_سخت افزار پنل جدید

هولولنز 2 چگونه متولد شد؟ هدستی 3500 دلاری برای محیط کار و نه اتاق نشیمن شما

اسفند سال گذشته بود که مایکروسافت در کنگره جهانی موبایل یا MWC 2019 نسل جدید هدست واقعیت ترکیبی خود یا هولولنز 2 را در مراسمی باشکوه رونمایی کرد. مایکروسافت با این هدست پیامی آشکار به اهالی کسب‌وکار ارسال کرده “محیط کار آینده را ما برای شما ساخته‌ایم”. در این مقاله قصد داریم به‌طور دقیق روند توسعه و ساخت این هدست را مورد بررسی داده و جزییات فنی خارق‌العاده‌ای که مهندسان مایکروسافت در ساخت آن درنظر گرفته‌اند را بازگو کنیم.

روز پنجم اسفند برگ بزرگی در تاریخ دنیای فناوری رقم خورد. مایکروسافت همراه با مدیر عامل و الکس کیپمن خالق هولولنز 1 در شهر بارسلونا روی سن آمد تا نسل دوم هدست واقعیت ترکیبی خود یعنی هولولنز 2 را در معرض دید حاضران قرار دهد. نمایش مایکروسافت در کنگره جهانی موبایل با واکنش بسیار خوب شرکا مایکروسافت و کاربران همراه شد.

این نمایش خوب اما نتیجه چندین سال تلاش مستمر تیمی بزرگ در کمپ ردموند است، چندین سال برای توسعه نسل دوم هولولنز تلاش کرده بودند. دیتر بون خبرنگار سایت ورج در بازدیدی که از کمپ ردموند و آزمایشگاه محل توسعه هولونز 2 داشته، جزییات بسیار جالبی از روند توسعه این هدست عنوان کرده است. در ادامه با شرح ماجرا از زبان این خبرنگار در خدمت شما هستیم.

من در حالی که یک نسخه بسیار ابتدایی از هولولنز 2 را بر سر دارم در اتاق کوچکی در مقر اصلی مایکروسافت در شهر ردموند ایالت واشنگتن هستم. جلو من یک ماشین ATV واقعی وجود دارد که یکی از پیچ‌هایش گم شده است. در کنار میدان دید من نشانگر درخشان ظاهر شده که به سطلی حاوی پیچ‌های مناسب برای این ماشین اشاره می‌کند. من به سمت این سطل حرکت کرده و از داخل آن یک پیج مناسب این ماشین ATV را بر می‌دارم.

زمانی که به سمت ماشین ATV برگشتم با صحنه جالبی مواجه شدم. چندین دستورالعمل در نمایشگر هولوگرافیک هولولنز 2 روی ماشین ATV شناور بود. این دستورالعمل‌ها جزییات کاملی در مورد کاری که اکنون باید انجام بدهم و قسمتی از ماشین که باید کار را روی آن شروع کنم، ارایه می‌دادند.

پس از گذشت چند دقیقه با استفاده از دستورالعمل هولوگرافیک نمایش داده شده، به راحتی مشکل دستگاه را برطرف کردم. سپس روی دکمه‌ای در این دستورالعمل تپ کردم تا این دستورالعمل بسته شود.

اینگونه نمایش فناوری‌های جدید برای خبرنگارانی نظیر من کامل عادی و مرسوم است. اما اگر بار دیگر چند سطر بالا را با دقت مطالعه کنید، به سه نوآوری بسیار مهم که مایکروسافت به خدمت گرفته، برخورد خواهید کرد.

این سه مورد مهم بدین شرح است: من هولوگرامی در حاشیه نمایشگر هدست مشاهده کردم، این مسئله به واسطه دو برابر شدن میدان دید هدست در مقایسه با نسل قبل ممکن شده است. من هنگام کار با هدست به راحتی خم شدم و دیگر نگرانی از بابت تغییر وضعیت هدست روی سر نداشتم. چرا که هدست اکنون با تعادل بسیار خوبی روی سر قرار می‌گیرد. تعامل با هدست بسیار ساده‌تر از گذشته بود، تنها با تپ کردن روی یک دکمه مجازی کار انجام شد، این یعنی برای کار با هولولنز 2 نیاز به آموزش خاصی نیست.

این سه مورد شاید برای برخی چندان هیجان انگیز نباشند، اما در عمل این موارد تجربه کاربری این هدست را به سطحی جدید رسانده‌اند. مایکروسافت نیاز داشت تا حس کار کردن با هولولنز را بسیار طبیعی‌تر بسازد و اکنون در نسل دوم به این مهم دست یافته است.

یک نکته مهم و قابل اشاره که در بالا بدان اشاره نشده در مورد ماهیت و خود دمویی است که مایکروسافت برای من ترتیب داده بود. در این دمو من نقش یک کارگر را بر عهده گرفتم، چرا که هولولنز 2 به‌صورت ویژه برای کارگرها و تکنسین‌ها و نه مصرف کنندگان معمولی توسعه یافته است.

مایکروسافت بلافاصله پس از رونمایی از هولولنز 2 امکان پیش خرید آن را با قیمت 3500 دلار فراهم کرده که در ماه‌های آینده هدست‌های پیش خرید شده به دست مشتریان خواهد رسید. البته باید توجه داشت که مایکروسافت تصمیم گرفته تا تا این هدست را صرفا به مشتریان سازمانی که قصد استفاده از هدست برای نیروهای کار خود را دارند، بفروشد. در حال حاضر مایکروسافت حتی نسخه دیگری به‌عنوان کیت توسعه‌دهندگان هولولنز 2 را رونمایی نکرده است.

در مقایسه با هولولنز یک که چهار سال پیش رونمایی شد، نسخه دوم از هر جهت بهتر و کامل‌تر است. این هدست هنگام قرارگیری روی سر به مراتب راحت‌تر بوده، میدان دید بسیار بیشتری داشته و در شناسایی اشیای موجود در اتاق توانایی بسیار بیشتری دارد. این هدست به اجزا جدیدی نظیر سنسور اَژور کینکت، پردازنده آرم، سنسورهای رهگیری چشم و سیستم نمایش کاملا جدیدی تجهیز شده است.

هولولنز 2 به چندین بلندگو مجهز شده تا صدایی کاملا سه بعدی و طبیعی برای کاربر فراهم آورد. نمایشگر هدست برخلاف نسل قبل دیگر ثابت نیست و به راحتی به بالا می‌رود، در نتیجه برای دیدن محیط بدون هدست، دیگر نیازی به برداشتن آن نیست. هدست جدید قادر است با دقت بیشتری کاری که دستان شما مشعول انجامش هستند را تشخصیص دهد. برای برقراری تماس و کنفرانس‌های ویدیویی یک دوربین 8 مگاپیکسلی در مقابل صورت شما قرار دارد. از سوی دیگر هولولنز 2 قادر به رهگیری تمام جهات پیرامون شما شده است. شارژ هدست نیز از طریق یک پورت USB-C انجام می‌گیرد. به‌طور خلاصه باید گفت که هولولنز 2 دستگاهی مملو از فناوری‌های نوین است که البته با توجه به زمان صرف شده برای توسعه دستگاه، قابل انتظار است.

بزرگترین انتقاد در مورد نسل اول هولولنز کاملا مشخص بود “شما صرفا قادر به تماشای هولوگرام‌ها در یک باکس کوچک درست مقابل خود بودید. در نتیجه کافی بود تا سر خود را اندکی حرکت دهید تا تمامی هولوگرام‌ها از میدان دید شما خارج شوند. در حقیقت نسل اول هولولنز یک دنیای دیجیتال را منظر یک چهار ضلعی کوچک پیش چشمان شما قرار می‌داد.

هولولنز 2 میدان دیدی 2 برابر بزرگتر از نسخه قبلی دارد. این میدان دید البته همچنان تمام فضای جلوی چشمان شما را نمی‎‌پوشاند، اما با این حال این میدان دید به حدی کافی است تا هنگام حرکت سر احساس مشکلی از بابت عدم نمایش هولوگرام‌ها ایجاد نشود. مایکروسافت اعلام داشته که نمایشگری که در مقابل هر یک از چشمان کاربر قرار می‌گیرد رزولوشنی برابر با یک نمایشگر 2K دارد. اینگونه مطرح کردن رزولوشن نمایشگر شاید برای همه کاربران قابل درک نباشد. در حقیقت چگالی هولوگرافیک نمایشگر هولولنز جدید 47 پیکسل در هر درجه است. بدین ترتیب چگالی پیکسلی نمایشگر هولولنز 2 به حدی کافی است تا امکان خواندن فونتی با سایز 8 در آن وجود داشته باشد.

شرکت‌ها معمولا برای اینکه به چنین پیشرفت‌هایی در نسل بعدی محصولات خود برسند، اقدام به استفاده از پردازنده قدرتمندتر، رم بیشتر، باتری بزرگتر و … می‌کنند. این استراتژی اما به هیچ عنوان برای نمایشگر هولولنز 2 موثر نبوده است. چرا که لازم بوده این نمایشگر پرنورتر شود نه اینکه بر وزن آن افزوده شود. این مسئله باعث شده تا مایکروسافت در نمایشگر هولولنز 2 از فناوری کاملا متفاوت و جدیدی در مقایسه با قبل استفاده کند.

لیزر و آینه

نمایشگرهای لیزری پایه تمامی کامپیوترهایی که به‌صورت هدست استفاده می‌شوند را تشکیل می‌دهند. پروژه Vaunt شرکت اینتل از چنین فناوری بهره گرفته یا عینک‌های هوشمند North Focals نیز از نمایشگرهای لیزری بهره جسته‌اند. مایکروسافت نیز در پایه از فناوری مشابهی در نمایشگر هولولنز جدید استفاده کرده، با این تفاوت که با ایجاد چندین تغییر مهم عملا فناوری کاملا متفاوتی را معرفی و به خدمت گرفته است.

نور لیزر در هولولنز 2 در آینه‌هایی با فرکانس 54.000 بار در ثانیه تابانده می‌شود، بدین گونه نور منعکس شده امکان ایجاد یک نمایشگر هولوگرافیک را پیدا می‌کند. این دو بخش در کنار یکدیگر پایه و اساس نمایشگر MEMS یا سیستم میکرو الکترو مکانیکال را تشکیل می‌دهند. این فناوری در ظاهر ساده به‌نظر می‌رسد، اما حقیقت این است که بخش بسیار دشوار در ساخت یک نمایشگر MEMS رساندن تصویر تشکیل شده به چشمان کاربر است.

روشی که بسیاری از شرکت‌ها نظیر North استفاده کرده‌اند عبارتست از تعبیه یک پرده نازک هولوگرافیک روی لنز که مستقیما تصویر را روی شبکیه چشم انعکاس می‎‌دهد. این روش البته مشکلات متعددی را دارا است. برای مثال اندازه بسیار کوچک نمایشگر و رزولوشن پایین از مهم‌ترین ضعف‌های چنین سیستمی محسوب می‌شود. اما شاید بزرگترین چالش در این شیوه، حصول اطمینان از قرارگیری بسیار دقیق نمایشگر در مقابل چشمان کاربر باشد. این نقطه ضعف بزرگ باعث شده تا شرکت North مجبور باشد برای هر کاربر عینک مخصوص و متناسب با صورت وی بسازد. از طرف دیگر در صورت بروز کمترین میزان خطا تصویر دیگر هیچ هولوگرامی در عینک دیده نخواهد شد.

مایکروسافت که نمی‌خواست با هیچ کدام از این مشکلات در محصول استراتژیک خود مواجه شود، از شیوه‌ای مشابه با آنچه که در نسخه اول هولولنز مورد استفاده قرار گرفت بهره جست. موج‌برها یا Waveguides راه حل هوشمندانه و انحصاری مایکروسافت برای تشکیل هولوگرام‌ها در مقابل چشمان شما هستند. موج‌برها در حقیقت تکه شیشه‌های بسیار کوچکی هستند که در مقابل چشمان کاربر قرار گرفته و هولوگرام‌ها را به داخل چشمان وی انعکاس می‌دهند. در نسل دوم هولولنز در مقایسه با نسل اول موج‌برها سبک‌تر شده‌اند. چرا که مایکروسافت در این نسل توانسته تعداد موج‌برها را از سه لایه به 2 لایه کاهش دهد.

این مجموعه یعنی ترکیب لیزر، آینه‌ها و موج‌بر باعث شده تا نمایشگری درخشان‌تر همراه با زاویه دید بسیار مناسب فراهم شود. زولفی الم مدیر کل بخش مهندسی اوپتیک شرکت مایکروسافت طی دیدار من از کمپ ردموند تاکید داشته که سیستم طراحی شده توسط مایکروسافت و موج‌برها که برای اولین بار توسط این شرکت اختراع شده‌اند بهترین راه ممکنه برای هدست‌های واقعیت ترکیبی هستند. وی در ادامه عنوان کرده:

طی دو یا سه سال آینده هیچ رقیبی برای موج‌برها وجود ندارد که بتواند به این میزان از میدان دید، حتی نزدیک شود.

آیا میدان دید بیشتری نیاز دارید؟ راه حل مایکروسافت بسیار ساده است. کافی است تا زاویه آینه‌هایی که نور لیزر را بازتاب می‌دهند را افزایش دهید. آیا تصاویر روشن‌تر می‌خواهید؟ این مسئله نیز راه حل ساده‌ای دارد، لیزر کل حل این مسئله است. موج‌برها البته باعث می‌شوند تا بخش زیادی از نور انعکاس یافته از دست برود. با این حال نمایشگری که مایکروسافت در هدست مورد آزمایش من تعبیه کرده بود، بسیار روشن بود. در حقیقت این نمایشگر روشنایی در حدود 500 نیت داشت که رقمی کاملا قابل توجه است. مایکروسافت معتقد است که در نسخه نهایی این هدست قادر با صرف انرژی بیشتر برای تابنده لیزر دستگاه، روشنایی نمایشگر را بسیار افزایش دهد.

ابداع موج‌برها توسط مایکروسافت باعث شده تا دیگر نیازی به ساخت هدست ویژه برای هر فرد وجود نداشته باشد. موج‌برها نیازی به شخصی‌سازی خاص یا اندازه‌گیری منحصر به‌فرد برای هر کاربر ندارند. کافی است تا هولولنز را روی سر خود بگذارید و کار خود را شروع کنید. از طرف دیگر فاصله نمایشگر هدست با چشمان شما به حدی است که امکان استفاده از عینک طبی یا هر نوع عینک دیگر هنگام کار با هدست وجود داشته باشد.

همه چیز برای کاربر بسیار بسیار ساده به‌نظر می‌رسد، موافقید؟ در پشت این سادگی اما طراحی بسیار پیچیده‌ای وجود دارد که حاصل سالها کار مهندسان مایکروسافت است. مایکروسافت در حقیقت در ساخت هدست واقعیت ترکیبی خود سیستمی کاملا جدید را بنا نهاده است. آنها مجبور بودند تا نور را به شکل بسیار دقیقی هدایت کنند تا نور در محل مشخص خود در موج‌بر تابیده شود. شاید بدون اغراق باید گفت فوتون فوتون نوری که تابیده می‌شود توسط مهندسان مایکروسافت مهندسی شده است.

الم در ادامه مصاحبه اشاره می‌کند که نور تابانده شده از لیزرها صرفا انعکاس پیدا نمی‌کند. این نور در سیستم نمایشگر توسط حدقه‌های مختلفی به چندین رنگ مختلف تجزیه می‌شود. در ادامه این نور تجزیه شده در محل بسیار دقیقی در هر موج‌بر مجددا بازسازی می‌شود. ما دقیقا محاسبه کرده‌ایم که در سیستم هر فوتون کجا باید برود. این دقت عمل نیاز به چند تن محاسبه دارد، در نتیجه مایکروسافت برای انجام تمامی این محاسبات سیلیکون اختصاصی خود را توسعه داده است.

مجموعه لیزرها، آینه‌ها و چیپ انحصاری مایکروسافت نیاز به انرژی بسیار زیادی دارند. اما با این حال مایکروسافت توانسته مصرف باتری را در هولولنز 2 بسیار بهینه کرده و از حیث مصرف باتری این هدست از تمامی نمونه‌های مشابه بسیار بهتر است. تمام این نوآوری‌ها اما نقطه انتهایی کار مایکروسافت و تیم توسعه‌دهنده Hololens نیست. الم مدیر کل بخش اوپتیک مایکروسافت در ادامه صحبت‌های خود پرده از بلندپروازی این شرکت بر می‌دارد:

سیر تکاملی ما به سمت محصولی با طراحی و ظاهری دقیقا مشابه با یک عینک معمولی در حال تداوم است و تمامی تلاش‌هایی که تاکنون در این زمینه داشته‌ایم، گام‌هایی بسیار موثر در این سفر به‌شمار می‌آیند.

تمامی فناوری که مایکروسافت در ساخت هولولنز 2 استفاده کرده بسیار قابل تحسین است. البته این بدین معنی نیست که این محصول دیگر نیازی به بهتر شدن ندارد. در حقیقت هدستی که در اختیار من قرار گرفت محصول نهایی نبود. برای مثال در اطراف برخی هولوگرام‌ها یک هاله دیده می‌شد و گاهی اوقات هولوگرام‌ها اندکی پرش داشتند. با این حال همین نسخه نهایی نشده نیز در مقایسه با نسخه اول هولولنز بسیار بهتر و راحت‌تر بود.

راحتی هدست

قرار گرفتن هدست روی سر شما درست مانند یک کلاه کپ انجام می‌گیرد. پس از قرار دادن هدست روی سر، با پیچاندن دستگیره قرار گرفته در پشت هدست، هدبند آن روی سر محکم می‌شود. اکنون برای ورود به دنیای هولوگرام‌ها آماده هستید.

هولولنز 2 در مقایسه با نسل اول یا حتی تمامی هدست‌هایی دیگری که روی سر و صورت قرار می‌گیرند، بسیار راحت‌تر و بی دردسرتر آماده کار می‌شود. به خاطر تمام کارهایی که روی سیستم نمایشگر هدست انجام شده، دیگر نیازی به انجام هرگونه مرحله اضافی برای رویت تصاویر نخواهد بود.

این سادگی تنها در آماده به کار شدن هدست وجود ندارد. طراحی بدنه آن نیز به مراتب ساده‌تر از قبل شده است. محکم شدن هدست روی سر تنها از طریق یک تسمه انجام می‌گیرد که حداقل فشار ممکنه را به پشت سر وارد می‌کند. (البته یک تسمه دیگه در بالای سر نیز وجود دارد که احتمالا بیشتر افراد نیازی به بستن آن نخواهند داشت)

تمامی موارد ذکر شده در صورتی که هدست هنگام استفاده روی سر راحتی کافی نداشته باشد، عملا بلا استفاده خواهند بود. هولولنز 2 از نظر راحتی هنگام قرارگیری روی سر و عدم ایجاد خستگی طی مدتی که از آن استفاده کردم، کاملا نمره قبولی می‌گیرد.

مایکروسافت آزمایشگاهی موسم به “عوامل انسانی” دارد که در آن مجموعه از سرهای مصنوعی انسان و دوربین‌هایی با سرعت بالا وجود دارد. کارل لد بتر مدیر ارشد گروه طراحی محصولات مایکروسافت همراه با من وارد این آزمایشگاه شد. در این آزمایشگاه نسخه‌های پروتوتایپ و موادی که مایکروسافت در مسیر ساخت نسخه نهایی تولید کرده قابل رویت بودند. مایکروسافت برای رسیدن به بهترین کیفیت و راحتی در محصول نهایی، مواد مختلفی را مورد آزمایش و استفاده قرار داده که در نهایت فیبر کربن (با توجه به وزن پایین و مقاوت بالایی که دارد) به‌عنوان ماده اصلی در بدنه هدست مورد استفاده قرار گرفته است.

کارل لد بتر مدیر ارشد گروه طراحی مایکروسافت در ادامه می‌افزاید:

واقعیت این است که لازم بود تا ما بتوانیم (هدستی) مناسب سر کودکان، بزرگسالان، مردان، زنان و نژادهای مختلف دنیا آماده کنیم. سر هر فردی با دیگران تفاوت دارد.

مایکروسافت دیتابیسی مشتمل بر اسکن بیش از 600 جمجمه سر، عمق حفره چشم، اندازه و موقعیت بینی و دیگر مشخصات صورت را در اختیار دارد.

تیم طراحی مایکروسافت برای ایجاد این دیتابیس سنسورهایی را نیز به گردن کاربران مورد آزمایش متصل کردند تا میزان دقیق کشش عضله را نیز به‌دست آوردند. این امر برای به دست آوردن دقیق مرکز ثقل سر هر فرد ضروری بوده است.

ماحصل این حجم تلاش و تحقیق چیزی نیست جز مناسب بودن هولولنز 2 برای سر هر فردی با هر سن، جنسیت و نژادی. از طرف دیگر همان‌طور که پیشتر اشاره شده، نقاب هدست را اکنون می‌توان به راحتی به بالا راند تا بدون وجود هدست محیط پیرامون را تماشا کرد. در نتیجه این تغییر دیگر مانند هولولنز 1 نیازی به برداشتن هدست در اینگونه مواقع نیست. فوم ویژه‌ای که در داخل هدست استفاده شده نیز به سادگی قابل تعویض بوده و البته امکان شتسشو نیز دارد. شکل طراحی مدارها و سیستم تهویه هدست نیز کاملا از نو طراحی شده تا تمامی حرارت ایجاد شده از سر کاربر دور شود.

تمامی این موارد در افزایش راحتی هدست روی سر کاربر تاثیر زیادی دارند. اما شاید نکته کلیدی که باعث شده تا هولولنز 2 در استفاده طولانی مدت ایجاد خستگی نکند، پیدا کردن دقیق مرکز ثقل سر انسان باشد. مایکروسافت پس از یافتن دقیق این محل، مرکز ثقل وزن هدست را از اطراف چشم به پشت گوش منتقل کرده است.

نتیجه این تغییر تفاوتی شگرف را هنگام استفاده از هدست ایجاد کرده است. هولولنز 2 از نسل قبل خود سبکتر نیست، اما به واسطه تغییر در مرکز ثقل هدست، هنگام استفاده بسیار سبکتر به‌نظر می‌آید. برای ایجاد بهترین تعادل ممکنه در وزن محصول، سنگین‌ترین‌ بخش‌های هدست یعنی باتری و پردازنده اصلی درون ماژولی قرار گرفته‌اند که در پشت هدست جای دارد.

اکنون که صحبت از پردازنده شد بد نیست یادآور شویم که هولولنز 2 به پردازنده آرم اسنپدراگون 850 مجهز شده است. استفاده از پردازنده آرم به جای پردازنده اینتل نیز برای رفع یکی از نگرانی‌های انسان معاصر یعنی طول عمر باتری دستگاه مورد استفاده، بوده است.

نسخه اول هولولنز به پردازنده اینتل اتم و سیستم عامل ویندوز تجهیز شده بود. مایکروسافت طی این چند سال چندین تن کار و پروژه بزرگ را انجام داده تا ویندوز روی پردازنده ARM به‌خوبی اجرا شود. این تلاش بزرگ البته به آرامی در حال به ثمر نشستن است، چرا که نه تنها هولولنز بلکه دنیای لپ‌تاپ‌ها نیز بهره زیادی از ویندوز 10 آرم خواهند برد.

پردازنده‌های اینتل البته همچنان گزینه شماره یک کاربرانی که قدرت و سرعت پردازنده را اولویت اصلی خود می‎‌دانند، باقی خواهد ماند. اما پردازنده‌های آرم با پتانسیل بالای خود در نهایت به گزینه برتر کاربرانی که عمر باتری زیاد را در کامپیوتر خود در اولویت می‌دانند، تبدیل خواهند شد. در حال حاضر اینتل تحت فشار زیادی قرار دارد، چرا که این شرکت قادر نیست چیپ‌های کم مصرفی که در دستگاه‌های قابل حمل نیاز است را عرضه کند.

البته اینتل با توجه به رابطه قدیمی که با مایکروسافت و بسیاری از سازندگان کامپیوترهای شخصی دارد، همچنان در تلاش است تا سهمی از بازار را در اختیار داشته باشد. سرفیس گو مثال بارزی از این ماجرا است، این تبلت هیبریدی کوچک در ابتدا قرار بود با پردازنده آرم عرضه شود، اما لابی قدرتمند این شرکت در مایکروسافت و پیشنهاد عرضه پردازنده پنتیوم با قیمت بسیار پایین به مایکروسافت، در نهایت باعث شد تا پردازنده‌ پنتیوم گلد این شرکت در قلب سرفیس گو جای گیرد.

در مورد هولولنز 2 اما ماجرا کاملا متفاوت بود. الکس کیپمن مردی است که مسئولیت تمام پروژه هولولنز را برعهده داشته و به نوعی پدر معنوی این هدست هولوگرافیک محسوب می‌شود. کیپمن معتقد است که “معماری آرم در عرصه سیستم‌های پردازشی واجد باتری حکمران قاطع است. در دنیای امروز بسیار سخت است که دستگاهی واجد باتری پیدا کنید که به پردازنده آرم تجهیز نشده باشد.

در دنیای امروز بسیار سخت است که دستگاهی واجد باتری پیدا کنید که به پردازنده آرم تجهیز نشده باشد.

زمانی که من به کیپمن اشاره کردم که در حال حاضر تعداد زیادی لپ‌تاپ ویندوزی وجود دارد که از چیپ‌های اینتل بهره می‌گیرند، او حالتی رک و بدون پرده به خود گرفت و گفت “اینتل در حال حاضر حتی یک چیپ مجتمع برای چنین دستگاه‌هایی که کاملا وابسته به باتری هستند ندارد. البته در گذشته چیپ مجتمعی بود که در نسخه قبلی هولولنز استفاده شد که در نهایت تولید و توسعه آن اکنون متوقف شده است. این تصمیم (استفاده از آرم) بدون هیچگونه احساس و شعاری است.”

مناسب اهالی کسب و کار و نه کاربران معمولی

هولولنز 2 صرفا با شرکت‌ها و سازمان‌ها فروخته می‌شود. این محصول به نقل از الکس کیپمن برای کارگران و تکنسین‌های خط مقدم طراحی شده است. برای مثال افرادی که در کارخانه‌ها، تعمیرگاه‌ها، اتاق‌های عمل مشغول به کار هستند، بیشترین بهره را از این هدست خواهند برد. این هدست دقیقا برای افرادی که به کارهای یدی مشغول هستند و در هنگام کار امکان استفاده همزمان از کامپیوتر یا گوشی هوشمند را جهت دریافت اطلاعات مرتبط با کار خود را ندارند، خلق شده است. Alex Kipman قصد دارد تا این هدست را جایگزین کامپیوترهای قدیمی و روغنی مجهز به ویندوز 2000 که در گوشه کارگاه‌ها روشن هستند، سازد.

این تفکر و هدف‌گذاری دقیقا با رویکرد جدید مایکروسافت مبنی بر تمرکز بیشتر بر مشتریان سازمانی کاملا همخوانی دارد. در حقیقت محصول جدید مایکروسافت بخشی از پازلی است که مایکروسافت ساتیا نادلا در حال پیشبرد و طراحی آن است. شرکتی که شاید کمتر در میان کاربران معمولی به چشم بیاید، اما در عوض پیوسته روی نوار موفقیت گام بر می‌دارد.

این مسئله البته بدین معنی نیست که مایکروسافت و بطور خاص کیپمن به فکر مشتریان معمولی و فتح این بازار نیستند. به واقع باید به یاد داشته باشیم که کامپیوترهای شخصی که امروزه در خانه همه ما وجود دارند و عملا بخشی از زندگی روزمره ما شده‌اند، روزگاری صرفا در شرکت‌های بسیار بزرگ و ثروتمند قابل رویت بودند.

کیپمن باور دارد که هدست‌های واقعیت ترکیبی هنوز محصولی مناسب برای توده مردم نیستند. وی تاکید می‌کند که هولولنز 2 بهترین هدست واقعیت ترکیبی موجود در بازار است و از لحاظ فناوری چندین سال با رقبا فاصله دارد. با این حال این فناوری هنوز آماده استفاده روزمره توسط کاربران نیست. وی در بخشی از صحبت‌های خود می‌افزاید:

چرا هولولنز 2 محصولی برای کاربران معمولی نیست؟ این چیزی نیست که کاربران معمولی نیاز بدان داشته باشند. هولولنز 2 بیش از دو برابر از نسخه پیشین خود بهتر شده، اما هنوز تبدیل به چیزی نشده که شما روی سر خود گذاشته و با آن در خیابان راه بروید.

من می‌خواهم بگویم تا آن زمان که این موارد بیشتر آماده و مهیا شوند، راحتی استفاده از هدست به بالاترین حد خود برسد (چیزی در اندازه یک عینک)، قیمت محصول به مرز 1000 دلار برسد، زمان مناسب عرضه محصول برای مردم معمولی نخواهد بود.

به باور کیپمن مایکروسافت شرکتی نبوده که مردم به استفاده از هدست‌های واقعیت مجازی یا VR ترغیب کند. و البته شرکتی نیز نبوده که روی واقعیت افزوده یا AR مانور دهد. در حقیقت ردموندی‌ها توانسته‌اند با ترکیب این دو فناوری، فناوری واقعیت ترکیبی را ارایه داده‌اند، اما با این حال هنوز کاربران معمولی را به استفاده از  این فناوری ترغیب نمی‌کنند.

این ادعای کیپمن البته کاملا درست نیست. چرا که مایکروسافت هنگام عرضه نسخه اول هولولنز بازی ماینکرفت را برای آن توسعه داد. به علاوه در مایکروسافت استور چندین بازی و اپلیکیشن مناسب کاربران معمولی هولولنز وجود دارد. در حقیقت مایکروسافت پس از نسل اول هدست به این باور رسیده که بازار هنوز آماده استفاده از این فناوری نیست. بنابراین مشتریان سازمانی را به‌عنوان نقطه اتکا فناوری بسیار جدید خود درنظر گرفته تا در گذر زمان و پیشرفت بیشتر پروژه امکان ورود به بازار مشتریان معمولی را به‌دست آورد.

بهبود رابط کاربری در مقایسه با قبل

برای کار با هولولنز یک لازم بود تا کاربر ژست‌های حرکتی زشتی با نام‌های Air Tap و Bloom را یاد بگیرند. برای تعامل با هدست هیچ راه دیگری وجود نداشت، چرا که سنسورها موجود در آن صرفا قادر به درک این ژست‌ها بودند.

در مورد هولولنز 2 اما ماجرا کاملا متفاوت است. این هدست قادر است تعداد بسیار بیشتری از حرکات کاربر را شناسایی کند، که این امر به لطف مجموعه سنسورهای Azure Kinect ممکن شده است. پیشتر در کنفرانس مایکروسافت در کنگره جهانی موبایل همزمان با رونمایی رسمی از هولولنز 2 دوربین Azure Kinect رونمایی شد و با آن تا حدی آشنا شدیم.

نام کینکت از این حیث در آن استفاده شده که اصولا دوربین‌های کینکت به دوربین‌های ویژه مایکروسافت اتلاق می‌شود که توانایی اسکن محیط و تفسیر وقایع رخ داده در آن را دارند. اَژور هم پلتفرم رایانش ابری مایکروسافت است که این روزها تقریبا تمامی سرویس‌ها و محصولات این شرکت به نوعی با آن در ارتباط هستند. به واقع توان بالای دوربین کینکت به لطف پلتفرم رایانش ابری قدرتمند مایکروسافت و هوش مصنوعی آن ممکن شده است.

کیپمن باور دارد که “هولولنز 1 یک شبکه بزرگ بود. در حقیقت یک پتوی بزرگ بود که دنیای واقعی را در بر می‎گرفت. در هولولنز 2 اما ما از نقشه برداری محیطی توانستیم به درک معنایی فضاها برسیم. هدست اکنون قادر است تا یک مبل را شناسایی کند، انسانی که روی آن را نشسته را تشخیص داده و بین یک دیوار و پنجره تمیز دهد.”

این پیشرفت باعث شده تا هولولنز 2 بتواند به راحتی دست کاربر و کاری که با آن انجام می‌دهد را تشخیص دهد. این هدست اکنون قادر است تا 25 مفصل را در هر دست شناسایی کند و این بدین معنی است که برای تعامل با هالوگرام‌ها دیگر نیازی به ژست‌های حرکتی پیشین نظیر Air Tap نیست.

تغییر اندازه یک هولوگرام با استفاده از ژست‌ حرکتی کاملا مرسوم در هولولنز 2

برای مثال طی یک دمو توانستم به راحتی هولوگرام‌های مختلف را روی یک میز واقعی درون اتاق قرار دهم. همان‌طور که دست من به هر کدام از این هولوگرام‌ها می‌رسید، باکس کوچکی در اطراف آن ظاهر می‌شد که با کشیدن گوشه‌های آن باکس می‌شد اندازه هولوگرام را تغییر داد. یا حتی با چرخاندن کناره آن باکس می‌توانستم هولوگرام را چرخانده و از زوایای دیگر بررسی کنم. در حقیقت هولولنز 2 برخلاف نسل قبل از ساده‌ترین رابط کاربری که شباهت بسیار زیادی به تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند امروزی دارد، بهره می‌گیرد.

یکی دیگر از فناوری‌های جالبی که در هولولنز 2 به کار گرفته شده فناوری رهگیری چشم است. با این فناوری هولولنز 2 قادر است تا محلی که کاربر در حال تماشای آن است را تشخیص داده و از اطلاعات کسب شده به عنوان بخشی از رابط کاربری استفاده کند. طی دموی دیگری کارکرد این قابلیت را به‌صورت دقیق مشاهده کردم، در ابتدا یک حباب هولوگرافیک در هدست نمایش داده شد، به محض آنکه تمرکز چشمان من روی آن رفت، حباب ترکید و یک آتیش بازی مجازی در هدست به راه افتاد.

اما جالب‌ترین استفاده‌ای که از فناوری رهگیری چشم به من نشان داده شد، قابلیت اسکرول خودکار هدست بود. هنگامی که یک متن هولوگرافیک در محیط به نمایش در آمد، به محض نزدیک شدن نگاه من به دکمه مجازی آن صفحه، اسکرول صفحه سریعتر انجام می‌شد، اما زمانی که نگاه خود را از آن دکمه دور کردم، اسکرول صفحه متوقف شد.

تمامی بخش‌های رابط کاربری نهایی هدست در این بازدید به من نشان داده نشد، بنابراین من دقیق نمی‌دانم که در رابط کاربری نهایی هدست در هنگام عرضه چه مواردی تغییر خواهد یافت. اما آنچه که مسلم است این هدست همچنان از ویندوز 10 قدرت گرفته است. البته این ویندوز 10 با آنچه که در کامپیوترهای فعلی در حال استفاده است تفاوت دارد. هولولنز 2 از اولین محصولات مایکروسافت است که به سیستم عامل آینده‌نگرانه این شرکت یعنی Windows Core OS تجهیز گشته است.

این بدین معنی است که هولولنز 2 امکان اجرای اپلیکیشن‌های وین 32 کلاسیک را ندارد. اما در عوض قادر به اجرای تمامی اپلیکیشن‌های یونیورسال و وب اپلیکیشن‌های پیشرو موجود در استور است. از سوی دیگر مایکروسافت هولولنز 2 را با درایورهای ویژه‌ای همراه کرده تا در صورت نیاز امکان استفاده از ماوس و کیبورد بلوتوث با این هدست واقعیت ترکیبی وجود داشته باشد.

از سوی دیگر مایکروسافت در حال ساخت ابزارهای نرم افزاری ویژه برای توسعه‌دهندگان است. از مهم‌ترین این ابزارها اپلیکیشن راهنمای داینامیکز 365 یا Dynamics 365 Guides است. این اپلیکیشن واقعیت ترکیبی شامل الگوهایی پیش ساخته در جهت تولید دستورالعمل‌هایی برای تعمیر دستگاه‌ها و ماشین‌های هولوگرافیک نظیر همین ATV است که در دموی نمایش داده شده قابل رویت بود.

ابزارهای دیگر اما وابسته به سرویس‌های ابری مایکروسافت هستند. یکی از نمونه‌های مهم از این دست Azure Remote Rendering است که هولولنز را قادر می‌سازد تا برخی از بار پردازشی سنگین را به سرورهای مایکروسافت واگذار کند. وجود این ابزار برای عملکرد هولولنز بسیار حیاتی است، چرا که پردازنده این هدست صرفا قادر به رندر برخی از مدل‌های سه بعدی محدود است. برای مثال خود هدست کلیات یک موتور را به صورت سه بعدی رندر می‌کند، اما نمایش جزییات و قطعات بسیار زیاد موتور به صورت رندر از راه دور بر بستر پلتفرم اَژور مایکروسافت صورت می‌گیرد.

قدرت بسیار بالای پلتفرم ابری مایکروسافت باعث شده تا تعامل با این هولوگرام‌ها به‌صورت زنده و بدون هرگونه تاخیر انجام گیرد. در حقیقت هنگام کار با یک هولوگرام سنگین این حس ایجاد می‌شود که تمامی پردازش در داخل خود هدست در حال انجام است، این در حالی است که بخش عمده سرور روی سرورهای مایکروسافت در حال انجام است.

در نهایت ابزار مهم دیگری که در عملکرد روان هولولنز نقش زیادی دارد Azure Spatial Anchors نام دارد. کارکرد این ابزار تا حدی از نام آن مشخص است (لنگرهای فضایی اَژور). این ابزار مبتنی بر کلاود این امکان را به کاربر می‌دهد تا هولوگرام‌ها را به نقاط دلخواه خود در دنیای واقعی پین کنند. در نگاه اول عملکرد این ابزار چندان متفاوت با چیزی که گوگل و اپل در عرصه واقعیت افزوده انجام می‌دهند نیست. پلتفرم واقعیت افزوده گوگل و اپل این امکان را به کاربران می‌دهند تا با اشیا مجازی تعامل داشته باشند.

اما کاری که مایکروسافت با هولولنز 2 در حال انجام آن است، در سطح بسیار متفاوت و بالاتری قرار دارد. مایکروسافت در حال ایجاد خلق بستر مناسب در جهت مجموعه‌هایی از هولوگرام‌ها در مقیاس جهانی است. ابزارهایی که این شرکت در حال توسعه آن است، این امکان را به توسعه‌دهندگان می‌دهد تا به فراسازه‌هایی این شرکت در تمامی پلتفرم‌ها اعم از ویندوز، اندروید و ios دسترسی داشته باشند.

رسیدن به این هدف بزرگ به چیزی فراتر از مکان یابی GPS و درک اشیا توسط هوش مصنوعی محیطی دارد. کیپمن با هیجان در مورد آینده‌ای که مایکروسافت برای محیط کار درنظر گرفته صحبت می‌کند. وی وضعیت فعلی اتاق‌های کنفرانس کسالت آور فعلی را که ظاهری مشابه داشته و تنها تمایز آنها تفاوت در طبقه برگزاری کنفرانس است را با آینده‌ای که این شرکت در حال ترسیم آن است مقایسه می‌کند.

رهگیری اشیا با استفاده از نور دشواری‌های مخصوص به خود را داشته که تمامی اهل فن بدان واقف هستند. برای مثال هنگامی که دور یک ساختمان روی محیط یک دایره حرکت می‌کنید، احتمالا حرکت شما دقیقا روی محیط دایره فرضی انجام نخواهد گرفت. در نتیجه کامپیوتر نقطه پایان حرکت شما را روی نقطه شروع منطبق نخواهد کرد. مایکروسافت اما مسیر طولانی را طی کرده تا بر این مشکلات فائق بیاید و البته مجدانه در تلاش است تا باقی این مسیر را نیز هموار سازد.

الکس کیپمن باور دارد که ما در آستانه سومین عصر رایانش قرار داریم. عصر اول با کامپیوترهای شخصی و معماری باز آنها آغاز شد. عصر دوم را گوشی‌های هوشمند با فروشگاه‌های اپلیکیشن محصور رقم زدند. عصر سوم اما بنابر اعتقاد وی دوران هدست‌های واقعیت ترکیبی است. کیپمن امیدوار است تا مایکروسافت بتواند بار دیگر دنیای رایانش را از محیط‌های بسته استورهای اپلیکیشن به فضای باز برگرداند، چرا که مایکروسافت درنظر دارد تا پروژه هولولنز را به‌صورت آزاد در اختیار دیگر سازندگان نیز قرار دهد.

هولولنز برای فعالیت خود به سرویس‌های ابری مایکروسافت وابسته است، اما امکان استفاده از آن در اکوسیستم‌های دیگر نیز وجود دارد. کیپمن می‌گوید “هولولنز و اَژور به راحتی با یکدیگر متصل شده‌اند و به شدت با یکدیگر هماهنگ هستند”.

درک این مسئله که مایکروسافت در این اواخر چه نقشه‌هایی در سر دارد کار ساده‌ای نیست و نیازمند احاطه اطلاعاتی زیادی است. در حال حاضر ذوق و شوق زیادی در فضای رسانه‌ای نسبت به هولولنز 2 وجود دارد که البته مستحق بخش زیادی از این توجه نیز هست. در حقیقت من فکر می‌کنم که هولولنز 2 معجزه تکنولوژی است. اینکه این محصول به مشتریان معمولی فروخته نخواهد شد، بدین معنی نیست که بخش مهمی از فناوری امروز محسوب نمی‌شود. چرا که همیشه یک پدیده جدید در دنیای فناوری می‌تواند مفهوم چیزی که ما از شکل یک کامپیوتر تصور داریم را تغییر دهد.

اما ما عادت کرده‌ایم تا شرکت‌های سازنده محصولات الکترونیک ویژه مصرف‌کنندگان، تمام تلاش خود را به خرج دهند تا اینگونه معجزات دنیای فناوری را در قفسه فروشگاه‌ها برای فروش قرار داده و تمامی این هیجان را به محصولی در جیب یا روی سر ما بدل سازند.

در مورد هولولنز 2 اما مصرف کنندگان معمولی نیستند که هیجان زده خواهند بود، چرا که صرفا اهالی کسب‌وکار در صف خرید این محصول قرار دارند. نظر شما کاربران عزیز وینفونی چیست؟ آیا مایکروسافت قادر است فناوری واقعیت ترکیبی را به عنوان عصر سوم رایانش شخصی مرسوم سازد؟

منبع :

THE VERGE

1345 پست
محسن توکلی نیا
سردبیر بخش سخت افزار و گیم. همراه شما کاربران عزیز 😉
مطالب مرتبط
تبلیغات
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده
برای نوشتن دیدگاه می توانید به حساب کاربری خود وارد شوید ورود ارسال نظر به صورت مهمان
برچسب ها: , , , ,