سری Resident Evil در سال‌های اخیر با نسخه‌های موفق، توانسته باز هم به محبوبیت و شکوه قدیمی خود برسد و خود را در میان بازی‌بازان و اهالی صنعت گیم‌، خوشنام سازد. حال، با این روند موفقیت آمیر و خوب، آیا می‌توانیم ادامه راه را برای این فرانچایز بزرگ و افسانه‌ای متصور شویم؟

هر سری در دنیای بازی‌های ویدیویی با افت و خیزهای فراوانی در طول تاریخ مواجه می‌شود. بسیاری از استودیوها و شرکت‌ها با گرفتن تصمیمات نا به جا و اجرای سیاست‌های غلط، یک سری بازی موفق را رو به افول می‌برند و در طرف دیگر، یک سری نه چندان محبوب و خواستنی، می‌تواند با تصمیم‌های درست تیم سازنده و شرکت ناشر، به عنوانی فوق‌العاده محبوب و دوست داشتنی تبدیل شود. با همین تعاریف، می‌توان تاریخ سری Resident Evil را بررسی کرد؟

فرانچایز Resident Evil در سال 1996 و با اولین نسخه، جا پای خود را به عنوان یک بازی بزرگ در سبک وحشت بقا (Survival Horror) تثبیت کرد. تجربه خوب نسخه اول، با عرضه نسخه دوم در سال 1998 حتی بهتر نیز شد و این عنوان را به نامی بزرگ در صنعت بازی‌های ویدیویی تبدیل کرد. در سال‌های آینده،‌ نسخه‌های جدید سعی کردند تا استانداردها و موارد جدید گیم‌پلی را به بدنه سری وارد کنند که به غیر از Resident Evil 4، نمی‌توان آن‌ها را یک موفقیت تمام و کمال خواند. فرانچایز Resident Evil تا همین چند سال پیش، به عنوان یک سری بدنام و نه چندان قدرتمند برای بازی‌بازان تلقی می‌شد؛ شرکت کپکام (Capcom) با ساخت و تولید نسخه‌های اصلی و فرعی مانند بازی Resident Evil 6، نشان داد که نمی‌تواند طرفداران سری را راضی کند و مجبور است برای بازگرداندن سری به روزهای اوج خود، از یک ساختار و شیوه کاملا جدید استفاده نماید. بازی Resident Evil 6 در زمان خود، قطعا به عنوان یک اکشن درجه یک شناخته می‌شد و عنوان بی کیفیتی نبود اما برای طرفداران دو آتشه سری Resident Evil، به مانند آب سردی بر پیکره‌ی آنان محسوب می‌شد. در آن زمان به نظر می‌رسید که کپکام به طور کامل فراموش کرده که میلیون‌ها طرفدار Resident Evil، چرا عاشق این سری شدند و چه چیزی Resident Evil را Resident Evil می‌سازد!

با تمام این تفاسیر، به نظر می‌رسد که در یکی دو سال اخیر، این فرانچایز بزرگ، بازگشته است! کپکام در سال 2017 با یک تغییر رویه و تغییر ساختار کلی، بازی Resident Evil 7 را عرضه کرد که به نوعی سری را به ریشه‌های خود بازگرداند و در واقع، این بازی لیاقت به دوش کشیدن نام Resident Evil را داشت. حال، با عرضه بازی Resident Evil 2 (یا به نوعی نسخه بازسازی شده این عنوان)، کپکام نشان می‌دهد که هنوز ساخت یک بازی وحشت بقا و با تم Resident Evil را از یاد نبرده است. Resident Evil 2 که مدت کوتاهی است برای پلتفرم‌های اصلی منتشر شده، به بهترین شکل در میان بازی‌بازان و منتقدان مورد استقبال قرار گرفت و می‌توان به راحتی به آن لقب شاهکار را داد. با این وجود، می‌توان گفت که آینده سری، خوب و امیدوار کننده به نظر می‌رسد و به نظر می‌توان  به کپکام اعتماد کرد اما در آخر، همیشه شک و تردید‌هایی وجود دارد!

زمانی که صحبت از ادامه راه سری Resident Evil می‌شود، با این که دلایل بسیار زیادی برای خوشبین بودن داریم، اما یک سری موارد کلی و جزئی نیز وجود دارند که ما را نامطمئن می‌سازند. مسیرها و فرصت‌های بسیاری برای سری و کپکام وجود دارد تا بتواند Resident Evil را به جهات مختلفی ببرد (که البته خیلی خوب است و این تنوع و باز بودن دست، به کسی صدمه نخواهد زد!) اما هیچ کدام از ما به طور قطع نمی‌دانیم که نسخه بعدی سری رزیدنت ایول (چه Resident Evil 8 باشد و چه یک نسخه بازسازی شده دیگر)، چه شکلی خواهد داشت و چگونه خواهد بود.

از آن زمان تا به حال، مسیر طولانی و پر فراز و نشیبی را با این فرانچایز افسانه‌ای طی کرده‌ایم…

با این حال، یک سری موارد وجود دارد که می‌توانیم از آن‌ها مطمئن باشیم. ما می‌توانیم به طور قطع بگوییم که کپکام باز هم مسیرِ شکست خورده‌ی سابق را پیش نخواهد گرفت و سبک و سیاق گیم‌پلی را مبتنی بر اکشن نخواهد ساخت؛ آن هم زمانی که آن‌ها خاطرات بد بازی Resident Evil 6 را به یاد دارند و به نظر درس خود را یاد گرفته‌اند. Resident Evil 7 و Resident Evil 2، در ساده‌ترین و قابل درک‌ترین حالت ممکن، نشان دهنده یک موضوع بسیار مهم بودند و درکِ کپکام از مفاهیم و مباحث Resident Evil و ویژگی‌های مخصوص به این فرانچایز را به همگان نشان می‌دادند. خیلی واضح است که طرفداران به دنبال یک بازی وحشت بقای واقعی هستند و تقریبا همان فرمولی را می‌خواهند که در دو دهه گذشته ثبت شده بود. طرفداران حتی از دیدن این که کپکام، سری را ترسناک تر و پیچیده تر از قبل کند هم ابایی ندارند و دیدن وحشتِ بقا در بهترین حالت آن، شاید آرزوی آن‌ها باشد. البته توجه داشته باشیم که نزدیک شدن به قله‌های وحشتِ بقا و رسیدن به کمال برای Resident Evil تنها به این معنی نیست که سازندگان، صحنه‌های ترسناک بیشتری را درون بازی خود جای دهند، بلکه باید با اتکا به المان‌های گیم‌پلی و داستان، به صورت عمیق تری به بازی‌بازان ترس و دلهره القا نمایند. اگر بخواهیم با همین دید به بازی Resident Evil 7 نگاه کنیم، عنوانی را می‌بینیم که در ابتدای کار و چند ساعت اولیه بازی، تقریبا تمام عناصر یک بازی وحشت بقا و دلهره آور را دارد اما در ساعات پایانی، این عنوان بار اکشن بیشتری را روی دوش خود حس می‌کند که شاید همین موضوع باعث ناامید شدن طرفداران رزیدنت ایول شود. هیچ کس از مشاهده وحشتِ بقا به صورت دائمی و متوالی، بدش نمی‌آید!

موضوع دیگری که قطعا در Resident Evil 8 (یا هر نسخه‌ دیگری در آینده) تغییر نخواهد کرد، لحن کلی و جو و اتمسفر آن است. سری Resident Evil در ابتدا با یک سبک و سیاق خاص متولد شد و این سبک و سیاق تا چند شماره ادامه داشت. پس از آن، شاهد ساخت و عرضه Resident Evil 4 انقلابی بودیم و حالا کپکام با Resident Evil 7، یک اتمسفر کاملا جدید و یک روح نو را درون کالبد سری دمیده است. حال و هوایی که کپکام در Resident Evil 7 پیاده کرد را به صورت ادامه دار در Resident Evil 2 مشاهده کردیم و از آن جایی که واکنش طرفداران و بازی‌بازان نسبت به این لحن، بسیار عالی و خوب بوده است، می‌توانیم انتظار داشته باشیم که کپکام، حداقل تا چند سال آینده و نسخه‌های پیش رو، این مسیر را ادامه خواهد داد.

بخش بزرگی از لحن موفقیت آمیر بازی‌های Resident Evil 7 و Resident Evil 2، شخصیت‌ها و نوع پرداخت آن‌ها درون داستان بود. در حالی که نسخه‌های کلاسیک سری سعی می‌کردند تا برروی المان‌های خاصی تمرکز کنند و آن‌ها را بیشتر به مخاطبان نشان دهند، دو نسخه آخر، راه و روش کاملا متفاوتی را برگزیده‌اند؛ راه و روشی که بسیار قابل درک‌تر از گذشته است و حتی تاثیر بیشتری نیز روی مخاطب می‌گذارد. به عنوان مثال، خانواده Baker (در Resident Evil 7) را در نظر بگیرید؛ یک خانواده وحشتناک که به عنوان آنتاگونیست‌های اصلی داستان عمل می‌کردند و یک حضور موثر و ثابت را درون بازی داشتند. این حضور ثابت و همیشگی به خاطر این نبود که بازی‌باز، از نظر موقعیت مکانی همیشه نزدیک به آن‌ها تلقی می‌شد، بلکه کپکام طوری آن‌ها را پرداخت کرده بود که هر کدام یک سری ویژگی شخصیتی خاص داشتند و هویتِ به یادماندنی آن‌ها، هر کسی را به نحوی می‌ترساند. Resident Evil 2 نیز جدا از این که یک عنوان بازسازی شده یا Reamke به حساب می‌آید، همان شخصیت‌های قدیمی را به کمک داستان تغییر یافته، نویسندگی قوی‌تر و روایت هوشمندانه تر، به صورتی کاملا نو و با روشی کاملا جدید پرداخت کرده است. ادامه دادن سری با این روش، چه با نسخه‌های اصلی و چه با نسخه‌های بازسازی شده، کاری است که کپکام باید بدون درنگ و فکرِ بی جا، انجام دهد.

اما فراتر از این صحبت‌ها، ما هیچوقت نمی‌توانیم در مورد پرسپکتیو سری Resident Evil صحبت خاصی را ارایه کنیم، چرا که فرانچایز رزیدنت ایول از ابتدای کار خود تا به حال، چند بار به طور کامل تغییرِ سبک و سیاق داده و به مسیرهایی سوق پیدا کرده که هیچکس نمی‌توانست آن‌ها را پیش بینی کند. در ابتدای کار، سری Resident Evil به طور کلی با سبک و سیاق وحشتِ بقای کلاسیک پیش می‌رفت که در آن شاهد دوربین‌های ثابت و مکانیک‌ها و کنترل‌های خشک بودیم. پس از آن Resident Evil 4 وارد شد که مسیر سری را به طور کلی تغییر داد و با آوردن دوربین روی شانه شخصیت اصلی و البته ایجاد مکانیک‌های اکشن بیشتر، سری را بیشتر به یک اکشنِ ترسناک تبدیل کرد و این روندِ اکشن تا حد نامطلوبی با نسخه‌های دیگر جلو رفت. کپکام باز هم در سال 2017، با Resident Evil 7 یک مسیر جدید را برای سری انتخاب کرد و با زاویه دوربین اول شخص و ایجاد یک محیط سند باکس با مکانیک‌ها و حال و هوای یک وحشتِ بقای واقعی، طرفداران را باز هم به سمت بازی جذب کرد. با در نظر گرفتن تمامی این تغییرات غیر منتظره و غافلگیر کننده، قطعا نمی‌توان پرسپکتیو Resident Evil را رسم کرد و در مورد آن نظر داد.

کپکام فکرش را هم نمی‌کرد که Mr. X بتواند به چنین موفقیتی دست پیدا کند. یکی از بهترین المان‌های موجود در بازی Resident Evil 2، همین تایرنت لعنتی است!

اما جدا از تمام این تغییر و تحولاتی که سری در طول تاریخ به خود دیده، هیچوقت پیش بینی مسیر آینده رزیدنت ایول، به سختی دوران حال نبوده است. چرا؟ به این خاطر که بیشتر تغییراتی که سری در تمام این سال‌ها به خود دیده، حداقل تا مدت زمان قابل توجهی ماندگار بودند اما این موضوع در سال‌های اخیر، صادق نبوده است. زمانی که Resident Evil در دوران و دهه‌ای متفاوت عرضه شد، همه آن را با دوربین ثابت می‌شناختند و این سبک و سیاق تا چند نسخه‌ آینده در سری حاکم بود اما پس از معرفی Resident Evil 4، همه چیز تغییر کرد و این تغییر که اصلی‌ترین آن تغییر زاویه دوربین به روی شانه بود، تا همین سه یا چهار سال پیش نیز در نسخه‌های مختلف سری دیده می‌شد. کپکام با بازی Resident Evil 7، باز هم تمام افکار را تغییر داد و با زاویه دوربین اول شخص، همه را غافلگیر کرد. اگر در سال 2017 از هر فردی پرسیده می‌شد که آینده سری Resident Evil چگونه است و به عنوان مثال، Resident Evil 8 به چه شکلی خواهد بود ، قطعا به زاویه دوربین اول شخص به عنوان مکانیک اصلی اشاره می‌کرد و تاریخچه این سری به ما این موضوع را ثابت کرده اما گویی قرار نیست چنین رسمی حفظ شود.

عرضه بازی Resident Evil 2 یا به شکل درست، نسخه بازسازی شده آن، تمام معادلات را برای پیش بینی آینده فرانچایز به هم می‌زند. این بازی با این که هنوز برروی اسلکت و بنای بازی Resident Evil 7 قرار گرفته، اما دیگر زاویه دوربین اول شخص نداشته و با دوربین روی شانه برای شخصیت‌های لیون اس کندی (Leon S.Kennedy) و کلیر ردفیلد (Claire Redfield) طرف هستیم. از آن جایی که Resident Evil 2 توانست به شدت مورد توجه بازی‌بازان و منتقدان قرار بگیرد و همچنین فروش بسیاری خوبی را نیز تجربه کند، قطعا جای صحبت و بحثی برای این تغییر زاویه و نمای دوربین باقی نمی‌ماند و همین موضوع سبب می‌شود تا دست کپکام برای ساخت نسخه جدیدی از سری، کاملا باز باشد. با در نظر گرفتن این موضوع که دوربین ثابت در نسل و دوره امروزی کاملا منقرض و منسوخ شده است و هر چقدر هم که طرفداران قدیمی و پا به سن گذاشته سری Resident Evil دوست دارند تا یک بازی مدرن با زاویه دوربین کلاسیک را مشاهده کنند، اجرایی شدن این موضوع یک امر کاملا محال به نظر می‌رسد. بنابراین، کپکام می‌تواند برای ساخت بازی Resident Evil 8 یا نسخه بازسازی شده دیگری، از زاویه دوربین اول شخص یا زاویه دوربین سوم شخص (دوربین روی شانه) استفاده کند یا حتی با سوییچ بین این دو حالت، مکانیک‌های گیم‌پلی خاص و منحصر به فردی را خلق نماید.

اگر تا همین چند وقت پیش بیان می‌کردیم که سری Resident Evil را به صورت اول شخص تجربه خواهیم کرد، هیچ کس این موضوع را باور نکرده و درک آن برایش مشکل بود اما بازی Resident Evil 7 به بهترین شکل ممکن ثابت کرد که ترکیب Resident Evil، وحشت بقا و زاویه دوربین اول شخص، چه ترکیب فوق‌العاده و تاثیر گذاری است! زاویه دوربین اول شخص سبب می‌شود تا مخاطب، ترس را با تمام وجود تجربه کند و دنیای خطرناک بازی را کاملا از دید پروتاگونیست تماشا نماید. در طرف دیگر، کپکام با ساخت بازی Resident Evil 7، تاکید بسیاری برروی تجربه آن به صورت واقعیت مجازی یا وی‌آر (VR) داشت و فکر می‌کنم این موضوع به همه ما ثابت شده که تجربه این عنوان با یک هدست واقعیت مجازی، یکی از بهترین و در عین حال، ترسناک ترین تجربه‌هایی است که به صورت واقعیت مجازی داشته‌ایم. کپکام قطعا روی این موضوع مانور بهتری خواهد داد و شاید به همین دلیل، نسخه بعدی نیز یک بازی اول شخص باشد! یک واقعیت مهم نیز در مورد این بازی وجود دارد و آن این است که Resident Evil 7 حسِ یک آغاز و شروعی کاملا جدید برای سری Resident Evil است و اصلا شاید بهتر بود نام آن را Resident Evil Reboot می‌گذاشتند! این بازی کاملا نشان دهنده یک دوره و نسل جدید برای فرانچایز افسانه‌ای Resident Evil است و می‌توانیم به آن سومین فصل سری نیز بگوییم. نکته هیجان انگیز در مورد شروع یک پروژه‌ی کاملا جدید، این است که خالقان آن می‌توانند با خلاقیت و ذهنیت خود، خیلی راحت و بدون هیچ وابستگی نسبت به نسخه‌های کلاسیک و پیشین، آن را بهتر کنند و آینده را با این تفکرات، روشن تر سازند. قطعا سازندگان Resident Evil 7 پس از اتمام ساخت این عنوان یا حتی پیش از رخ دادن این اتفاق، فکرها و ایده‌های بی شماری داشته‌اند که امیدوار هستیم در ادامه، فرصت پیاده سازی آن‌ها را پیدا کنند.

روح جدیدی که با بازی Resident Evil 7 به کالبد فرانچایز دمیده شد و جواب داد!

اما از بحث نمای دوربین اول شخص که خارج شویم، به بحث نمای دوربین سوم شخص می‌رسیم. در طول تاریخ به ما ثابت شده که سری Resident Evil می‌تواند با این نمای دوربین، به نقطه اوج خود برسد. اگر به تاریخ سری نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که Resident Evil 4 توانست به یکی از تاثیر گذارترین بازی‌های تاریخ صنعت بازی‌های ویدیویی تبدیل شود و پس از آن، با این که نسخه‌های اکشن و نه چندان محبوبی را مشاهده کردیم، اما نمی‌توان از قدرت اکشن و سطح این عناوین در حالت سوم شخص گذشت. در سال‌های اخیر، کپکام با سری Resident Evil Revelations ثابت کرد که با همان موتور و استایل قدیمی و کم کردن مقدار اکشن و بالا بردن دوزِ وحشتِ بقا، می‌توان عنوانی موفق و باب میل طرفداران ساخت. حال، با وجود بازی Resident Evil 2 می‌توان گفت که ترکیب زاویه دوربین سوم شخص و جو و اتمسفر جدید و فوق‌العاده‌ای که تیم سازنده خلق کرده، یک معجون بی نظیر به طرفداران هدیه داده شده است.

استقبال عالی و قدرتمند از بازی Resident Evil 2 که حتی بیشتر از بازی Resident Evil 7 بود و در واقع، بهترین استقبال پس از Resident Evil 4 به حساب می‌آید، تمام حواس‌ها را باز هم به زاویه دوربین سوم شخص متمرکز می‌کند. این موفقیت Resident Evil 2 سبب شد تا کپکام راه آسان و راحتی را برای پی گرفتن مسیر فرانچایز داشته باشد و حداقل از هم‌اکنون می‌توانیم مطمئن شویم که نسخه بازسازی بعدی کپکام از سری Resident Evil، به صورت سوم شخص خواهد بود. یک احتمال قوی نیز وجود دارد که بازی Resident Evil 8 برای مدتی در دست ساخت و توسعه قرار گرفته و از آن جایی که برنامه ساخت آن از پیش از عرضه بازی Resident Evil 2 آغاز شده بود، کپکام آن را باز هم به صورت اول شخص تولید کند و با نسخه بازسازی شده Resident Evil 2، خلاء زمانی بین نسخه‌های اصلی را پر کرده باشد؛ این بدان معنی است که کپکام حالا فرصتی برای تغییر پرسپکتیو خود از اول شخص به سوم شخص ندارد! در طرف دیگر، شاید موفقیت عالی بازی Resident Evil 2 باعث شود تا کپکام تغییراتی را در برنامه ساخت بازی Resident Evil 8 به وجود آورد و به مانند بازی The Evil Within 2، به بازی‌بازان بین زاویه دید اول شخص و سوم شخص، آزادی عمل بدهد.

با این حال، همان طور که پیشتر اشاره شد، احتمال این که در آینده، یک Resident Evil دیگر با زاویه دوربین سوم شخص ببینیم، بسیار بالا است. موفقیت بازی Resident Evil 2 و به طور کلی، موفقیت عناوین ریمیک شده و از نو متولد شده در سال‌های اخیر، نشان می‌دهد که بازی‌بازان، عاشق تجربه عناوین کلاسیک به صورت کاملا نوین و به‌روز شده هستند و دوست دارند تا محیط‌ها، شخصیت‌ها و موارد دیگر را به شکلی که دوباره زنده‌ شده‌اند، مشاهده کنند. همین موضوع قطعا راهی جز ساخت نسخه بازسازی شده Resident Evil 3 و استفاده کامل از این پتانسیل برای کپکام باقی نمی‌گذارد. علاوه بر این، روی کاغذ و به صورت تئوری، ساخت Resident Evil 2 برای کپکام خیلی راحت تر و بی دردسرتر از ساخت Resident Evil 7 بوده است و به همین ترتیب، ساخت بازی Resident Evil 3 Remake نیز وقت کمتری خواهد گرفت. دلیل این امر خیلی واضح است؛ کپکام با ساخت Resident Evil 7، پایه و اساس مسیر و فصل جدید سری را بنا کرد و حالا نسخه‌هایی که پس از آن ساخته خواهند شد، به وقت، هزینه و کار کمتری نیاز دارند و همین موضوع می‌تواند برای کپکام بسیار سودآور باشد.این قضیه و جریان دقیقا در دو دهه گذشته و بین دو نسخه Resident Evil 2 و Resident Evil 3 Nemesis وجود داشت؛ کپکام در سال 1998 نسخه دوم را پس از یک روند دو – سه ساله‌ی ساخت، عرضه کرد اما برای ساخت و تولید Resident Evil 3 Nemesis (سال 1999)، به این مقدار وقت نیازی نداشت چرا که پایه و اساس و خمیرمایه آن بازی را به لطف نسخه دوم، حاضر و آماده می‌دید. Resident Evil 3 با این که یک عنوان فوق‌العاده و به یادماندنی بود، اما شاید هیچوقت نتوان شماره 3 را برای آن در نظر گرفت و این بازی با یک داستان فرعی و گسترش ایده‌های قبلی، بیشتر شبیه به یک DLC یا محتوای الحاقی برای نسخه دوم به شمار می‌رفت؛ چیزی که در دوره و زمانه امروزی، به آن محتوای Standalone می‌گویند.

بخش داستانی دوم بازی Resident Evil 2 که بازی‌بازان را در نقش کلیر ردفیلد قرار می‌دهد، یک بخش فوق‌العاده و جدا نشدنی برای بازی است.

این یک حقیقت است که شاید کمتر کسی از آن خبر داشته باشد. بر کسی پوشیده نیست که بازی Resident Evil Code Veronica در ابتدا قرار بود تا به عنوان Resident Evil 3 اصلی معرفی شود و Nemesis تنها به عنوان یک پروژه جانبی تولید شده بود اما از آن جایی که کپکام قصد داشت تا از موفقیت فوق‌العاده Resident Evil 2 در آن زمان نهایت استفاده را ببرد، تشخیص داد که باید Nemesis را تبدیل به یک نسخه شماره دار کند. تمام Assetها و مواردی که برای Resident Evil 2 طراحی شده بود، در Resident Evil 3 نیز دیده می‌شد و سازندگان حتی به خود برای ساخت و طراحی یک خط داستانی و روایت کاملا جدید، زحمت نداده بودند و داستان نسخه سوم، به جای روایت اتفاقات پس از نسخه دوم، درون داستان همان نسخه جریان داشت. همه چیز نشان می‌داد که Resident Evil 3 Nemesis در واقع، Resident Evil 2.5 بود!

با تمام این تفاسیر و مواردی که به آن‌ها اشاره شد، می‌توانیم بگوییم که تاریخ می‌‌تواند خود را تکرار کند. کپکام می‌تواند خیلی راحت برای ساخت بازی Resident Evil 3 Remake، از Assetهای Resident Evil 2 Remake استفاده کند و با این کار، نه تنها یک جامعه‌‌ی تشنه‌ی Resident Evil را باز هم سیراب می‌کند، بلکه زمان، هزینه و منابع کمتری را برای تولید نسخه بازسازی شده Resident Evil 3 صرف خواهد کرد. این نکته را نیز فراموش نکنیم که کپکام از همین الآن، یک نمونه اولیه فوق‌العاده و پرداخت شده برای Nemesis دارد؛ Mr. X از Resident Evil 2 Remake را به یاد دارید؟ همان غول بی شاخ و دمی که صدای قدم‌هایش لرزه به اندام‌ همه ما می‌اندازد؟ این شخصیت منفی محبوب، می‌تواند با بهبودها و ارتقاهایی که طراحان به او اضافه می‌کنند، به یک Nemesis به شدت به یادماندنی تبدیل شود. همه این متریال ها باعث می‌شود به صورت قطعی بگوییم که یک Resident Evil 3 Remake با حال هوای Resident Evil 2 Remake تولید و طرفداران را باری دیگر هیجان زده خواهد کرد؛ شاید حتی زودتر از آن چه فکرش را می‌کنیم!

فراتر از همه این حرف‌ها، کپکام در طول این سال‌ها و دهه‌ها یاد گرفته تا از ایده‌های خام و ناقصی که درون نسخه‌های مختلف Resident Evil استفاده می‌کند، در قدم بعدی خود، بهره برداری بیشتری کرده و آن‌ها را به مکانیک‌های ثابت و محبوبی بدل می‌سازد. به عنوان مثال، سری Resident Evil همیشه به داشتن باس فایت‌های به یادماندنی و عالی معروف بوده اما سازندگان در Resident Evil 7، بنا به داستان و سبک و سیاق بازی، مقداری از این مورد فاصله گرفتند. با این حال در بازی Resident Evil 2، سازندگان در بخش باس فایت‌ها، یک سری از عوامل و موارد را تغییر دادند و با یک دید نزدیک تر به دید کلاسیک، صحنه‌های به یادماندنی زیادی را خلق کردند و این موضوع می‌تواند برای نسخه‌های بعدی نیز بهتر و بهتر شوند. طراحی صدا و صوت نیز از همین موارد محسوب می‌شود که سازندگان توانستند در بازسازی Resident Evil 2، یک اثر با کیفیت و عالی را از خود به جای بگذارند.

اما اگر بحث را به طولانی مدت ببریم، آیا می‌توان برای نسخه‌های بازسازی شده آینده نیز پیش بینی کرد؟ آیا امکان دارد که پس از ساخته شدن Resident Evil 3 Remake، شاهد ساخته شدن نسخه‌های بازسازی شده Resident Evil 0 و Resident Evil Code Veronica نیز باشیم؟ این بازی‌ها، عناوین با ارزش و فوق‌العاده‌ای هستند که واقعا ارزش دوباره زنده شدن را دارند. با این حال، این حرف را به هیچ عنوان نمی‌توان در مورد بازی Resident Evil 4 زد؛‌ این بازی نه تنها به خوبی در طول این سال‌ها عمر کرده، بلکه شرکت کپکام رکورد بیشترین نسخه بازسازی شده از یک بازی را با این عنوان شکسته و آن قدر نسخه های HD مختلف از این عنوان برای پلتفرم‌های قدیمی و جدید وجود دارد که کسی دوست ندارد تا نسخه بازسازی شده Resident Evil 4 را مشاهده کند؛ حتی اگر این بازسازی به صورت ریشه‌ای صورت بگیرد.

به نظر شما نسخه ریمیک شده نمسیس به چه صورت طراحی خواهد شد؟

هیچ چیز قطعی نیست اما عرضه مرتب نسخه‌های جدید و بازسازی شده از سری Resident Evil، فکری است که هم برای کپکام منفعت دارد و هم برای بازی‌بازان و طرفداران به شدت هیجان انگیز است. این دقیقا کاری است که سری Pokemon یا سری Zelda انجام می‌دهد و مرتب بین نسخه های قدیمی، جدید، دو بعدی و سه بعدی، سوییچ می‌کند و با همین کار، علاوه بر ایجاد تنوع برای طرفداران، از تمام پتانسیل‌های یک سری تاریخی و افسانه‌ای نیز استفاده می‌شود. با همه این تفاسیر، هیچ کس نمی‌تواند آینده را پیش بینی کند و از آینده فرانچایز Resident Evil خبر ندارد. با این حال، آینده سری به طوری است که از آن نامطمئن و نگران نیستیم و می‌دانیم که کپکام پس از سال‌ها، سرانجام به عقل آمده و رفته رفته در حال رساندن سری Resident Evil به دوران شکوه و اوج خود است. به شدت منتظر عرضه نسخه‌های جدید و بازسازی شده بی نظیر سری Resident Evil از طرف کپکام هستیم. بازگشتت مبارک، Resident Evil!

تمامی مطالبی که در این مقاله در مورد Resident Evil مطالعه کردید ، برداشت کاملا شخصی نویسنده است و نظر وینفون را بازتاب نمی‌دهد.

منبع : وینفون
23 پست
اشکان عالی‌خانی
مطالب مرتبط
در مای نوکیا بخوانید
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده
برای نوشتن دیدگاه می توانید به حساب کاربری خود وارد شوید ورود ارسال نظر به صورت مهمان
برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , , , ,