجود آمار در سطح جهانی نگاه می‌کنید، اوضاع آن را بسیار نامناسب خواهید یافت. امروزه به عنوان نمونه در پروژه‌های سلامت و بیماری‌ها، شما به آمار و نمودارهای علل مرگ و میر در تمامی کشورها دسترسی دارید.

سعی ما این است در موارد دیگر مانند وضعیت مالی و تحصیلی، سطح وجود داده‌های قابل اطمینان را به سطحی مشابه اطلاعات سلامت که با بیش از ۲۰ سال تلاش مشترک با شرکایمان به دست آمده است، برسانیم.

 

  • این شکل از دوگانگی در نامه بسیار جالب است، از یک سمت تمرکز بر روی بانوان که اشاره کردید که اگر به آمارها نگاه بیندازیم، مشخصا پیشرفت را خواهیم دید. در سمت دیگر در مورد تجربه خود با یک گروه از مردان جوان نوشته‌اید که در راه یادگیری کنترل خشم خود بوده‌اند. این ارتباط را این‌طور که من می‌بینم، به نظر شما می‌آید؟ که نیاز به بهبود کیفیت در دو سمت وجود دارد. یکی با اندازهگیری میزان مشارکت واقعی در زندگی بانوان و دیگری با کمک به مردان جوان برای کنترل عواطف و احساس خود برای زندگی در دنیا.

قطعا. نامه به اندازه کافی برای همه چیز جا نداشت اما علی‌رغم تمرکز اصلی بر موضوع بانوان شما نمونه‌های تلاش برای دو جنسیت را در آن مشاهده می‌کنید. در بحث دستاوردهای تحصیلی در ایالات متحده، اکنون بانوان بیش‌تری به دانشگاه می‌روند و بانوان کم‌تری تحصیلات متوسطه را ترک می‌کنند.

پس اطلاعات بر پایه جنسیت به شما نمی‌گوید که آیا به زنان کم‌تر اهمیت داده می‌شود یا خیر بلکه در ۸۰ درصد مواقع فقط کاستی‌ها را فقط نشان می‌دهد. اما زمانی که وضعیت مردان جوان سیاه‌پوست مخصوصا آن‌هایی که پدر ندارند نگاه می‌کنیم، آمار (تحصیلات) افت می‌کند و تعداد افرادی که نهایتا سر از زندان در می‌آورند، افزایش دارد. از نظر اجتماعی این قابل قبول نیست.

در این مورد هم گروهی از افراد خیر برنامه مشاوره‌ای با نام “مرد شدن” را راه‌اندازی کرده‌اند. در یکی برنامه‌های آن‌ها که شرکت کردم، مرد سیاه‌پوست جوانی بود که هفته‌ای چند مرتبه در این برنامه با یکی از مشاورانی که رابطه بسیار خوبی با مددجویان داشت، شرکت می‌کرد. محور اصلی صحب‌ها این بود که “شما (مردان جوان سیاه‌پوست) بایستی همیشه تصوری از خود را به عنوان فردی که به خویش مسلط است، ایجاد کنید. نتیجه ادامه تحصیل در دانشگاه خیلی بهتر از خارج شدن از آن خواهد بود”

مشاهده آن گروه منسجم و آن مشاور عالی بسیار فوق‌العاده بود.

  • شما واقعا در جلسه یکی از گروه‌ها شرکت کردید؟

بله درست است. من فکر می‌کنم روز بسیار پرباری هم بود. بسیار بر روی من تاثیر گذاشت. این مساله خشم و مردان، به خصوص مردان جوان، آیا کسی با آنان در این باره که “بله خشم یک مسأله طبیعی است اما چگونه باید آن را هدایت کرد ” و این‌که “آیا قبل از انجام کاری صبر کرده و فکر می‌کنید؟” صحبت می‌کند؟

این مسأله مثل آموزش ریاضی به یک فرد نیست اما کماکان باید به افراد در مدرسه آموزش داده شود. در آن جلسه تمام پسران حاضر در مورد احساس خود در زمان عصبانیت و این‌که در برخی موارد به خوبی آن را کنترل می‌کنندو گاهی نیز نمی‌توانند، در و دل کردند. من فکر می‌کنم صحبت در این باره در قالب یک مباحثه بسیار مفید بود. البته بیش‌تر این بچه‌ها زندگی‌های دشوار و پر از استرسی دارند اما نتیجه حداقلی این جلسات مشاوره در خارج نگه داشتن این پسرها از گروه‌های گنگستری و در نهایت کاهش نرخ زندانی شدن یا ترک تحصیل، خیره کننده است.

