سال‌های واپسین کنسول‌های ویدیویی، یعنی زمانی که آفتاب آن‌ها رو به غروب است، همیشه سال‌های موثر و مهمی در صنعت بازی‌های ویدیویی به حساب می‌آیند. شاید این موضوع تا اندازه‌ای که امسال پررنگ‌تر شده، هیچ وقت در طی این سال‌ها تا این حد نمود پیدا نکرده بود. در ادامه مصاحبه جذابی را با یکی از معروف‌ترین تحلیلگران صنعت بازی‌های ویدیویی برای شما آماده کرده‌ام که مصاحبه بسیار مفصل و کاملی است که می‌توانید اطلاعات زیادی از کنسول‌های نسل بعد و آنالیزی از کنسول‌های نسل هشت از آن به دست بیاورید. با وینفون همراه باشید.

شاید با خودتان بگویید دلیل اهمیت این بازه زمانی چیست و چرا امسال و سال آینده را سال‌های موثر و مهمی در صنعت بازی‌های ویدیویی می‌دانیم. خب دلیل اصلی آن در نسل هشتم این است که ما در طی یکی دو سال پیش رو نه تنها در حال نزدیک شدن به زمان عرضه جانشین‌های پلی‌استیشن ۴ و ایکس‌باکس وان هستیم، بلکه در عین ناباوری این کنسول‌ها، خودشان نیز به طور باورنکردنی هنوز هم به فروش‌های بالا دست پیدا می‌کنند و با وجود این که اکنون دیگر پنج سال عمر کرده‌اند و طبیعتا باید با کاهش چشمگیر فروش رو به رو شده باشند و با ناتوانی در اجرا و بازی‌های انحصاری جدید، کارایی خود را از دست بدهند اما با نگاهی به لاین آپ هر دوی آن‌ها برای سال ۲۰۱۹ و حتی داشتن بازی‌هایی که هنوز هیچ تاریخ عرضه‌ای برایشان مشخص نشده، هنوز هم در آینده چیزهایی زیادی دارند تا کاربران خود را همچنان سرگرم نگه دارند. از طرفی دیگر ما نینتندو را داریم که به نظر می‌رسد از نسل‌های سنتی گذشته خود فاصله گرفته و با ایجاد تغییرات بزرگ و بنیادی که در کل چرخه حیات کنسول‌های خود به وجود آورده، طوفانی در این صنعت به پا کرده و از طرف دیگر هم دو پرچم دار اصلی این صنعت یعنی مایکروسافت و سونی که قطعا هر کدام از آن‌ها از نهایت قدرت و توان خود برای آغاز نسل بعدی استفاده خواهند کرد. همه این‌ها در حالی است که پا گرفتن دستگاه‌های واقعیت مجازی (VR) و شروع به کار آن‌ها و افزایش محبوبیت آن‌ها و همینطور دورنمای بازی ابری هنوز هم قول امکانات و ویژگی‌های بزرگی برای آینده می‌دهد که می‌توانیم مشتاقانه چشم انتظارشان باشیم. صحبت کردن در چنین زمینه‌هایی همیشه مهم و جذاب بوده است و البته با توجه به مقطع زمانی کنونی و جایگاه این تکنولوژی‌ها در نسل جاری صحبت کردن درمورد آن‌ها بیش از هر زمان دیگری جذاب خواهد بود.

اخیرا وبسایت Gamingbolt یک مصاحبه طولانی و مفصل با یکی از معروف‌ترین و صاحب نظر‌ترین تحلیلگران صنعت بازی‌های ویدیویی یعنی مایکل پکتر (Michael Pachter) از سازمان Wedbush Securities انجام داده و درمورد موضوعات مختلفی از جمله کنسول‌های نسل فعلی و بررسی عملکرد آن‌ها و همینطور کنسول‌های نسل آینده و همینطور عملکرد برخی از بازی‌های بزرگ این صنعت در سال گذشته صحبت کرده است و جنبه‌های مختلفی از آن‌ها را مورد بررسی قرار داده است.

نکته: این مصاحبه در دسامبر سال گذشته میلادی انجام شده است.

من فکر می‌کنم که نسل آینده کنسول‌های نینتندو قابلیت رقابت با نسل آینده کنسول‌های سونی و مایکروسافت، موسوم به پلی‌استیشن و ایکس‌باکس را دارا خواهد بود و به رقابت با آن‌ها خواهد پرداخت. آن‌ها فقط به مدت یک نسل عقب مانده‌اند. به نظر می‌رسد که این استراتژی آن‌ها خواهد بود، آن‌ها از انجام دادن این کار بسیار راضی و خوشحال به نظر می‌رسند، بنابراین من از آن‌ها انتظار دارم که به انجام این کار همچنان ادامه دهند.

آمار و ارقامی که گروه NPD از فروش کنسول‌های ویدیویی در ماه نوامبر به انتشار رساند، نشان می‌داد که فروش هر سه کنسول اصلی بازار به طور باورنکردنی بالا بوده است، اگر اشتباه نکنم همه این پلتفرم‌ها بیش از یک میلیون دستگاه به فروش رسانده بودند. معمولا در چنین بازه زمانی که این همه به پایان چرخه حیات آن‌ها نزدیک شده‌ایم، کنسول‌ها نمی‌توانند اینقدر خوب فروش کنند پس به نظر شما چرا با وجود این که پنج سال از عمر آن‌ها می‌گذرد، هم پلی‌استیشن ۴ و هم ایکس‌باکس وان همچنان مانند روزهای اول عرضه خود به فروش بسیار بالایی دست پیدا می‌کنند؟

خب مشخص است که تقاضای بسیار بیشتری وجود دارد. بازی‌های واقعا خوبی در بازار وجود دارد و باندل‌های زیادی هم در دسترس است. شما این روزها شاهد عرضه بازی‌های بسیار خوب زیادی هستید که ناگهان سر و کله‌شان پیدا می‌شود؛ مخصوصا روی سوییچ که به عنوان نمونه سر و کله Mario Kart به طور رایگان پیدا شد که فرصت واقعا بزرگی است. و هیچ یک از آن‌ها به طور منحصر به فرد گران قیمت نیستند. من فکر می‌کنم که سوییچ با داشتن قیمت ۲۹۹ دلاری، بسیار گران قیمت است اما آن دو رقیب دیگر نیز به طور مداوم همیشه روی همین قیمت قرار گرفتند یا حتی پایین‌تر از آن که گنجینه بسیار غنی و زیادی از محتوای جذاب را نیز در خود قرار داده‌اند که خرید آن‌ها را مقرون به صرفه منطقی نشان می‌دهد.

و من فکر می‌کنم حتی این که Fortnite توانسته به چنین سطح بالایی از محبوبیت دست پیدا کند و یکی از بزرگ‌ترین بازی‌های موجود در بازار شود نیز، در این موضوع تاثیر گذار بوده است. ممکن است پدر و مادرهایی را ببینید که اکنون انعطاف‌ پذیرتر از گذشته شده‌اند و برای بچه‌های ۹ ساله خود کنسول می‌خرند. کاری که تقریبا هیچ کس در گذشته انجام نمی‌داد.

بله، و پلی استیشن ۴ با بازی Marvel`s Spider-Man یک باندل بسیار خوب در جمعه سیاه به دست آورد.

دقیقا. جالب این جا است که همه آن‌ها (مایکروسافت و نینتندو) نیز می‌توانند با محتویات و بازی‌های انحصاری خود این کار را تکرار کنند چرا که شاید زیاد دیده نشوند. فکر می‌کنم همه چیزی که سونی باید برای Spider-Man خرج می‌کرد، حق امتیازی بود که باید به Insomniac Games پرداخت می‌کرد.

پس فکر می‌کنید آیا این کار در سال ۲۰۱۹ نیز ادامه داشته باشد؟

بله همینطور فکر می‌کنم. فکر می‌کنم که قیمت همه آن‌ها کاهش پیدا کند و ما شاهد تخفیف خوردن آن‌ها باشیم که نینتندو هم ممکن است از این موقعیت استفاده کند و آن را یک سوییچ جدید معرفی کند که دوباره اختراع و ساخته شده. من فکر می‌کنم که نینتندو به سراغ سوییچ خواهد رفت و از قسمت “سوییچ” آن رهایی پیدا خواهد کرد تا فقط تبدیل به یک کنسول دستی شود. احتمالا آن‌ها فقط قسمت کنترلرهای Joy-Con این تبلت را ثابت باقی خواهند گذاشت و احتمالا قیمت آن را کاهش خواهند داد. از شر جایگاه نگه دارنده خلاص خواهند شد و پاور خارجی را هم حذف خواهند کرد تا آن را فقط تبدیل به یک کنسول دستی کنند که با یک سیم برق قابل شارژ شدن است. می‌دانید، درست مثل یک کنسول دستی معمولی و ۲۰۰ دلار آن را قیمت گذاری خواهند کرد. وقتی این کار را انجام دهند، سونی هم احتمالا می‌تواند قیمت خود را کاهش دهد و به دنبال آن هم مایکروسافت مجبور به انجام این کار خواهد شد. احتمالا شما با یک ایکس‌باکس ۱۹۹ دلاری و یک پلی‌استیشن ۲۴۹ دلاری رو به رو خواهید شد و همینطور یک سوییچ ۱۹۹ دلاری که دیگر فقط دستی خواهد بود. این کار احتمالا برای این که تقاضای آن را نسبت به سال گذشته ثابت و بدون تغییر نگه دارد، کافی خواهد بود.

بله، این‌ها چیزهای جالبی هستند که درمورد نینتندو و بازسازی سخت افزار آن‌ها وجود دارد. اگر آن‌ها کار خود را با انجام دادن این کار به اتمام برسانند، آیا فکر می‌کنید شانسی وجود خواهد داشت که آن‌ها سوییچی تولید کنند که قدرتمندتر باشد تا به جای چیزی که فقط ارزان‌تر است، عرضه شود؟

نه در سال ۲۰۱۹. شانس وقوع چنین اتفاقی فعلا صفر است. قطعا در طی سال‌های آینده شانس انجام این کار وجود دارد اما در سال آینده، قطعا خیر.

پس آیا ممکن است این چیزی باشد که آن‌ها در نظر داشته باشند تا در نسل آینده در برابر نسل بعدی کنسول‌های ایکس‌باکس‌ و پلی‌استیشن به انجام برسانند و به تکمیل آن بپردازند؟ 

من فکر می‌کنم که نسل آینده کنسول‌های نینتندو قابلیت رقابت با نسل آینده کنسول‌های سونی و مایکروسافت، موسوم به پلی‌استیشن و ایکس‌باکس را دارا خواهد بود و به رقابت با آن‌ها خواهد پرداخت. آن‌ها فقط به مدت یک نسل عقب مانده‌اند. به نظر می‌رسد که این استراتژی آن‌ها خواهد بود، آن‌ها از انجام دادن این کار بسیار راضی و خوشحال به نظر می‌رسند، بنابراین من از آن‌ها انتظار دارم که به انجام این کار همچنان ادامه دهند.

بله من فکر می‌کنم که نینتندو اجرا و پیاده سازی همان چرخه سنتی عرضه کنسول‌ها را متوقف کرده تا تغییر و تحول تازه‌ای در آن به وجود بیاورد.

درست است.

همچنین برای مایکروسافت هم فکر می‌کنم که آن‌ها همیشه به دنبال معرفی کنسول نسل بعدی خود در سال ۲۰۲۰ بوده‌اند. و مشخص است که آن‌ها هنوز هم در E3 حضور پیدا خواهند کرد. اما آن‌ها درمورد آن کمی ساکت‌تر و بی سر و صداتر هستند. به خاطر داشته باشید، آن‌ها یک سرویس استریم کننده دارند، از یک سرویس عضویتی برخوردار هستند و بنابراین چیزهای متنوعی در اختیار دارند و احتمالا به طور مشخص کسب و کار ایکس‌باکس لایوی که خوب برنامه ریزی شده است را در اختیار خواهند داشت که بسیار سودآور خواهد بود.

این قرار بود سوال بعدی من باشد. فکر می‌کنید چه زمانی شاهد معرفی و عرضه پلی‌استیشن ۵ و ایکس‌باکس بعدی با هر اسمی که قرار است داشته باشد، خواهیم بود؟ آیا عرضه آن‌ها در سال ۲۰۲۰ برای شما محتمل است؟

خب من فکر می‌کنم که سونی با عدم حضور در E3 2019 این موضوع را به شما گفت که قرار نیست در سال ۲۰۱۹ اتفاق بیافتد. منظور من این است که آن‌ها برای عدم حضور در E3 2019 بهانه و دلیلی اعلام نکردند اما حقیقت این است که آن‌ها همه بازی‌های خود را برای نسل فعلی معرفی کرده‌اند. ما درمورد Death Stranding و Days Gone و همه بازی‌هایی که هنوز به انتشار نرسیده‌اند و ما اطلاعی از تاریخ عرضه آن‌ها نداریم، چیزهایی می‌دانیم. من فکر می‌کنم Death Stranding هنوز تاریخ عرضه‌ای ندارد اما به جز این‌ها دیگر قرار نیست شاهد معرفی و عرضه بازی‌ انحصاری دیگری برای نسل فعلی از طرف سونی باشیم. پس این همان دلیلی است که چرا آن‌ها در E3 بعدی حضور پیدا نخواهند کرد. این موضوع صراحتا به شما اعلام می‌کند که آن‌ها قرار است همین بازی‌های انحصاری و فرست پارتی فعلی خود را حفظ کنند و عرضه کنسول نسل بعدی خود را پشتیبانی کنند و بتوانند در زمان عرضه آن، محتوا و بازی‌های انحصاری کافی برای آن در دسترس قرار دهند.

سونی احتمالا دیده که نینتندو با عرضه The Legend of Zelda: Breath of The Wild به عنوان یک بازی زمان عرضه برای سوییچ، چقدر موفق بوده است که شش ماه بعد هم توسط Super Mario Odyssey ادامه پیدا کرد تا باعث تداوم این روند شود. و من فکر می‌کنم که سونی متوجه این موضوع شده است که اگر آن‌ها قرار باشد همه بازی‌های به شدت بزرگ و محبوب AAA خود را برای کنسول نسل بعدی خود نگه دارند، به طور غیر قابل توقفی فروش خواهد کرد و موفقیت‌های بی شمار برای آن‌ها به ارمغان خواهد آورد. بله حدس من ۲۰۲۰ است.

همچنین برای مایکروسافت هم فکر می‌کنم که آن‌ها همیشه به دنبال عرضه کنسول نسل بعدی خود در سال ۲۰۲۰ بوده‌اند. و مشخص است که آن‌ها هنوز هم در E3 حضور پیدا خواهند کرد. اما آن‌ها درمورد آن کمی ساکت‌تر و بی سر و صداتر هستند. به خاطر داشته باشید، آن‌ها یک سرویس استریم کننده دارند، از یک سرویس عضویتی برخوردار هستند و بنابراین چیزهای متنوعی در اختیار دارند و احتمالا به طور مشخص کسب و کار ایکس‌باکس لایوی که خوب برنامه ریزی شده است را در اختیار خواهند داشت که بسیار سودآور خواهد بود. من فکر می‌کنم که آن‌ها در تلاش هستند که همه چیز را فقط ثابت و بدون تغییر به نسل بعدی برسانند تا نسل آینده خود را با ثبات و برنامه ریزی‌های دقیق‌تر بیشتری آغاز کنند. اما بله من فکر می‌کنم که احتمال عرضه هر دوی کنسول‌های نسل آینده در سال ۲۰۲۰ قوی‌تر است و برای هر دوی آن‌ها محتمل‌تر خواهد بود.

آیا فکر می‌کنید که اگر پلی‌استیشن ۴ و ایکس‌باکس وانِ نسل فعلی همینطوری که در حال انجام دادن هستند، به فروش موفقیت آمیز خود ادامه دهند، اگر در جایگاه فعلی آن‌ها لغزش خاصی به وجود نیاید، ممکن است باعث شود که سونی و مایکروسافت و یا هر دوی آن‌ها در زمان عرضه کنسول‌های نسل بعدی خود تجدید نظر کنند و عرضه پلی‌استیشن ۵ و ایکس‌باکس بعدی به سال ۲۰۲۱ موکول شود؟

من اینطور فکر نمی‌کنم. من فکر می‌کنم که جالب‌تر خواهد بود که ببینیم برای کنسول‌های نسل قدیمی چه اتفاقی رخ می‌دهد. مایکروسافت در طول فعالیت خود در سال‌های گذشته، تولید و عرضه کنسول قبلی‌ خود را به مدت کوتاهی پس از عرضه مدل جدیدتر آن، کاهش داده است و سونی برعکس کار کرده و مدل قدیمی‌تر کنسول‌ خود را برای مدتی همچنان حفظ کرده که انجام این کار حتی به مدت ۳ سال هم به طول انجامیده و ادامه پیدا کرده است. فکر می‌کنم سونی نگاه متفاوتی به دنیا دارد. آن‌ها فکر می‌کنند که هنوز هم می‌توانند ۲۰ تا ۳۰ میلیون دستگاه از کنسول‌های خود را در مناطق مختلف دنیا از جمله آفریقا، آسیا، آمریکای لاتین و بخش‌های در حال توسعه اروپا به فروش برسانند. به خاطر همین من فکر می‌کنم آن‌ها برای چند سال پیش رو پلی‌استیشن ۴ را با قیمت ۱۴۹ دلار همچنان زنده نگه خواهند داشت.

از طرف دیگر مایکروسافت تمایل دارد که به ایکس‌باکس دو یا هر چیز دیگری که قرار است نام بگیرد، فکر کند. این کنسول قرار است به شدت قدرتمند باشد و آن‌ها می‌خواهند به همه مردم یکی از آن‌ها بفروشند ولی دیگر تمایلی به فروش ایکس‌باکس وان نخواهند داشت و در واقع تمام تمرکز خود را روی کنسول جدید خود خواهند گذاشت. بنابراین دیدنش جالب خواهد بود اما نه، من فکر نمی‌کنم که آن‌ها به سال ۲۰۲۱ تاخیر بخورند. مایکروسافت کار خود را با ایکس‌باکس وان به اندازه کافی خوب انجام نمی‌دهد تا بتواند برای عرضه کنسول بعدی آماده شود و اگر قرار باشد سونی این اشتباه را مرتکب شود که تا سال ۲۰۲۱ صبر کند، مایکروسافت جلو خواهد افتاد و از برتری بیشتری برخوردار خواهد شد که درست همان چیزی است که با ایکس‌باکس ۳۶۰ برای مایکروسافت اتفاق افتاد. آن‌ها با عرضه کردن زودتر ایکس‌باکس ۳۶۰ جلو افتادند. سونی دیگر به آن‌ها اجازه نخواهد داد تا دوباره جلو بیافتند و دیگر اشتباه قبلی خودش را تکرار نخواهد کرد. دیگر هر دوی آن‌ها کاملا خوب می‌دانند که اگر دیرتر از رقیب خود عرضه شوند، آسیب می‌بینند و دچار مشکلاتی می‌شوند که جبران کردن آن‌ها ممکن است غیر ممکن باشد، بنابراین فکر می‌کنم نسل آینده کنسول‌ها همزمان با هم عرضه خواهند شد.

بله، حدس می‌زنم این موضوع بیشتر درمورد به اشتراک گذاری افکار و اندیشه‌ها باشد. ایکس‌باکس ۳۶۰ به واسطه این که فرصت بیشتری از پلی‌استیشن ۳ در بازار داشت و مدت طولانی‌تری در بازار بود، توانست از برتری بسیار بیشتری بهره مند شود و سود بسیار عظیمی به دست آورد.

با یک قیمت پایین‌تر و با وجود این موضوع که مردم برای قیمت ۶۰۰ دلاری پلی‌استیشن ۳ و یک کنسول بسیار گران قیمت هیچ ارزشی قائل نبودند. برعکس آن در نسل هشتم اتفاق افتاد یعنی جایی که سونی با عرضه پلی‌استیشن ۴ همزمان با ایکس‌باکس وان، با قیمت پایین‌تری که برای کنسول خود برگزیده بود، برتری بسیار بیشتری به دست آورد.

صحبت از مایکروسافت شد، اخیرا گزارش‌هایی از گوشه و کنار شنیده شده که آن‌ها در حال کار روی چهار مدل مختلف کنسول برای نسل آینده هستند. این کار یک جورایی در زمینه سخت افزار بازی‌های ویدیویی بی سابقه است که قرار باشد مدل‌های مختلفی از یک نمونه محصول در زمان عرضه، در دسترس قرار بگیرد. آیا فکر می‌کنید این موضوع می‌تواند چیزی باشد که سونی هم در آینده به فکر انجام دادن آن باشد؟

فکر نمی‌کنم مایکروسافت چهار کنسول داشته باشد و اصلا هیچ اطلاعی هم ندارم که این گزارش‌ها از کجا آمده‌اند. من انتظار یک کنسول ساکت را دارم، مثل کنسول Steam که فقط قابل دانلود است و هیچ هارد یا دیسک درایو خاصی در آن وجود ندارد. بنابراین فکر می‌کنم یک دستگاه استریم کننده، یک دستگاه استریم کننده باشد مثل یک کنسول ایکس‌‌باکس ۱۰۰ دلاری که با کیفیت 4K و نرخ فریم ۲۴۰ فریم بر ثانیه به اجرا نخواهد رسید. و سپس بعد از آن من فکر می‌کنم یک کنسول گرانقیمت‌ترِ ۴۰۰ دلاری وجود خواهد داشت که از کیفیت 4K پشتیبانی می‌کند و قابلیت اجرا با نرخ فریم ۲۴۰ بر ثانیه را به همراه واقعیت مجازی (VR)، دارد. نمی‌دانم که آیا مدل‌های مختلفی قرار است وجود داشته باشد یا نه. فکر نمی‌کنم قرار باشد دستگاه‌ها و کنسول‌های کاملا متفاوت و متنوعی از هم در اختیار بگیرید و در نهایت هر اتفاقی که رخ دهد، مدل‌های موجود تفاوت بنیادی زیادی با هم نخواهند داشت و با هدفی مشابه و یکسان به وجود خواهند آمد که فقط یک سری تغییرات کوچک با هم پیدا می‌کنند.

اگر سونی هم بخواهد این کار را انجام دهد، من فکر می‌کنم که احتمالا آن‌ها کنسول 4K با نرخ فریم ۲۴۰ بر ثانیه را تولید خواهند کرد. که قرار باشد از پلی‌استیشن وی آر (PSVR) هم پشتیبانی کند. اما درمورد این که آیا قرار است آن‌ها یک کنسول مخصوص Playstation Now داشته باشند که فقط مخصوص استریم کردن باشد را نمی‌دانم و اطلاعی از این بابت ندارم. شاید قرار باشد هر دوی آن‌ها یعنی هم ایکس‌باکس و هم پلی‌استیشن ۴ دو کنسول داشته باشند اما اگر تعداد کنسول‌های نسل آینده آن‌ها بیشتر از دو تا باشد، من غافلگیر خواهم شد و مطمئن نیستم که آیا سونی به انجام این کار متعهد خواهد شد یا نه.

بله، این گزارش‌هایی که من از آن‌ها صحبت می‌کنم هم بیشتر درمورد همین چیزها یعنی بدون دیسک بودن یا مخصوص استریم کردن، هستند و بیشتر روی چنین چیزهایی تمرکز داشته‌اند و تفاوت آشکار و بزرگ دیگری را هدف قرار نداده‌اند. در واقع مانور آن‌ها بیشتر روی بدون دیسک‌ بودن مدل‌های متفاوت کنسول‌ها و همینطور مخصوص استریم بودن آن‌ها بوده است.

بله، چرا که مایکروسافت قرار است از این طریق یک کسب و کار بسیار خوب ایجاد کند. به طور دقیق‌تر منظورم این است که سونی Playstation Now را دارد اما فقط درصورتی در دسترس قرار خواهد گرفت که شما یک پلی‌استیشن داشته باشید. و من فکر می‌کنم که مایکروسافت به خاطر داشتن Play Anywhere انعطاف بیشتری برای ارایه بازی‌هایی که بی نیاز از کنسول هستند، از خودش نشان می‌دهد. پس همانطور که پیش از این نیز گفته بودم، احتمالا قرار است مانند یک جعبه Steam باشد، یعنی دستگاهی که به شما اجازه استریم کردن می‌دهد، بدون این که نیاز به انجام سرمایه گذاری‌های بزرگ و سنگین روی کنسول‌ها داشته باشید.

از طرف دیگر مایکروسافت تمایل دارد که به ایکس‌باکس دو یا هر چیز دیگری که قرار است نام بگیرد، فکر کند. این کنسول قرار است به شدت قدرتمند باشد و آن‌ها می‌خواهند به همه مردم یکی از آن‌ها بفروشند ولی دیگر تمایلی به فروش ایکس‌باکس وان نخواهند داشت و در واقع تمام تمرکز خود را روی کنسول جدید خود خواهند گذاشت. بنابراین دیدنش جالب خواهد بود اما نه، من فکر نمی‌کنم که آن‌ها به سال ۲۰۲۱ تاخیر بخورند.

این موضوع مرا به سوال بعدی‌ام می‌رساند که آیا فکر می‌کنید در حال حاضر زیرساخت‌های کافی در این زمینه وجود دارد که بتواند استریم کردن و تکنولوژی بازی ابری را به جایگاه شایسته‌ای برساند تا بتواند جایگزین اصلی روش سنتی انجام بازی‌های ویدیویی باشد؟ و این که آیا فکر می‌کنید مایکروسافت با xCloud قرار است آینده خود را رقم بزند و همه چیز را در این راستا برنامه ریزی و اجرا کند؟

خب این جا باید به ذکر این موضوع بپردازم که سیستم ابری قطعا برای بازی‌های سینگل پلیر جواب می‌دهد و به سادگی پاسخگوی آن‌‌ها خواهد بود. مشکلی که در حال حاضر با استریم کردن وجود دارد، تاخیر یا همان Latency است که در بازی‌های مولتی پلیر وجود دارد. اگر همه چیز به صورت سیستم ابری انجام شود، و اگر در مکانی که در حال بازی‌ کردن هستیم، پردازنده‌های موازی وجود نداشته باشد، و منو شما دو هزار مایل با هم فاصله داشته باشیم و بخواهیم تلاش کنیم تا یک بازی مولتی پلیر با هم انجام دهیم، هر کاری که انجام می‌دهیم باید از طریق سیستم ابری به سرور مرکزی انتقال داده شود که در عین حال باید به ما هم بازگردد. تاخیر زیادی در انجام این کار وجود دارد. درمورد تاخیر‌های بسیار شدید و عصبی کننده صحبت نمی‌کنم. می‌دانید، شاید هزاران میلی ثانیه در طول فقط یک ثانیه باشد که شما می‌توانید از آن با خبر شوید و به راحتی متوجه آن شوید. در واقع هر دوی ما متوجه این تاخیر می‌شویم. به همین دلیل است که پردازش محلی ما به خوبی پاسخگو است. می‌دانید، شما یک ایکس‌باکس دارید و من هم یک ایکس‌باکس دارم سپس ما با هم به بازی کردن می‌پردازیم و کنسول‌های ما هر دو در آن واحد و در یک لحظه در حال پردازش و رندر کردن هستند و تنها اطلاعاتی که بازمی‌گردد و دوباره انجام می‌شود این است که من ماشه (کلید Trigger) را فشار داده‌ام.

دستگاه من می‌داند که من به سمت شما نشانه گرفته‌ام، دستگاه شما هم می‌داند که من به سمت شما نشانه گرفته‌ شده است چون که می‌دانست پیش از این اسلحه من کجا در حال نوسان کردن و تکان خوردن بوده است. بنابراین شما نمی‌توانید با سیستم ابری به انجام بازی مولتی پلیر بپردازید و آن را به نحو احسن و بدون هیچ گونه مشکلی به انجام برسانید. من اینطور فکر نمی‌کنم. بازی Fortnite ضرورتا یک بازی مولتی پلیر در سیستم ابری است اما من حدس می‌زنم شما می‌توانید با برخی از بازی‌ها به انجام آن بپدازید اما واقعا هیچ کس انتظار انجام حرکت سریع و مانورهای بسیار بسیار سریع که در یک چشم به هم زدن با تاخیر “صفر” به انجام برسد، را ندارد. چون چنین چیزی عملا امکان پذیر نیست و غیر ممکن است. قطعا شما در عنوانی مثل Call of Duty چنین سرعتی را دوست دارید داشته باشید.

بنابراین من فکر نمی‌کنم ما قرار باشد چنین نوعی از استریم کردن را به دست بیاوریم و به انجام چنین چیزی بپردازیم. این چیزی است که OnLive و Gaikai به دنبال انجام دادنش بودند و سخت به دنبال راهی برای عملی کردن آن می‌گشتند. می‌دانید، سونی هر دوی آن‌ها را خرید اما ما هیچ وقت کسی را ندیدیم که استریم کردن بازی‌های مولتی پلیر را واقعا در آغوش بکشد و با کمال میل آن را پذیرا باشد. من هم قطعا فکر نمی‌کنم چنین اتفاقی رخ دهد و روزی چنین چیزی عملی شود.

اما دوباره باید بگویم که چرا ما به استریم کردن اهمیت می‌دهیم؟ بازمی‌گردیم به سال ۲۰۰۷، پاسخ این است که فضای خالی بسیار گران قیمت بود و CPU ها و GPU ها هم واقعا گران قیمت بودند؛ به همین ترتیب GDDR RAM نیز بسیار گران قیمت بود. و اگر شما اکنون بخواهید چیزی از آن‌ها برای پنج سال آینده خود تهیه کنید، همه آن‌ها با هم بیست و پنج تا سی دلار آب می‌خورند. و این همان چیزی است که بعدا دستگاه استریم کننده نام گرفت. این دستگاه ممکن است که CPU, GPU و GDDR RAM و همینطور کارت حافظه داشته باشد اما من فکر نمی‌کنم که اگر مردم علاقه دارند که ۱۰۰ دلار برای خرید سخت افزار هزینه کنند، لزومی داشته باشد که ما در سیستم ابری باقی بمانیم. من فکر می‌کنم که این ۱۰۰ دلار در نهایت به ساخت یک تلویزیون منجر خواهد شد. منظورم این است که این ۱۰۰ دلار اول از همه و پیش از هر چیز دیگر در ساخت یک تلویزیون اپل و یا یک دستگاه Amazon Echo به کار گرفته خواهد شد تا کارایی بیشتری داشته باشد. بنابراین من نمی‌دانم که آیا هرگز قرار است وارد انجام بازی‌های مولتی پلیر ابری بشویم یا نه یا این که این چیزی باشد که ما یک زمان به آن نیاز پیدا کنیم.

بله، صحبت‌های شما درست، اما من حدس می‌زنم یک مزیت اینجا وجود داشته باشد که قادر باشیم چنین بازی‌هایی را روی هر دستگاهی که دوست داریم استریم کنیم. 

دوباره باید تکرار کنم که برای دیدن یا انجام دادن بازی‌های سینگل پلیر بی نظیر است و بسیار عالی پاسخگو است اما برای این که فقط به صورت مولتی پلیر بازی شود، بی نظیر نیست و دارای مشکلات ریز و درشت زیادی است.

فکر می‌کنم Assassins Creed روی سرویس استریمینگ گوگل به خوبی کار کند.

بله، در واقع همه بازی‌های سینگل پلیر به خوبی پاسخ گو خواهند بود و به خوبی روی این سیستم کار خواهند کرد و عملی می‌شوند.

تا وقتی که فروش زیادی از هدست‌های واقعیت مجازی وجود نداشته باشد شما قرار نیست شاهد فروش بازی‌های واقعیت مجازی به طور گسترده باشید و به همین ترتیب تا وقتی که آزاد باشید و یا این که تا وقتی مقدار زیادی از محتوا وجود نداشته باشد که آن‌ها را پشتیبانی کند، شاهد فروش تعداد زیادی از هدست‌های واقعیت مجازی نخواهید بود. بنابراین انگار ما در حال حاضر در موقعیتی قرار گرفته‌ایم که نمی‌توانیم یکی از آن‌ها را بدون داشتن دیگری، در اختیار داشته باشیم چون وجود همه آن‌ها کاملا به هم وابسته است.

مسئله دیگری که مورد بحث‌ها و گفت و گوهای زیادی قرار گرفته، وجود واقعیت مجازی (VR) در نسل آینده است. واقعیت مجازی این اواخر بسیار خوب و راضی کننده عمل کرده است مخصوصا که امسال (سال ۲۰۱۸) محتویات و بازی‌های زیادی از جمله Moss, Astro Bot و یا Firewall برای آن در دسترس بود. آیا فکر می‌کنید که احتمال وقوع این موضوع وجود دارد که واقعیت مجازی با کنسول‌های ما در آینده‌ای نزدیک ادغام شوند و ضمن ایجاد اتحاد، در نسل آینده کنسول‌ها مورد استفاده قرار بگیرند؟

سونی احتمالا برای این موضوع تلاش خواهد کرد. اما ما هنوز به اندازه‌ای پیشرفت نداشته‌ایم که به تکنولوژی پیشرفته‌ بی سیمی برسیم که ارزان قیمت باشد. به همین علت من فکر نمی‌کنم که شما پلی‌استیشن ۵ داشته باشید که واقعیت مجازی هم داخل خود داشته باشد و از آن نیز بهره مند باشد. فکر می‌کنم پلی‌استیشن ۵ چهارصد دلار قیمت داشته باشد و پلی‌استیشن ۵ با واقعیت مجازی ششصد دلار. خود این سیستم قابلیت پشتیبانی از واقعیت مجازی خواهد داشت درست مثل پلی‌استیشن ۴ که قابلیت پشتیبانی از واقعیت مجازی داشت با این تفاوت که امکان پشتیبانی از واقعیت مجازی با نرخ فریم بیشتر و رزولوشن بیشتر را به دست خواهد آورد. اما نه، من فکر نمی‌کنم که این دو کاملا با هم ادغام شوند.

همچنین وقتی صحبت از این می‌کنید که Astro Bot عملکرد خوبی داشته، قطعا همین طور است. این بازی یک میلیون نسخه به فروش رسیده. اما این طور نیست که سی میلیون نفر به انجام آن بپردازند و آن را بازی کنند. می‌دانید، این بازی Red Dead Redemption نیست. این بازی مرغ و تخم مرغ است. تا وقتی که فروش زیادی از هدست‌های واقعیت مجازی وجود نداشته باشد شما قرار نیست شاهد فروش بازی‌های واقعیت مجازی به طور گسترده باشید و به همین ترتیب تا وقتی که آزاد باشید و یا این که تا وقتی مقدار زیادی از محتوا وجود نداشته باشد که آن‌ها را پشتیبانی کند، شاهد فروش تعداد زیادی از هدست‌های واقعیت مجازی نخواهید بود. بنابراین انگار ما در حال حاضر در موقعیتی قرار گرفته‌ایم که نمی‌توانیم یکی از آن‌ها را بدون داشتن دیگری، در اختیار داشته باشیم چون وجود همه آن‌ها کاملا به هم وابسته است و آن‌ها لازم و ملزوم یکدیگر هستند. فقط کمی طول خواهد کشید. قرار نیست به این زودی‌ها رخ دهد. شاید سال‌های زیادی نیاز داشته باشیم.

بله، فکر می‌کنم موقعیتی مثل Catch-22 وجود داشته باشد. تا وقتی که مردم اطمینان حاصل نکنند که واقعیت مجازی یک منبع فروش مناسب و درست است، انگیزه‌ای برای ساخت و توسعه بازی‌های واقعیت مجازی پیدا نخواهند کرد.

بله.

اما من فکر می‌کنم بازی‌هایی مثل Astro Bot که این اواخر با این نام شناخته شد، که تا پیش از آن مردم به اسم دیگری از آن یاد می‌کردند، نشان داد که واقعیت مجازی یک سری پتانسیل‌های خاص هم در خودش دارد. مثل مایکروسافت که واقعیت مجازی را واقعا خیلی زیاد نادیده گرفته است. آیا فکر می‌کنید که آن‌ها قرار است حداقل ناخونک کوتاهی به واقعیت مجازی بزنند و آیا آن‌ را امتحان خواهند کرد؟

من فکر می‌کنم مایکروسافت مشارکت پیدا خواهد کرد. فکر می‌کنم آن‌ها Oculus یا هر چیز دیگر را پشتیبانی خواهند کرد. فکر نمی‌کنم خودشان این کار را انجام دهند.

منطقی هم هست. پس با اجازه شما من یکم بحث را عوض می‌کنم و موضوع را برای لحظاتی به سمت نینتندو سوییچ می‌کشانم. فکر می‌کنم اولین سوالی که درمورد آن دارم این باشد که با حرکت و جنبش کمی که آن‌ها این اواخر با بازی‌های Pokemon و Smash به دست آوردند، آیا فکر می‌کنید این دستگاه به هدف فروش ۲۰ میلیون دستگاهی که نینتندو برای آن قرار داده است، دست پیدا خواهد کرد؟ چون پیش از عرضه این دو بازی بزرگ، آن‌ها عملا ساکن بودند و برای مدتی پیشرفت نکرده بودند تا این که این دو بازی بزرگ کمی به آن‌ها کمک کرد و تا حدودی موقعیت بهتری برای آن‌ها دست و پا کردند.

نه، هیچ شانسی برای فروش ۲۰ میلیون دستگاه وجود ندارد. [Shuntaro]، مدیر عامل آن‌ها، اخیرا مصاحبه‌ای انجام داده که در آن درمورد اهداف آن‌ها از وی سوال پرسیده شد. وی در پاسخ گفت که آن‌ها از هدف خود برای فروش نرم افزار، کاملا خیالشان راحت است و دستیابی به هدف تعداد واحد‌های سخت افزار برایشان چالش برانگیز و سخت است. به همین علت من فکر نمی‌کنم آن‌ها به دنبال آن باشند و یا بتوانند به آن دست پیدا کنند. برای من این طور به نظر می‌رسد که آن‌ها به دنبال دست یابی به چیزی میان ۱۶.۵ میلیون و ۱۸.۵ میلیون دستگاه هستند به طوری که اگر آن‌ها همان روالی که در ماه‌های دسامبر، ژانویه، فوریه و مارس داشتند را تکرار کنند و به همان شکل ادامه دهند، به فروش ۱۶.۵ میلیون دستگاه خواهند رسید. اما اگر چیزی مانند Smash در اختیار داشته باشند که بتواند توجه همه را به سمت خودش جلب کند، فروش سوییچ بالاتر خواهد رسید. حدس من این است که احتمالا آن‌ها کار خود را با فروش ۱۷.۵ میلیون دستگاه به پایان می‌رسانند. همچنین اگر بتوانند به مقدار ۱۸ یا ۱۸.۵ میلیون دستگاه دست پیدا کنند، تعجب نخواهم کرد اما اگر بتوانند به میزان ۲۰ میلیون دستگاه برسند، بسیار متعجب خواهم شد. همانطور که گفتم، شانسی برای فروش ۲۰ میلیون دستگاه نینتندو سوییچ وجود ندارد.

واقعا چه تعدادی از کاربران این کنسول Wolfenstein یا Doom برای سوییچ می‌خرند و یا به انجام Diablo روی این کنسول می‌پردازند؟ تعداد کمی، اما اغلب مردم می‌خواهند جدیدترین چیز را خریداری کنند و به همین ترتیب هم بازی‌ و عناوین نینتندو سوییچ که به امتیاز بالای ۹۰ دست پیدا کرده‌اند، به فروش بسیار بالایی می‌رسند. پس می‌توان گفت از آنجایی که محتویات سوییچ و مخصوصا سخت افزار آن خاص است، بازی‌های با کیفیت آن هم همیشه به فروش بالایی می‌رسند.

صحبت از فروش نرم افزاری نینتندو سوییچ شد که اعداد و ارقام بسیار تاثیر گذار و شگفت آوری تا به حال در این زمینه دیده‌ایم. منظور من این است که Pokemon, Smash, Mario Kart همه این‌ها فرانچایزهایی هستند که همیشه به فروش خوبی دست پیدا کرده‌اند و عملکرد خوبی داشته‌اند. و موضوع درمورد چیزی شبیه به این نیست که Zelda فروش خوبی نداشته بلکه کاملا برعکس، این بازی فروش بهتری از چیزی که اغلب به دست می‌آورد، به دست آورده. این موضوع برای بقیه بازی‌ها نیز صدق می‌کند که شامل بازی‌های کوچک‌تر و مستقل نیز می‌شود. با توجه به این‌ها فکر می‌کنید چرا نرم افزار و محتویات سوییچ تا این حد قدرتمند ظاهر می‌شوند و چنین عملکرد خوبی از خودشان نشان می‌دهند؟

خب، بخشی از این موضوع به خاطر داشتن عناوین و بازی‌های نه چندان گران قیمت است. شما بازی‌هایی نظیر Stradew Valley و Golf Story را می‌شناسید که ۱۰ تا ۱۵ دلار قیمت دارند. موضوع دیگری که وجود دارد این است که نینتندو واقعا سزاوار این است که برای سری بازی‌هایی نظیر Zelda, Smash یا Mario به چنین فروش بالایی دست پیدا کند و فروش بالای این بازی‌ها واقعا حق نینتندو است. همه آن‌ها نمراتی که از نقدها و امتیازهای خود به دست می‌آورند بالای ۹۰ است. منظور من این است که این بازی‌ها عناوین بسیار خوبی هستند که وقتی هم به چنین سطح بالایی از موفقیت دست پیدا می‌کنند، به هیچ وجه غافلگیر کننده نیست چون لیاقت رسیدن به نرخ و رده‌های فروش بسیار بالا را به خوبی دارا هستند. می‌دانید، احتمالا آن‌ها در نهایت توانایی رسیدن به ۱۸ میلیون نسخه از Smash را خواهند داشت که واقعا هم سزاوار آن هستند. آن‌ها یک بازی شگفت انگیز ساخته‌اند که بدون کوچک‌ترین شکی، شما دوست دارید آن را خریداری کنید.

و اگر شما یک دستگاه سوییچ داشته باشید، واقعا شانس انتخاب بازی‌های ترد پارتی زیادی وجود ندارد و شما حق انتخاب زیادی در این زمینه ندارید. منظورم این است که بازی‌هایی مثل Call of Duty یا Red Dead Redemption برای آن وجود ندارد. پس قرار است دیگر چه چیزی بخرید؟ می‌توانید یک نسخه از Elder Scrolls بخرید اما این موضوع مثل این است که واقعا چه تعدادی از کاربران این کنسول Wolfenstein یا Doom برای سوییچ می‌خرند و یا به انجام Diablo روی این کنسول می‌پردازند؟ تعداد کمی، اما اغلب مردم می‌خواهند جدیدترین چیز را خریداری کنند و به همین ترتیب هم بازی‌ و عناوین نینتندو سوییچ که به امتیاز بالای ۹۰ دست پیدا کرده‌اند، به فروش بسیار بالایی می‌رسند. پس می‌توان گفت از آنجایی که محتویات سوییچ و مخصوصا سخت افزار آن خاص است، بازی‌های با کیفیت آن هم همیشه به فروش بالایی می‌رسند. بنابراین به همین علت دلیل این موضوع همین است؛ چرا که هم از نظر کیفیت و هم از نظر کمیت آن‌ها به بازی‌هایی که روی سوییچ در دسترس قرار می‌گیرند، تسلط دارند.

علاوه بر آن، من فکر می‌کنم که توسعه دهندگان مستقل این کار را به اندازه کافی خوب و بی نقص انجام داده‌اند و خانه‌ای امن در نینتندو سوییچ برای خودشان دست و پا کرده‌اند. درست مثل Hollow Knight که عملکرد بسیار خوبی داشت و همانطور که شما هم گفتید، Stardew Valley نیز وجود داشت که به همین شکل توانست بسیار خوب روی نینتندو سوییچ به درخشش برسد.

درست است. این بیشتر به خاطر داشتن قیمت ۱۵ دلاری آن‌ها است. این یک پیشنهاد کم خطر برای بازی‌باز است. همچنین مخصوصا به خاطر در اختیار داشتن نمرات و نقدها یک موقعیت کم خطر به حساب می‌آید و اگر مانند چیزی نظیر Stardew Valley باشد، مردم فقط عاشق بازی می‌شوند. بنابراین چنین چیزی مطمئنا به فروش بسیار خوب و بالایی دست پیدا می‌کند.

لاین آپ نینتندو سوییچ برای سال ۲۰۱۹ نیز بسیار خوب به نظر می‌رسد. آیا فکر می‌کنید این موضوع می‌تواند میزان فروش سخت افزاری نینتندو سوییچ را نیز هدایت کند و آن را بهبود ببخشد؟ آیا فکر می‌کنید شاهد وجود رشدی در این زمینه خواهیم بود؟ یا این که مقدار فروش آن ثابت و پایدار باقی خواهد ماند؟

احتمالا رشد نمی‌کند. بله همانطور که شما هم اشاره کردید، احتمالا ثابت باقی خواهد ماند. منظور من این است که دیگر چه کسی باقی مانده است که نینتندو سوییچ نداشته باشد و به جای این که بازی‌های بی نظیری مانند Zelda یا Mario یا Smash خریده باشد، منتظر عرضه یک بازی بسیار کامل Pokemon مانده باشد؟ منظورم این است، البته که هنوز عده‌ای باقی مانده‌اند اما آن‌ها ۲۰ میلیون نفر نیستند که منتظر بازی بزرگ Pokemon باقی مانده باشند. هر کسی که دوست داشته باشد به چنین بازی‌هایی دست پیدا کند، قطعا به احتمال بسیار زیاد تا به حال یک دستگاه نینتندو سوییچ خریده و در حال لذت بردن از بازی‌های فرست پارتی آن است. من فکر می‌کنم کاهش قیمت آن به ۲۰۰ دلار، می‌تواند منجر به استقبال گسترده از این کنسول شود. فکر می‌کنم اگر آن‌ها تا امسال موفق به فروش ۱۷.۵ میلیون نسخه شده‌اند، در صورتی که به ۲۰۰ دلار قیمت خود را کاهش دهند، می‌توانند به سادگی به میزان فروش ۲۰ میلیون نسخه آرمانی خود دست پیدا کنند و رویای خود را محقق سازند. اما اگر قیمت را کاهش ندهند فکر می‌کنم که این مقدار در سال آینده به ۱۵ میلیون نسخه کاهش پیدا کند.

و با نگاهی به چند سال آینده، آیا فکر می‌کنید که در صورتی که نینتندو به موفقیتی که برای نینتندو سوییچ در بلند مدت در نظر دارد دست پیدا کند، این نوع ساختارِ کنسول دستیِ ترکیبی چیزی خواهد بود که در آینده نیز با آن‌ها باقی بماند و آن‌ها همچنان تمایل به انجام آن داشته باشند؟ چرا که با توجه به سابقه آن‌ها در طی چند سال گذشته آن‌ها همیشه دوست داشته‌اند کارها و آزمایش‌های تازه‌ای با سخت افزار خود به انجام برسانند و حس آزمایش چیزهای جدید همیشه در آن‌ها وجود داشته است.

بله، من فکر می‌کنم که این کنسول، دیگر ترکیبی نخواهد بود. می‌دانم که آن‌ها فکر می‌کنند ترکیبی است. این کنسول یک دستگاه دستی است. ممکن است برای برخی از مردم راحت باشد که آن را روی میز خود قرار دهند و با Joycon ها و یا کنترلرهای عادی دیگر به بازی کردن بپردازند و یا این که آن را درون جایگاه نگهدارنده خود قرار دهند و تصویر آن را روی تلویزیون به نمایش بگذارند و به این ترتیب به بازی کردن بپردازند. اما من همچنان باور دارم که طیف وسیع و اکثریت کسانی که از کنسول نینتندو سوییچ برای بازی کردن استفاده می کنند از آن به عنوان یک کنسول دستی یاد می‌کنند و آن را به این اسم می‌شناسند. همچنین فکر می‌کنم که عده بسیار زیادی از متقاضیان جدید این کنسول نیز قرار است با آن به عنوان یک کنسول دستی بازی کنند. و قابلیت “تعویض” برای این که نینتندو سوییچ کنسولی باشد که بتواند روی تلویزیون شما به تصویر در بیاید، یک حقه است. اگر بخواهم صادقانه صحبت کنم، نمی‌دانم آیا کسی هنوز هم به انجام این کار می‌پردازد و آن را ادامه می‌دهد یا نه. برخی از مردم که آن را در جایگاه نگهدارنده خود قرار می‌دهند، برای همیشه آن را در آن وضعیت رها می‌کنند که تا ابد در همان حالت باقی بماند. متوجه نکته آن هستم اما اگر کسی بخواهد آن را از جایگاه خود بیرون بیاورد و به عنوان یک کنسول دستی به بازی کردن با آن بپردازد، همیشه آن را به حالت دستی باقی می‌گذارد. بنابراین من فکر می‌کنم حیله‌ای وجود دارد که پایه و اساس خاصی ندارد، هیچ دلیلی برای انجام این کار وجود ندارد.

متاسفانه آن‌ها نام این کنسول را سوییچ گذاشته‌اند به همین خاطر هم من مشتاقم که ببینم آن‌ها نام نسخه‌ای از آن که فقط دستی است را قرار است چه چیزی بگذارند. چرا که قرار نیست سوییچ باشد. احتمالا ممکن است آن‌ها نام آن را Switch Lite قرار دهند اما… یک چیزی مثل DS است که یکی از صفحه‌های نمایش را کنار گذاشته است. آیا هنوز هم امکانش هست که نام آن را DS بگذارند؟ احتماش وجود دارد اما این کار را انجام نخواهند داد.

بله، اساسا مثل کاری که آن‌ها با 2DS کرده بودند. 

بله درست است. این کنسول، 3DS نبود، 2DS بود.

اما از نقطه نظر نینتندو و از جایگاه آن‌ها، کاری که آن‌ها با سوییچ انجام دادند این است که به جای این که آن‌ها چیزی میان کنسول دستی و خانگی بسازند و کنسول تازه‌ای بسازند که بلاتکلیف باشد، نتایج تلاش توسعه خود را فقط روی یک دستگاه تلفیق کردند.

بله درست است اما باز هم باید بگویم که من فکر نمی‌کنم کاری که آن‌ها انجام دادند، به هیچ وجه خلاقانه بوده باشد. آن‌ها فکر کردند خلاقانه است و بسیار هم به خودشان افتخار می‌کنند اما واقعا این کنسول، خلاقیت تازه‌ای نبود. این کنسول واقعا یک کنسول دستی است.

بله، اما آیا فکر می‌کنید داشتن تمرکزی تلفیقی قرار است چیزی باشد که آن‌ها به انجام دادنش ادامه دهند و یا این که شما آینده آن‌ها را طوری می‌بینید که قرار است یک کنسول تلفیقی خانگی جدید بسازند و باز هم تمرکز خود را روی ساخت یک کنسولی که هم دستی است و هم خانگی، قرار خواهند داد؟

خیر من فکر می‌کنم بروزرسانی جدیدی برای سوییچ وجود خواهد داشت که هنوز هم دستی خواهد بود. من فکر می‌کنم که آن‌ها تا ابد و برای همیشه به ساخت کنسول‌های دستی ادامه دهند. اما شما قرار نیست هیچ وقت از این موضوع اطلاع پیدا کنید چرا که آن‌ها می‌خواهند ضمن مخفی نگه داشتن این راز همچنان به ساخت کنسول‌هایی بپردازند که نامشان مثلا تلفیقی است؛ کنسول‌هایی که در ذات خود دستی هستند و قرار نیست هیچ وقت خانگی یا تلفیقی نام بگیرند.

احتمالا آن‌ها (شرکت سونی) نسل بعدی کنسول‌های خود را در بهار سال ۲۰۲۰ معرفی خواهند کرد و رویداد خودشان را هم خواهند داشت که شاید نام آن را PSX انتخاب کنند. شاید در دسامبر سال ۲۰۱۹ شاهد برگزاری یک مراسم PSX باشیم که سپس آن‌ها به معرفی کنسول نسل بعدی خود بپردازند و از آن رونمایی کنند.

و به عنوان سوالی در ادامه پرسش قبلی و برای تکمیل آن، آیا فکر می‌کنید که سونی و مایکروسافت نیز قرار است تلاش کنند تا کاری مثل کاری که نینتندو با کنسول ترکیبی سوییچ انجام داد، به انجام برسانند؟

خیر.

فکر می‌کنم [مدیر پلی‌استیشن] جان کودرا (John Kodera) بود که همین چند وقت پیش گفته بود ما از پتانسیل‌هایی که در بازار کنسول‌های دستی وجود دارد، آگاه هستیم. اما آیا فکر می‌کنید که پلی‌استیشن ویتا آخرین تلاش سونی در زمینه ساخت و عرضه کنسول‌های دستی بود؟

بله. فکر می‌کنم کار آن‌ها اکنون به اتمام رسیده. فکر می‌کنم که پلی‌استیشن ویتا به خوبی ثابت کرد که آن‌ها واقعا در این زمینه دچار مشکل هستند و نمی‌توانند از پس آن بر بیایند.

بسیار خب. می‌خواهم کمی به عقب یعنی به جایی که پیش از این درموردش صحبت کردیم، دوباره بازگردم. یعنی درمورد عدم حضور شرکت سونی در رویداد E3 2019. سوالی که من از شما دارم درمورد این نیست که چرا آن‌ها در این مراسم حضور پیدا نخواهند کرد و نمی‌خواهند شرکت کنند، چون من فرض می‌کنم که آن‌ها در حال آماده سازی خود برای یک چیز بسیار بزرگ بعد از E3 هستند. سوالی که من از شما دارم این است که آیا فکر می‌کنید این یک موقعیت یک طرفه برای آن‌ها است که فقط یک بار قرار است رخ دهد؟ یا این که فکر می‌کنید اساسا سونی می‌خواهد E3 را کنار بگذارد و برای همیشه آن را نادیده بگیرد؟

اوه نه، من فکر می‌کنم موقعیت یک طرفه‌ای است که فقط یک بار رخ خواهد داد. به نظرم آن‌ها واقعا تصمیم بدی گرفتند. فکر می‌کنم که آن‌ها یک جورایی در داخل سازمان و فعالیت‌های خود متوجه شدند که پول به خوبی خرج نمی‌شود اما اشتباه می‌کنند. نمی‌دانم آن‌ها چقدر برای E3 هزینه می‌کنند اما حتی اگر ۱۵ میلیون دلار هم باشد، از جمعیتی که به تماشای آن می‌نشینند، ۱۵ میلیون دلار درآمد کسب می‌کنند. بنابراین من فکر می‌کنم این که این مراسم را نادیده گرفتند، احمقانه است و بعدا دوباره باز خواهند گشت.

بله، من فکر می‌کنم که نمایش ۲۰۱۸ آن‌ها ممکن است کمی تاثیر در تصمیمی که گرفته‌اند، داشته باشد چرا که آن طور که باید و شاید، خوب پیش نرفت و حداقل از نظر پذیرش و استقبال از یک سری ضعف برخوردار بود.

خب آن‌ها آن پیشروی احمقانه را به نمایش گذاشتند که هیچ کس هیچ چیز از آن متوجه نشد و به هیچ وجه جذاب و سرگرم کننده نبود. و من فکر می‌کنم که احتمالا آن‌ها لحن شدیدی برای آن به کار گرفته بودند. آن‌ها افرادی هستند که همیشه به این باور دارند که هیچ وقت هیچ کار اشتباهی انجام نمی‌دهند و هر کاری که آن‌ها انجام دهند، درست است به خاطر همین هم نتیجه‌اش را دیدند و به خانه بازگشتند. چون که عملکرد خوبی نداشت.

اما فکر می‌کنید پس چرا هیچ مراسم PSX در امسال (سال ۲۰۱۸) وجود نداشت؟

نمی‌دانم… باز هم به خاطر نداشتن بازی. بنابراین به خاطر همین موضوع من فکر می‌کنم که همه این‌ها به خاطر آماده سازی برای نسل بعدی کنسول‌های ویدیویی بوده باشد. احتمالا آن‌ها نسل بعدی کنسول‌های خود را در بهار سال ۲۰۲۰ معرفی خواهند کرد و رویداد خودشان را هم خواهند داشت که شاید نام آن را PSX انتخاب کنند. شاید در دسامبر سال ۲۰۱۹ شاهد برگزاری یک مراسم PSX باشیم که سپس آن‌ها به معرفی کنسول نسل بعدی خود بپردازند و از آن رونمایی کنند.

بسیار خب. بعد از این من یک سوال دیگر هم درمورد مایکروسافت و تسخیر استودیوهای فرست پارتی مختلف که به تازگی در حال انجام دادنش هستند، دارم. فیل اسپنسر گفته است که مایکروسافت می‌خواهد اطمینان حاصل کند که استودیوها استقلال خود در ایجاد خلاقیت را همچنان حفظ خواهند کرد اما آیا فکر می‌کنید که با وجود این موضوع، مایکروسافت تلاش خواهد کرد تا آن‌ها را مجبور به ساخت و توسعه و خلق فرانچایزهای جدید و تازه‌ای کند که درست به اندازه فرانچایزهایی نظیر Gears of War یا Halo به محبوبیت و استقبال دست پیدا کنند؟ و یا این که فکر می‌کنید مایکروسافت آن‌ها را فقط رها می‌کند تا کار خودشان را انجام دهند؟

فکر می‌کنم که آن‌ها دوست دارند چنین کاری را انجام دهند اما استودیوهایی که آن‌ها به خدمت گرفته‌اند، شاید به جز نینجا تئوری (Ninja Theory) که بازی Hellblade را در کارنامه خود دارد، هیچ کدام دیگر تا به حال بازی‌های بزرگی نساخته‌اند. استودیوی Obsidian بازی‌هایی را برای استخدام ساخته است مثل Fallout: New Vegas و رک و پوست کنده می‌گویم که فکر می‌کنم بازی The Outer Worlds یک بازی بی نظیر و عالی به نظر می‌رسد بنابراین در واقع آن‌ها یک مزیت بزرگ در اختیار دارند. اما مقدار فروشی که ممکن است The Outer Worlds به دست بیاورد، شاید به رقم پنج یا شش میلیون نسخه برسد که روی پلتفرم‌های مختلف انجام خواهد شد. که (برای چنین عنوانی) بسیار عالی خواهد بود. در واقع احتمالا این همان کاری است که این بازی انجام خواهد داد. اما یک چیزی شبیه به Halo نیست. منظورم این است که Halo تنها روی یک کنسول به فروش هشت تا ده میلیون نسخه دست پیدا می‌کند بنابراین فروش پنج تا شش میلیون روی چند پلتفرم، از Halo کم‌تر و کوچک‌تر خواهد بود.

بنابراین خیر، من فکر نمی‌کنم که هیچ یک از این استودیوهای جدید چنین کاری انجام دهند. Hellblade چه کار کرد؟ هیچ راهی وجود نداشت که Hellblade بتواند بیشتر از پنج یا شش میلیون نسخه فروش داشته باشد. برای همین، فکر نمی‌کنم. من فکر نمی‌کنم که هیچ یک از این استودیوها به اندازه کافی کامل و همه چیز تمام باشند که بتوانند عناوین بسیار با کیفیت و بی نظیر خلق کنند.

منظوم این است همه آن‌ها ممکن است بزرگ‌ باشند. استودیوهای بسیار کمی در طول تاریخ این صنعت وجود دارد که سر از ناکجا آباد در آورده باشند. به Rocksteady نگاهی داشته باشید. پس می‌بینید که امکان پذیر است و کار غیر ممکنی نیست.

بله، صحبت از The Outer Worlds شد. در واقع من سوالی درمورد آن داشتم. منظور من این است که هیچ فرقی نمی‌کند که آن‌ها چه زمانی آن را معرفی کرده‌اند، اما زمانبندی مناسبی که برای معرفی آن انجام شده بود، قطعا به نظر می‌رسد که مناسب آن بوده است چون که با کاری که Mass Effect سال گذشته انجام داد، و همینطور عملکرد آخرین نسخه از سری محبوب Fallout در امسال، اکنون به نظر می‌رسد که The Outer World عنوانی خواهد بود که مردم زیادی از سراسر دنیا به شدت منتظر عرضه آن هستند و برای آن عطش دارند. بنابراین فکر می‌کنید که آیا این موضوعات می‌تواند چیزهایی باشند که به طور قابل محسوس روی میزان فروش و مقدار پذیرش آن تاثیر گذار باشد؟

خب این بازی بسیار شبیه به Fallout به نظر می‌رسد. آن‌ها باز هم از بویارسکی (Boyarski) استفاده کرده‌اند که اولین خالق Fallout روی صحنه بود سپس آن‌ها عنوانی را به نمایش گذاشتند که تا حد بسیار زیادی شبیه به Fallout به نظر می‌رسید و شباهت‌های بسیار زیادی به آن داشت. پس آره! همچنین من واقعا تیم Obsidian را نیز دوست دارم و فکر می‌کنم که آن‌ها بازی‌های واقعا خوبی می‌سازند پس واقعا می‌تواند عالی باشد. باز هم این یک آی‌پی جدید است اما رسیدن آن به اعدادی که Fallout به آن‌ها دست پیدا کرده بود، مثل پانزده میلیون نسخه، واقعا سخت خواهد بود.

بله قطعا. این عنوان هنوز هم یک عنوان واقعا محبوب و پرطرفدار است.

بله باز هم باید اشاره کنم که اگر Obsidian موفق به ساخت عنوانی شود که بتواند نمرات نقدهای خود را به ۹۲ برساند، قطعا می‌تواند به چنین مقداری دست پیدا کند و نسخه‌های زیادی به فروش برساند.

من فکر می‌کنم که طبیعتا هر ناشری دوست دارد که درآمدزایی بیشتری داشته باشد و به پول بیشتری دست پیدا کند و هر چه بیشتر بتوانند این چرخه کسب درآمد را تکرار کنند، درمجموع به سودآوری بیشتری دست پیدا خواهند کرد. بنابراین من فکر می‌کنم که در اختیار داشتن یک بازی و ادامه دادن به ساخت و عرضه آن در طی سال‌های طولانی مثل Grand Theft Auto Online واقعا یک کار بزرگ در مقیاس بسیار وسیع است.

و حالا که صحبت از Fallout شد،‌ Bethesda بارها و بارها به وضوح پیش از عرضه Fallout 76 تاکید کرده بود که این بازی یک تجربه بسیار جدید است و چیزی است که کاملا برای آن‌ها تازگی دارد به همین خاطر هم قرار است مشکلات و برنامه‌هایی که تا به حال هیچ وقت دیده نشده، وجود داشته باشد. بنابراین، این موضوع می‌تواند بسیاری از اتفاقاتی که در Fallout 76 به وجود آمد را پوشش دهد و بسیاری از مشکلات آن را نیز توجیه کند، همینطور سرورهای آن و این که چطور به صورت آنلاین به اجرا می‌رسید و این که چطور بخش PvP آن فرا رسید. اما با وجود همه این‌ها، هنوز هم محتویات بسیار زیادی در این بازی وجود دارد و همینطور محتویاتی که درون این بازی وجود دارد و پیرامون آن شکل گرفته که مشکلات واقعا عجیب و غریبی دارند. بعد از همه این‌ها بتزدا به طور تصادفی اطلاعات خصوصی بسیاری از بازیکنان را فاش کرد. چطور ممکن است چنین چیزی رخ دهد؟ منظور من این است که بتزدا شرکت کوچک یا بی تجربه‌ای نیست و آن‌ها تا به حال بازی‌های واقعا بزرگ بسیار زیادی به بازار عرضه کرده‌اند. اما چطور ممکن است چنین شرکتی، دست به انجام چنین کاری بزند؟

به جز عنوان Elder Scrolls Online آن‌ها واقعا هیچ وقت دست به ساخت یک بازی بلند پروازانه بزرگ نزده بودند و Elder Scrolls Online نیز آن طور که باید و شاید، بزرگ نبود. در واقع در مقایسه با Fallout 76 به هیچ وجه بازی بزرگی نبود. من فکر می‌کنم که آن‌ها فقط در ساخت بازی‌های مولتی پلیر، زیاد خوب نیستند. من فکر می‌کنم این همان نتیجه‌ای است که در نهایت به دست خواهد آمد. آن‌ها یک شرکت توسعه دهنده و سازنده بازی‌های ویدیویی سینگل پلیر در کلاس جهانی هستند. آن‌ها سعی کردند بازی‌های مولتی پلیر را مزه مزه کنند و برای ساخت یک بازی با کیفیت آنلاین تلاش کنند اما این کار واقعا کار سختی است که همه نمی‌توانند انجامش دهند.

بنابراین آیا فکر می‌کنید، اتفاق‌ها و بلاهایی که سر Fallout 76 افتاد، روی عناوین دیگری نظیر Starfield و یا The Elder Scrolls 6 نیز به نحوی، تاثیر گذار خواهد بود. مخصوصا وقتی که صحبت از مشکلاتی نظیر باگ‌های مختلف می‌شود که برای مدتی طولانی است که گریبانگیر بازی‌های بتزدا شده است و واقعا مشکل بزرگی برای آن‌ها است؟

من فکر نمی‌کنم که هیچ ریسک یا خطر خاصی متوجه هر یک از بازی‌های سینگل پلیر در آینده باشد. این موضوع و برنامه‌هایی که پیش آمد، فقط به شما نشان داد که آن‌ها فعلا هنوز به اندازه کافی برای ساخت یک بازی آنلاین و مولتی پلیر آماده نیستند و نیاز به کار و تمرین زیادی در این زمینه دارند. احتمالا آن‌ها باید به گذشته دوباره بازگردند تا بدانند چه کار اشتباهی انجام داده‌اند و این که چطور آن را درست کنند. باید این را بگویم که این بازی اولین نسخه از سری Fallout است که من انجام نداده‌ام و هنوز به بازی کردن آن نپرداخته‌ام و البته هیچ علاقه‌ای هم برای انجام دادن آن ندارم. منظور من این است که این بازی به قدری در نمرات و نقدهای خود ضعیف و ناتوان بود که من قصد ندارم آن را امتحان کنم در صورتی که بقیه بازی‌های آن‌ها را به مدت صدها ساعت تا به حال انجام داده‌ام.

بله. و من فکر می‌کنم که یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که مردم با این بازی داشتند این بود که دقیقا دوباره ما را به موضوع باگ‌ها باز می‌گرداند. در گذشته همه مردم قادر بودند که به سادگی انواع و اقسام باگ‌ها و مشکلات عجیب و غریب را در بازی‌های بتزدا ببینند چرا که به کررات در بازی‌هایی نظیر Skyrim یا Fallout 3 و یا حتی Morrowind به چشم دیده می‌شدند که باگ‌های بسیار زیادی داشتند. اما Fallout 76 در بسیاری از زمینه‌های مختلف دچار نقص و کمبود بود که باعث می‌شد بازی‌هایی که نام بردم، نسبت به آن بازی‌های بسیار خوبی به نظر برسند بنابراین مردم دیگر حتی نیاز نبود که برای دیدن باگ‌ها، سعی و تلاش زیادی به خرج دهند چون به هر جایی که نگاه کنی پر از باگ است. بنابراین اگر بازی‌های سینگل پلیر آینده آن‌ها نیز به داشتن مشکلات تکنیکی و اجرایی ادامه دهند، آیا فکر می‌کنید که به واسطه سابقه خوب و درخشان و یا قدرت بتزدا در ساخت بازی‌های سینگل پلیر، آیا باز هم مردم به سراغ بازی‌های آن‌ها خواهند رفت؟ یا این که همین الان هم همه چیز با Fallout 76 به هم ریخته و از بین رفته است و چیزی مثل آن فقط اوضاع و شرایط را بدتر و وخیم‌تر خواهد کرد؟

می‌دانید، بیشتر شبیه به این است که شما یک فرانچایز یا سری فیلم سینمایی داشته باشید که یک قسمت بد داشته باشد. می‌توانم به یاد بیاورم چه زمانی این اتفاق رخ داد. فکر می‌کنم Mission Impossible 3 بود، ممکن هم هست که اشتباه کنم، شاید هم 2 بود اما به هر حال هر چه هست، یکی از آن‌ها بد بود و پس از آن حدس و گمان‌های بسیار زیادی به وجود آمد که این دیگر پایان فرانچایز است. نسخه بعدی عالی بود و اکنون تا شماره 6 بالا رفته‌اند و اوضاع بسیار خوبی دارند. بنابراین شما اجازه دارید که یک بار خرابکاری کنید اما اجازه ندارید آن را به مرتبه دوم بکشانید و آن را ادامه دهید. بنابراین تا وقتی که نسخه بعدی Fallout یک بازی خوب باشد، مردم به خریداری آن ادامه خواهند داد و دوباره از آن استقبال خواهند کرد. اما اگر نسخه بعدی بد باشد، من فکر می‌کنم که دیگر واقعا به مشکل بر می‌خورند.

بله چیزی که مشخص است این است که من فکر می‌کنم بتزدا به عنوان یک توسعه دهنده بازی‌های سینگل پلیر، یک سازنده قدرتمند و قوی است و امیدوارم که مردم این را بیشتر به عنوان یک تلنگر ببینند تا به عنوان چیزی که قرار است آینده این فرانچایز را تعریف کند.

بله، من هم انتظار دارم که مردم بیشتر به عنوان یک تلنگر به آن نگاه کنند اما هیچ وقت نمی‌دانید چه اتفاقی قرار است رخ دهد.

یک چیز دیگری که من می‌خواهم از شما بپرسم، یک جورایی به Fallout 76 ربط دارد. مدل‌های مبتنی بر سرویس خودشان را به عنوان یک ویژگی موفقیت آمیز، ثابت کرده‌اند که نمونه بارز آن را می‌توانیم در بازی‌هایی نظیر Rainbow Six: Siege یا Fortnite و یا Owerwatch مشاهده کنیم. این چیزی است که ما می‌بینیم در بازی‌های سینگل پلیر نیز در حال نفوذ کردن و رخنه کردن است. مثل بسته الحاقی بازی Assassins Creed: Odyssey که قرار است به عنوان یک محتوای مبتنی بر سرویس به انتشار برسد که قسمت به قسمت است. من فکر می‌کنم که در این لحظه کمی ناامید کننده است که فرض کنیم بازی‌های سینگل پلیر تک نفره و داستان محور به خاطر وجود و ظهور و پررنگ شدن بازی‌های مبتنی بر سرویس رو به مرگ هستند و در حال نابودی‌اند. اما آیا فکر می‌کنید که این بازی‌ها به خاطر چنین موضوعی تغییر پیدا خواهند کرد؟ آیا فکر می‌کنید که بازی‌های مبتنی بر سرویس چیزهایی هستند که ما در آینده در بازی‌های سینگل پلیر بیشتری خواهیم دید؟

من فکر می‌کنم که طبیعتا هر ناشری دوست دارد که درآمدزایی بیشتری داشته باشد و به پول بیشتری دست پیدا کند و هر چه بیشتر بتوانند این چرخه کسب درآمد را تکرار کنند، درمجموع به سودآوری بیشتری دست پیدا خواهند کرد. بنابراین من فکر می‌کنم که در اختیار داشتن یک بازی و ادامه دادن به ساخت و عرضه آن در طی سال‌های طولانی مثل Grand Theft Auto Online واقعا یک کار بزرگ در مقیاس بسیار وسیع است. منظورم این است که Grand Theft Auto Online در طی چند سال اخیر، توانسته به سختی سالی ۴۰۰ میلیون دلار درآمد کسب کند. و از آنجایی که بسیار محبوب بوده است، فروش خود را همچنان بالا نگه داشته است و آن‌ها ده تا پانزده میلیون نسخه GTA (در سال) به فروش رسانده‌اند. شاید فقط به قیمت ۲۰ دلار، اما هنوز هم به تعداد زیاد و بالا. پس GTA توانسته هر سال ۶۰۰ تا ۷۰۰ میلیون دلار درآمد زایی داشته باشد، برای شرکتی که فقط ۲ میلیارد دلار به دست آورده است. بنابراین مقیاس بسیار بزرگی است. و این چیزی است که شرکت یوبیسافت (Ubisoft) نیز در تلاش برای انجام دادن آن است و فکر می‌کنم که این همان کاری است که اکتیویژن نیز با Overwatch پیش از این انجام داده است، که می‌دانید، همان کسب درآمد و تکرار کردن چرخه آن است.

این مدلی است که در طول ساخت نسخه مستقل Call of Duty و بسته‌های گسترش دهنده بازی Destiny نیز پیاده سازی شد و Overwatch نیز با Hearthstone ها و آیتم‌های تزئینی دنباله دار خود در حال انجام دادن این کار است همه آن‌ها پرداخت درون برنامه‌ای است. همه در حال تلاش کردن هستند تا بدانند نقطه تعادل، کجا است تا مشتریان را در آن نقطه درگیر نگه دارند تا به پول خرج کردن بپردازند. کاری که بهترین بازی‌های دنیا در حال سعی برای انجام دادن آن هستند تا کاری کنند که مشتریان به پول خرج کردن ادامه دهند و هیچ وقت حس این را نداشته باشند که هر لحظه کلاه سرشان می‌رود. بنابراین این همان کاری است که همه در تلاش برای انجام دادنش هستند.

از پرداخت‌های درون برنامه‌ای گفتید، که می‌خواستم درموردش صحبت کنم. همین اواخر یوبیسافت تایید کرد که عنوان Trials: Rising دارای پرداخت‌های درون برنامه‌ای خواهد بود که آیتم‌های تزئینی خواهند بود اما در غالب لوت باکس وجود خواهند داشت که عده زیادی هم از مردم، از این موضوع خوشحال نبودند و به هیچ وجه آن را نپذیرفتند. به نظر می‌رسد که مردم مشکل آنچنان زیاد و بزرگی با پرداخت‌های درون برنامه‌ای ندارند اما وقتی که در غالب لوت باکس عرضه شوند، آن را دوست ندارند. 

خب، مشخص است که کسانی که آن را دوست ندارند، کسانی هستند که بازی را خریداری کرده‌اند. بنابراین وقتی اقدام به خرید عنوانی کنید، به ۶۰ دلار خودتان فکر می‌کنید که باید با آن تمام بازی را در اختیار بگیرید و نباید به پرداخت کردن پول بیش از این ادامه دهید. اما می‌دانید، تا به حال هیچ وقت نشنیده‌اید که کسی از FIFA شکایت کند و از آن گله مند باشد. در صورتی که پک کارت‌های FIFA Ultimate Team لوت باکس هستند. شما هیچ وقت نمی‌دانید که درون بسته کارت خود چه دارید. و هیچ کس درمورد Hearthstone نیز گله و شکایتی ندارد، در صوتی که یک بازی free-to-play است و یا حتی Clash Royale که آن هم یک بازی free-to-play است و همه چیزهایی که شما در آن می‌خرید، بسته‌های کارت هستند.

بنابراین گیمرهایی که از وجود لوت باکس‌ها در هر عنوان دیگری گله و شکایت می‌کنند، نوزادان نق نقویی هستند که فکر می‌کنند در همه اوضاع و در هر شرایطی حق به جانب هستند و فکر می‌کنند که حق دارند همه چیز را به صورت رایگان در اختیار داشته باشند. اگر دوست نداری برای بازی پول خرج کنی، خفه شو. در صورتی که برای بازی پول خرج کردی، حق داری به گله و شکایت درمورد لوت باکس‌ها بپردازی و از آن‌ها گله مند باشی. واقعا به همین سادگی است.

تعادل واقعی این است که اگر محتوای کافی در اختیار بازی‌بازان به ازای ۶۰ دلار آن‌ها قرار دهید، به آن چیزهای اضافی اهمیت نمی‌دهند. درست مانند FIFA که خود بازی اصلی بسیار فوق العاده است. شما برای این که به انجام بازی بپردازید، نباید هیچ پولی پرداخت کنید تا اوقات خوشی داشته باشد. اما اگر قصد دارید Ultimate Team خودتان را بسازید، می‌فهمید که باید تعدادی بازیکن در اختیار داشته باشید تا بتوانید این کار را انجام دهید.

پس فکر می‌کنید این همه ناسازگاری و تناقض برای چیست؟

فکر می‌کنم اول از همه به خاطر این باشد که آن‌ها فکر می‌کنند ارزشمند هستند. و همه این بحث‌ها و جنگ و جدال‌ها واقعا زمانی آغاز شد و موقعی بسیار شدید شد که EA تصمیم گرفت Darth Vader را در Star Wars قفل نگه دارد. این بخش احمقانه کار بود. تعادل واقعی این است که اگر محتوای کافی در اختیار بازی‌بازان به ازای ۶۰ دلار آن‌ها قرار دهید، به آن چیزهای اضافی اهمیت نمی‌دهند. درست مانند FIFA که خود بازی اصلی بسیار فوق العاده است. شما برای این که به انجام بازی بپردازید، نباید هیچ پولی پرداخت کنید تا اوقات خوشی داشته باشد. اما اگر قصد دارید Ultimate Team خودتان را بسازید، می‌فهمید که باید تعدادی بازیکن در اختیار داشته باشید تا بتوانید این کار را انجام دهید. پس در مجموع این بحث منطقی به نظر می‌رسد و مشکل خاصی در آن نیست. روش ساختاربندی آن و رساندن این تعادل به نقطه مناسب، کار سختی است. شرکت‌هایی که این کار را کردند، موفق شدند و رشد کردند اما شرکت‌هایی نیز وجود دارند که باعث شدند چنین نوزادان نق نقویی، آن هم به تعداد بسیار زیاد سر از ناکجا آباد دربیاورند و به گله و شکایت کردن درمورد آن‌ها بپردازند.

بسیار خب. فقط یک سوال دیگر از شما دارم. پیش از این اشاره‌ای به GTA Online کردید، که مرا به یاد Red Dead Redemption 2 می‌اندازد که فروش بسیار خوبی دارد و به خوبی در حال ادامه دادن آن است. من فکر نمی‌کنم که این بازی بتواند مثل GTA 5 آنچنان رشد بسیار زیاد و چشم گیری در بازه زمانی طولانی مدت داشته باشد. شما فکر می‌کنید Red Dead Redemption 2 تا کجا می‌تواند به این فروش خوب و موفق خود ادامه دهد؟

خب Red Dead یک بازی متفاوت است و با GTA فرق دارد. واضح و مشخص است که این یک بازی به شدت و بسیار بسیار رده بالا است که نمرات و نقدهای بی نظیری گرفته است اما این موضوع مثل گفتن این است که “آیا یک فیلم سینمایی وسترن می‌تواند به خوبی Avatar عمل کند؟” منظور من این که است که شما ممکن است بتوانید بهترین فیلم وسترن تاریخ را بسازید اما سعی کردن برای مقایسه آن با پرفروش‌ترین فیلم سینمایی تاریخ کار بسیار سختی است.

من فکر می‌کنم که Red Dead Redemption 2 به احتمال بسیار زیاد می‌تواند به ۲۵ درصد از میزان فروش GTA 5 دست پیدا کند، از این موضوع مطمئنم. حتی شاید به ۳۵ تا ۴۰ درصد فروش آن نیز دست پیدا کند. GTA 5 موفق به فروش ۱۰۵ میلیون نسخه شد. شاید RDR 2 بتواند به ۳۵ تا ۴۰ میلیون نسخه فروش برسد. اما این که به ۵۰ درصد فروش این بازی دست پیدا کند را من غیر محتمل می‌دانم. GTA یک بازی و فرانچایز مدرن است و ماموریت‌های آن نیز مدرن هستند، وسایل نقلیه آن مدرن هستند، سلاح‌ها مدرن هستند و شما در آن می‌توانید کارهایی مثل این کنید که “بیا یک آزمایشگاه زیر زمینی مخفی با هم بسازیم و آن را به سودآوری برسانیم و با پول‌های آن یک هلیکوپتر بخریم و از آن برای جابجا کردن مواد مخدر از مرز استفاده کنیم.” با Red Dead کاری که شما می‌توانید انجام دهید این است که سوار اسب خود شوید و بروید و یک سالن را به هم بریزید‌‌!؟ منظورم این است که این کار احمقانه است. بنابراین خیر، قرار نیست به چنان دستاوردهای بزرگی دست پیدا کند. این موضوع برای Red Dead Online نیز به همین شکل است. این بازی قرار است یک بازی مبتنی بر همکاری و همیاری باشد که گاهی اوقات هم رقابتی است اما می‌دانید، قرار است برویم در این بازی و پوست تعدادی زیادی از سگ‌های آبی را از تنشان جدا کنیم و با آن کت مخصوص به خود یا هر چیز دیگری که هست را درست کنیم. ولی من فکر می‌کنم که انجام این کارها به اندازه راه اندازی یک آزمایشگاه تحقیقاتی مخفی هیجان انگیز نیست. بنابراین من فکر می‌کنم ۳۰ تا ۴۰ درصد فروش به اندازه GTA احتمالا درست باشد و برای نسخه آنلاین آن هم به همین ترتیب.

بله، GTA شلوغی و هرج و مرج بسیار بیشتر از چیزی دارد که در Red Dead موجود است. این بازی به این صورت بیشتر در دسترس قرار دارد.  

و باز هم باید اشاره کنم که به خاطر این است که یک بازی مدرن است. سبک وسترن هیچ عیب و ایراد یا مشکل خاصی ندارد، فقط آن مقدار از استقبال جهانی که از یک بازی مدرن جنایی می‌شود را ندارد.

بسیار خب. فکر می‌کنم همه سوال‌هایم را از شما پرسیده باشم. از شما بابت این که باز هم وقت گذاشتید و با ما صحبت کردید، بسیار سپاس گذارم.

بسیار خب، سال نوی بسیار خوبی داشته باشید!

منبع :

GAMINGBOLT

664 پست
عرفان رحیمی صادق
مطالب مرتبط
در مای نوکیا بخوانید
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده
برای نوشتن دیدگاه می توانید به حساب کاربری خود وارد شوید ورود ارسال نظر به صورت مهمان
برچسب ها: , , , , , , , , ,