  • شما در باره رشد ملی‌گرایی هم نوشته‌اید و ایده نسخه ملی‌گرایانه در یک دنیای جهان‌شمول را ارائه داده‌اید اما زمانی که در مورد جوانان عصبانی توضیح دادید، من به شبکه‌های اجتماعیمان فکر می‌کردم. ما تقریبا هر روز درباره شبکه‌های اجتماعی و دموکراسی می‌نویسیم. آیا رابطه میان این عصبانیت و رشد ملی‌گرایی می‌بینید؟

خوب، موج پوپولیستی در کشورهای مختلف، متفاوت عمل می‌کند ولی اخیرا این موج در برخی کشورهای با درآمد بالا هم مشاهده شده است. این‌که ما یک روش فکری را برگزینیم و توصل به این تفکر که گروهی که ما در آن قرار داریم کاملا حق دارد و گروه‌ دیگر کاملا در اشتباه است و رهبران آن‌ها خیلی بد هستند، قطبی سازی سیاسی است و حتی اگر بخشی از این پدیده توسط ابزارهای ارتباطی دیجیتال هم ایجاد شده باشد، حتما راهی وجود دارد که بدون چشم‌پوشی از منافع واقعی استفاده از این ابزارها، بتوان قطبی‌ سازی را تلطیف کرد. به نظر من یکی از مهم‌ترین مباحث روز ما همین مسأله است.

اما خلاقیت این است که به جای نگه داشتن انگشت اتهام به سمت دیگران، راهکاری بیابیم و در این زمینه، راهکارهای پیشنهادی زیادی ندیدم.

اما بله! من نگران افزایش فاصله قطبی جامعه به وسیله ابزارهای دیجیتال هستم.

  • مخصوصا امروزه بدون شبکه‌ای مانند فیسبوک و دنبال کردن اخبار از طریق آن، نمی‌توانیم زندگی کنیم. آیا نگران این مسأله که تلاش‌های شما برای گسترش موبایل به عنوان در جوامع با درآمد پایین‌تر، منجر به گسترش تمام این مخاطرات شود و یا ابزارهایی مانند فیسبوک و شبکه‌های متصل به آن، اطلاعات غلط و خبار نادرست را بسط دهند؟ آیا این مورد را در نظر گرفته‌اید و یا تنها با خود می‌گویید: “خدمات اجتماعی خیلی مهم است و ما باید به هر فردی یک تلفن‌همراه بدهیم”؟

خوب بنیاد ما دستورالعمل استفاده از تلفن‌همراه تدوین نمی‌کند. ما فقط اطمینان حاصل می‌کنیم که امور بانکی و نرم‌افزارهای مرتبط با آن، فراهم باشد تا کاربران نیاز به مراجعه به بانک نداشته باشند. امیدوارم کشورهای پیشرفته که با چنین چالش‌هایی روبرو هستند، به راه حلی دست پیدا کنند تا ما دوباره بتوانیم گسترش دنیای متصل را به عنوان یک پدیده کاملا مثبت ببینیم.

بنیاد ما بر روی گسترش اتصالات سرمایه‌گذاری نمی‌کند زیرا این بازار به بخش خصوصی مربوط است و شرکت‌های تلفن همراه آن را اداره می‌کنند. ما فقط بر روی محصولات آن‌ها نرم‌افزارهایی را قرار می‌دهیم تا به وسیله آن به مهندسی کشاورزی، سلامت و ذخیره سرمایه کمک کنیم.

  • فقط برای این که قضیه کمی روشن‌تر شود، در نامه خود به طور مشخص در باره فراهم آوردن تلفن همراه برای قشر بسیار کم بزاعت اشاره کرده‌اید تا به این وسیله منافع بسیاری را برای آنان تامین نمایید که کاملا منطقی است. شما به مردمی که به رایانه (دستگاه پردازش کننده) و اتصال به شبکه دسترسی ندارند، هر دوی این‌ها را می‌دهید و این تغییر بسیار بزرگی است. اما یک روی دیگر سکه نیز وجود دارد. وقتی شما به پیشرفت‌های مثبتی که فناوری در این‌گونه کشورها ایجاد می‌کند، فکر می‌کنید، چگونه این نکات را با آثار زیان‌بار آن تراز نگاه می‌دارید؟ زمانی که به خود می‌گویید: “خوب من این موارد را در نامه امسال می‌نویسم و این امکانات را فراهم خواهیم کرد”، چگونه مزایا و معایب اجرای چنین طرح‌هایی را برآورد می‌کنید؟ مخصوصا که شرکت‌ها (موبایل و شبکه) در این زمینه خوب کار نمی‌کنند.

 ما حتی یک دلار هم در زمینه تلفن‌های همراه و گسترش شبکه آن‌ها هزینه نمی‌کنیم. پول‌های بنیاد تنها در زمینه آوردن اپلیکیشن بر روی تلفن‌های همراه است تا به وسیله آن آموزش کودکان، ردیابی افرادی که واکسن دریافت نکرده‌اند و کمک به اقتصاد خانوار را فراهم کنیم. تلفن‌ها و شبکه قبلا در مناطقی گسترش پیدا کرده‌اند و ما فقط اپ‌ها را فراهم می‌کنیم.

این‌که وجود تلفن‌های همراه و شبکه ارتباطی باعث گسترش اخبار جعلی و مشکلات و قطبی‌سازی نگردد، مشکلی است که افراد بسیار باهوشی که در این صنعت وجود دارند، بایستی راهکار آن را بیابند. اما ما چگونه به این مشکل دامن نزنیم؟ خوب هیچکدام از زمینه‌هایی که ما در آن سرمایه‌گذاری کرده‌ایم، اصولا ارتباطی با این موارد ندارد.

  • من به تازگی در ردموند (مقر مایکروسافت بودم) و ساتیا نادلا به وضوح گفت که حریم‌ خصوصی اطلاعات را بخشی از حقوق بشر می‌داند. حرفی که تیم کوک (مدیرعامل اپل) نیز پیش‌تر گفته بود. آیا شما هم بر این موضع هستید؟

من تا به حال کسی را ندیده‌ام که علیه حریم خصوصی موضع داشته باشد. اطلاعاتی مانند پروند‌ه‌های پزشکی، اطلاعات مالیاتی و غیره. هیچکس مخالف این نیست.

البته شما می‌خواهید ببینید که کدام یک از برنامه‌های دولت به درستی اجرا می‌شود. می‌خواهید بدانید کدام درمان یا دارو به درستی عمل می‌کند؟ در دنیا دیجیتال قابلیت اندازه‌گیری این داده‌ها یک مزیت بزرگ است. شما باید سامانه‌ای را طراحی کنید که خوبی‌های هردو (حریم‌شخصی و دسترسی به داده‌های عمومی) را در بر بگیرد. با این داده‌ها می‌توان فهمید که فلان داری به چه صورت عمل کرده است و چه کسانی باید و یا نباید از آن استفاده کنند، بدون آن که اطلاعات شخصی افراد را نگاه دارید.

به عنوان مثال در نامه ۲۳‌ام، ما مشاهده کردیم که ژن‌های مرتبط با پردازش سلنیوم ریسک زایمان زودرس را افزایش می‌دهد. ما تنها به داده‌های کلی توجه کرده بودیم نه به هویت اشخاص و به این ترتیب حریم خصوصی کسی را به خطر نینداختیم. این معجزه داده‌های دیجیتال است و حالا ما به بانوان سلنیوم (یک ماده معدنی مورد نیاز بدن) تجویز می‌کنیم و مطمئن هستیم که این کار میزان زایمان زودرس را تا نصف کاهش خواهد داد.

  • شما یک جهان‌بینی خاص دارید. در تمام دنیا سفر کرده‌اید. می‌دانیم قوانین حفظ حریم خصوصی در سراسر دنیا در حال تدوین و گسترش هستند. آیا تغییری را در این زمینه پیش‌بینی می‌کنید؟

به اعتقاد من، خصوصی‌ترین داده‌ها، اطلاعات پزشکی افراد است. من فکر نمی‌کنم هرگز مشکلی آنقدر بزرگ در نگه داشتن اطلاعات پزشکی بوده باشد که مردم بگویند اصلا نمی‌خواهیم این اطلاعات ذخیره شود. همچنین در داده‌های مالیاتی و یا اطلاعات مربوط به رای‌گیری.

بله مقرارات زیادی هم در باره حریم خصوصی تدوین شده است که صنایع درگیر آن‌ها است. اما موضوع بسیار حساسی است ولی در واقع سابقه آن خیلی هم فاجعه‌بار نبوده است.

  • به نظر می‌رسد اروپا فشار را برای افزایش سطح حریم خصوصی شروع کرده‌ است. شاید ایالات متحده هم در این زمینه حرکت جدید را آغاز کند. آیا این مسأله را در آینده نزدیک، ممکن می‌دانید؟

قوانین حریم خصوصی همیشه بوده‌اند.

زمانی که ۱۷ سال داشتم، مردم می‌توانستند به ویدیو‌هایی که در ویدیو‌کلوپ‌ها توسط سیاستمداران خریداری و دیده شده بود، دسترسی داشته باشند و این مسأله گاهی باعث آبروریزی از افراد می‌شد. به همین منظور لایحه قانون حریم خصوصی در کنگره مطرح شد. این جریان مربوط به سال ۱۹۷۲ است.

ایده خصوصی بودن ثبت تراکنش‌ها، مدارک تحصیلی، اطلاعات پزشکی، مالیات و غیره، اصلا جدید نیست. برخی از مفاهیم مانند اطلاعات وب‌سایت‌هایی که شما وارد آن‌ها شده‌اید جدید است چون استفاده از وب به تازگی گسترش پیدا کرده است. حفظ همه این اطلاعات خصوص بسیار مهم است اما اینکه فردی مبتلا به ایدز است یا خیر، واقعا داده مهم و حیاتی است.

  • به نظر می‌رسد شما با نگاه به داده‌ها می‌توانید بسیاری از فعالیت‌های خود را ارزیابی نمایید. در ابتدای مکالمه هم در مورد کمبود اطلاعات درباره زندگی بانوان صحبت شد. برایم جالب است بدانم که چگونه میان خیل عظیمی از داده‌ها و حفظ حریم افراد، تراز را برقرار می‌کنید؟

بله اما داده‌هایی همچون میزان مرگ و میر کودکان از اسهال یا مرگ افراد از سل، نگرانی‌های حریم خصوصی را در پی ندارند. من فکر نمی‌کنم کشوری بگوید که مار شرم‌زده کردید، لطفا تعداد مرگ و میر ناشی از سل را اعلام نکنید.

اقداماتی همچون ردگیری افراد برای نمایش تبلیغات مرتبط که صحبت از آن‌ها می‌شود، ارتباطی با اقدامات بنیاد ندارد. اما طبیعی است که این مشکلات باشد. دنیا برای اولین بار است که پایگاه‌های داده از اطلاعات بانکی، شماره تلفن، نام و.. افراد را تشکیل داده است.

  • زمانی که این سوالات را می‌نوشتم، متوجه پایه‌ای بودن آن‌ها شدم. شما از کی به صورت تمام وقت به اقدامات بشردوستانه پرداخته‌اید؟

از سال ۲۰۰۸.

  • و در عین حال شما و ملیندا هنوز یکی از ثروتمندترین افراد دنیا هستید. در پایان نامه خود خواستار اقدام همگانی شدید. شما گفته‌اید: “ببینید همه ما می‌توانیم بی‌تفاوت باشیم. شما همه مسئولیت دارید تا برای بهبود اوضاع دنیا بیش‌تر کار کنید.” خود شما این رهنمود را چگونه عمل می‌کنید؟ ما می‌دانیم که شما یک بنیاد عظیم با کارمندان زیاد و باهوش در اختیار دارید اما زمانی که می‌گویید:”می‌خواهم در صنعت دست‌شویی‌های هوشمند سرمایه‌گذاری کنم” دقیقا چگونه برای آن برنامه ریزی می‌کنید و آن برنامه را به اجرا در می‌آورید؟

ما یک تیم در زمینه آب و بهداشت عمومی در اختیار داریم. افراد بسیار با تجربه در این زمینه، عضو این تیم‌اند. برخی مهندسان بسیار کارآمد با این تیم کار می‌کنند. در واقع مدیر اجرایی این تیم، برایان آربوگاست، یکی از مدیران توانای پیشین مایکروسافت است. بنابراین ما به نقاط مختلف دنیا و دیاگرام تغییرات نگاه می‌کنیم و ارزیابی می‌کنیم که فاضلاب شهرها چه می‌شود؟ آیا پردازش می‌شود؟ آیا به رودخانه ریخته می‌شود؟

ما به شهرسازی نگاه می‌کنیم و مشکل را در زمینه کیفیت زندگی و بیماری‌ها می‌یابیم  و از خود می‌پرسیم: “آیا مبدعان بر روی این مشکل کار می‌کنند؟ آیا کشورهای ثروتمند در پی راهکاری هستند و آیا این راهکارها قابل اجرا در ابعاد شهرهای آفریقا است؟”

اگر خیر ما متوجه می‌شویم: “بسیار خوب این مشکل رو به رشدی است.” زمانی که چالش نمایان شد، سوال می‌پرسیم :”کسی می‌داند که چگونه می‌توان بر مشکل فاضلاب انسانی غلبه کرد؟ مشکلی که باعث ایجاد بوی بد و بیماری شده است.” بعد طرح را در ابعاد کوچک ابتدا با صرف انرژی کم اجرا می‌کنیم.

  • بله این مسأله مهمی است.

ما ۲۰ تیم مختلف دانشگاهی در سراسر دنیا در ۵ سال گذشته تشکیل داده‌ایم. ایده‌های ۴ تیم اکنون در مراحل پایانی تبدیل شدن به یک محصول است. وقتی در بیژینگ چین اولین بار این رامعرفی کردیم، تازه اول راه بود و ۵ سال بعد از آن، این محصول آماده بهره‌برداری است.

البته این محصول در قیمتی بسیار فراتر از معقول عرضه می‌شود. در واقع ۱۰ برابر بالاتری از قیمتی که باید عرضه شود. اما فکر می‌کنیم قیمت تمام شده با ورود به بازارهای بیش‌تر، پایین خواهد آمد.

  • به نظرم می‌رسد، شما در حال انجام کاری هستید که وظیفه دولت ما است. این‌که شما توان کافی، ایدئولوژی درست و تیم فوق‌العاده‌ای را در اختیار دارید تا با خود بگویید: “ما می‌خواهیم این مشکل را حل کنیم. ما به سراسر دنیا می‌رویم و اطلاعات جمع می‌کنیم.”
    در مورد این‌که دولت ما باید بهتر از این‌ها کار کند، چه نظری دارید؟ این عبارت را اخیرا بارها می‌شنویم که باید از ثروتمندانی همچون شما تا ۷۰ درصد مالیات اخذ شود و آن پول در زمینه‌های زیربنایی و خدماتی مانند مواردی که اشاره کردید، هزینه شود. آیا موافق‌اید؟ آیا آن را ایده خنده‌داری می‌دانید؟ آیا باور دارید کاری که شما در بخش بشردوستانه انجام می‌دهید بسیار مفیدتر از این اقدام است؟

قطعا از این منظر که دولت باید در بخش تحصیلات و خدمات اجتماعی فعال‌تر باشد، فضا برای پیشرفت کاملا باز است. در مورد درآمد از طریق جمع‌آوری پول، شما نمی‌توانید از درآمد‌های معمول یک انسان پولدار، چیزی بردارید. بیش‌تر این درآمد از طریق افزایش ارزش سهام حاصل می‌شود و آن‌ها نیز به ندرت سهام خود را می‌فروشند. در واقع درآمدی وجود ندارد. این افزایش ثروت در بخش افزایش درآمد نمایش داده نمی‌شود.

نکته‌ای توجه کافی به آن نمی‌شود، اگر به آمار IRS (سازمان تنظیم درآمد داخلی دولت آمریکا) مراجعه و به درآمد و پرداخت مالیات ۴۰۰ نفر بالای جدول نگاه کنید، متوجه می‌شوید که میزان پرداخت ۲۰ درصد بوده است. پس این رقم ارتباطی با ۳۹/۶ درصد درآمد عادی ندارد. اگر شما بر این اعداد تمرکز کنید، تصویر بزرگ‌تر را از دست خواهید داد.

معتقدم سیستم مالیات ایالات متحده می‌تواند شناورتر باشد. اکنون ما سیاست‌مداران تندرویی داریم و شاید هم فرای تندرو. با اینکار شما به فرار مالیاتی و عدم شفافیت دامن می‌زنید در حالی که کشورهای دیگر، انگیزه برای نمایش واقعی درآمد بیش‌تر است. اما ما می‌توانیم سیستم مترقی‌تری داشته باشیم. مالیات بر ملک و بر سرمایه می‌تواند مانند FICA (قانونی که به موجب آن بخشی از حقوق کارمندان جهت پرداخت حقوق مستمری‌بگیران کم می‌شود) و تامین اجتماعی عمل کند. ما باید راهکاری مترقی‌تر را بدون آسیب به انگیزه درآمدزایی، ایجاد کنیم.

سیستم مالیاتی البته همیشه مورد بحث بوده است. توماس پیکتی (محقق و صاحب نظر اقتصاد فرانسوی) یکی از کسانی بود که این ایده را مطرح کرد. تنها دارایی واقعی که شما دارید، ملک است. این ایده کاملا منطقی است. املاک در زمینه‌هایی بسیار ویژه‌اند. به طور قطع دولت ما بیش از درآمد خود هزینه می‌کند. پس ایده اصلی این است که اگر نمی‌خواهید با غول تورم روبه‌رو شوید، نیاز به درآمد بیش‌تر دارید. زیرا کاری که قصد انجام آن در زمینه بهداشت و درمان را دارید، هزینه را از این مقداری که الان وجود دارد هم بیش می‌کند.

  • پس شما طرفدار نظریه‌های جدید مالی که نگرانی در مورد کسری بودجه را بی‌دلیل می‌دانند نیستید؟ آن‌ها می‌گویند هر زمان که لازم بود، پول بیش‌تر چاپ می‌کنیم.

خیر، این دیوانگی محض است.

  • واقعا این نظریه وجود دارد و طرفدارانی هم پیدا کرده است.

خوب به نظر من این دیوانگی است. در کوتاه مدت و در مقیاس کوچک، امکان حل مشکل شما با این روش وجود دارد که تا ۱۵۰ درصد از GDP (رشد ناخالص داخلی) اوراق به چاپ برسانید اما در محیط بزرگ اقتصادی، نهایتا شما را گرفتار می‌کند. با این روش در واقع خود را به مردم بدهکار می‌کنید و این مشکل‌زا خواهد بود.

  • نکته‌ای که در مورد نامه شما به ذهنم می‌رسد، در شغل شما، در کاری که انجام می‌دهید، در تلاش برای کاهش نابرابری توزیع منابع چه در زمینه سلامت، تحصیل و حتی دسترسی به سرویس بهداشتی هستید. شما این کار را به عنوان یک خیر در بخش خصوصی انجام می‌دهید.
    من فکر می‌کنم ما در این کشور (ایالات متحده) هستیم و در مورد نقش دولت و این‌که چقدر قدرتمند باید باشد، چگونه باید درآمدزایی کرده و چگونه آن را توزیع کند، در حال مکالمه هستیم.
    در مورد همکاری با دولت‌ها در سراسر چه نظری دارید؟

در همه کشورها، نیازهای اساسی و نحوه جمع‌آوری مالیات، توسط دولت کنترل می‌شود. اقدامات بشردوستانه در مقایسه با این بسیار اندازه کوچکی دارد و محدود به مواردی همچون مالاریا که کشورها یا توان مقابله با آن را ندارند و یا اصلا این مشکل در آن‌ها مطرح نیست، می شود. زیرا در کشورهای ثروتمند، مالاریا ریشه کن شده است و در کشورهای کم‌درآمد که مشکل وجود دارد، دولت توان رفع آن را ندارد. موضوعات دیگر هم در همین ابعاد است و اقدامات بشردوستانه باید در این موارد انجام شده و نقش مهم خود را ایفا کند. یا کشورهای قروتمند می‌توانند سخاوتمندانه در مناطق کم‌تر توسعه یافته به حل مشکل مرگ و میر کودکان کمک کنند. زیرا مرگ کودکان فقیر در بازارهای ثروتمند تاثیری ندارد.

منبع :

THE VERGE

396 پست
حسین محمدزاده
لیسانس مدیریت. گیک، برنامه‌نویس پایتون. دوستدار لینوکس و مایکروسافت به صورت هم‌زمان!!
مطالب مرتبط
در مای نوکیا بخوانید
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده
برای نوشتن دیدگاه می توانید به حساب کاربری خود وارد شوید ورود ارسال نظر به صورت مهمان
برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , , , ,