پس از انتظارات فراوان برای عرضه جدید ترین بازی استودیوی کاربلد و شناخته شده‌ی فرام سافتور (From Software)، حالا این عنوان اکشن منتشر شده است. بازی Sekiro: Shadows Die Twice در حالی منتشر شده که نه تنها طرفداران قدیمی سری Souls به آن امیدوار هستند، بلکه بازی‌بازان جدید نیز قصد امتحان کردن آن را دارند. همه ما استودیوی فرام سافتور را به خاطر ساخت سه گانه Dark Souls می‌شناسیم و این استودیو به رهبری آقای هیدتاکا میازاکی، همیشه امضای خود را در طول این سال‌ها زیر نام آثار خود ثبت کرده است. با این حال، این بار با یک دارک سولز دیگر طرف نیستیم و قرار است یک عنوان کاملا جدید و متفاوت را تجربه نماییم؛ عنوانی که شاید از همه نظر جدید و نو باشد اما همچنان امضای فرام سافتور، پای آن دیده می‌شود. برای بررسی فنی دقیق بازی Sekiro: Shadows Die Twice با وینفون همراه باشید

یکی از بهترین نکته‌ها در مورد بازی Sekiro: Shadows Die Twice دقیقا همین موضوع است؛ بازی در حالی که حس آشنا و قابل لمسی دارد، یک اثر منحصر به فرد و کاملا جدید تلقی می‌شود و این چیزی است که استودیوی فرام سافتور حدود 4 سال پیش، با عنوانی به نام Bloodborne به آن دست پیدا کرد. این استودیو در آن زمان توانست با منتقل کردن اسکلت و خمیر مایه سری دارک سولز به یک دنیای با حس و حالی کاملا جدید و با معماری گاتیک، یک اثر نو اما کاملا آشنا برای طرفداران سری سولز بسازد. حالا بازی Sekiro: Shadows Die Twice دقیقا همین کار را با درجه انحصار بالاتر انجام داده؛ به طوری که دیگر نمی‌توان به‌ آن یک سولز یا چیزی در این حوالی گفت و باید آن را همان طور که هست، پذیرفت. سازندگان در بازی جدید خود دیگر به سراغ سبک و سیاق، معماری و فلسفه غربی نرفته‌اند و افسانه‌ها، فرهنگ و حس و حال سرزمین مادری خود، یعنی ژاپن را به تصویر کشیده‌اند؛ یک دنیای کاملا جدید با الهام از دورانِ کهنِ ژاپن که به دقت طراحی و به زیباترین شکل ممکن، در پیش چشمان بازی‌بازان قرار گرفته است. درست است که داستان اصلی و روایت به شکل قابل توجهی در میان پرده‌های بازی Sekiro: Shadows Die Twice روایت می‌َشود اما خیلی راحت می‌توان گفت که بدون طراحی دنیا و قصه‌ای که گیم‌پلی و در واقع بازی‌باز خلق می‌کند، داستان نمی‌تواند آن طور که باید و شاید خود را نشان دهد. از محیط‌های برفی و کوهستانی تا تپه‌های سرسبز و خطرناک، همه و همه قصه‌ای عمیق و غنی برای روایت کردن دارند و جزئیات این محیط‌ها با نهایت دقت طراحی شده‌اند. اگر بخواهیم از همان ابتدای کار با دید فنی به سراغ Sekiro: Shadows Die Twice برویم، می‌توانیم بگوییم که موتور استودیوی فرام سافتور نسبت به بازی‌ Bloodborne یا حتی بازی Dark Souls 3، تغییرات بسیاری به خود دیده و واضح است که تیم سازنده قصد داشته تا از خصوصیات و امکانات موتور، جهت خلق یک فضا و اتمسفر کاملا متفاوت استفاده نماید. با این حال، از دید گیم‌پلی و هسته اصلی، بازی عناصر پایه‌ کاملا مشابهی با سری دارک سولز دارد که می‌توان به واضح‌ترین آن‌ها، یعنی Estus Flaskها اشاره کرد. با تمام این توضیحات، Sekiro: Shadows Die Twice حس و حال و تجربه‌ای را به مخاطبان القا می‌کند که کاملا مخصوص به خود است و راه اختصاصی خود را در پیش می‌گیرد.

به غیر از مواردی که به بحث گیم‌پلی بازی مربوط می‌شود (مانند مبارزات و نوع پیشروی بازی‌بازان در بازی)، یک تغییر کاملا بنیادین در طراحی محیط‌ها و مراحل Sekiro: Shadows Die Twice نسبت به بازی‌های گذشته فرام سافتور صورت گرفته است. در عناوین دارک سولز و Bloodborne، مراحل یک معماری و ساختار خاصی داشتند که همه طرفداران با آن آشنا بودند اما در Sekiro: Shadows Die Twice، مراحل به طرز فوق‌العاده‌ای به صورت عمودی یا Vertical طراحی شده‌اند و عمق آن‌ها در این جهت بسیار بیشتر شده است که شاید مقداری (خیلی اندک) ما را به یاد بازی NiOh می‌اندازد. راهکار سازندگان برای استفاده تمام عیار بازی‌بازان از محیط نیز طراحی یک قلاب یا Grappling Hook بوده که همین عنصر مهم در بازی، عمق جدیدی را با مخفی کاری به آن اضافه کرده است. اما این تغییر ساختار در دنیای بازی چه نکاتی را از نگاه فنی به ما می‌گوید؟ سازندگان مجبور بودند برای ساخت و طراحی چنین گیم‌پلی و دنیایی، از قسمت‌های کشف نشده (یا استفاده نشده) موتور خود استفاده کنند. از محیط‌ها و علف‌های پر تراکم روی زمین گرفته تا سقف خانه‌ها و بناها، موتور فرام سافتور حالا مجبور است تا تمام آن ها را در آن واحد رندر کند. در طرف دیگر، سرعت بسیار بالاتر Sekiro: Shadows Die Twice نسبت به بازی‌های پیشین فرام سافتور، باعث می‌شود تا موتور خیلی سریع تر محیط را استریم کند و پیش از هر حرکت بازی‌باز، مناطق دوردست را پوشش دهد. جالب این جا است که با وجود این سرعت بالای گیم‌پلی بازی، حتی لحظه‌ای Pop-in در مراحل دیده نمی‌شود (حداقل در نسخه‌ کنسول‌های میان نسلی که مورد بررسی ما قرار گرفته‌اند) و این واقعا جای تحسین دارد.

بازی Sekiro: Shadows Die Twice

با تمام این تفاسیر، از دید فنی ما همچنان در یک منطقه و قلمرو آشنا و قابل لمس هستیم. از نوع استریم شدن محیط اطراف گرفته تا نوع فیزیکی که برروی لباس شخصیت اصلی تاثیر می‌گذارد و آن را شکل می‌دهد، حس آشنایی را از بازی‌های پیشین استودیوی فرام سافتور دارند. درست است که استفاده از کاتانا در بازی حس و حال خاص و کاملا منحصر به فردی دارد اما زمانی که یک دشمان را از دم تیغ می‌گذرانید، همچنان می توان همان فیزیک ragdoll اعمال شده روی آن‌ها را مشاهده کرد. اما به غیر از محیط اطراف و یک سری از عناصر کلی، بازی Sekiro: Shadows Die Twice از یک نظر، کاملا منحصر به فرد و جدا از تمامی عناوین قبلی استودیوی سازنده است. استفاده فوق‌العاده و هوشمندانه از افکت‌های آلفا برای ساخت بازی Sekiro شاید نکته مهمی باشد که همه ما را به این فکر بیندازد که چرا استودیوی فرام سافتور تا به حال از چنین افکت های زیبایی در عناوین خود استفاده نکرده‌ بود. افکت‌های آلفا مانند افکت آب و آتش و ذرات و مواردی از این دست، با ترنسپرنسی با رزولوشن بالا از کار درآمده‌اند و در صحنه‌های مختلف بازی، جلوه زیبا و درخشانی به بازی بخشیده‌اند. در ساعات اولیه بازی، قطعا زیبایی نورپردازی برایتان جالب و شگفت انگیز خواهد بود؛ مخصوصا اگر عناوین پیشین فرام سافتور را تجربه کرده باشید و بدانید که در این عناوین یا رنگ تابش مستقیم نور خورشید را مشاهده نمی‌کنیم یا سیستم نورپردازی آن طور که باید و شاید کار نشده است. حالا در Sekiro: Shadows Die Twice به کمک Bloom، نور به زیبایی می‌تابد و از سطح لباس‌ کاراکتر ها بازتاب می‌شود. همچنین بازتاب نور در آب باعث پدید آمدن Screen Space Reflection می‌شود که تا چند ساعت ابتدایی شما را مجذوب خود خواهد کرد. نورپردازی بازی در هنگام شب نیز به شدت زیبا و چشم نواز طراحی شده که باعث به وجود آمدن افکت‌های گرافیکی مختلفی شده که سعی می‌کنیم در ادامه در مورد آن‌ها توضیح دهیم.

از آن جایی که بازی Sekiro: Shadows Die Twice نسبت به معماری و دید گاتیک در بازی Bloodborne فاصله زیادی گرفته، افکت chromatic aberration در این عنوان کامل حذف شده است. این موضوع شاید در نگاه اول بی اهمیت جلوه کند اما زمانی که chromatic aberration را با به همراه افکت Lens Distortion از تصویر حدف کنید، حال و هوا و حسی که بازی به شما القا می‌کند نیز دستخوش تغییراتی خواهد شد. این افکت‌ها که اتمسفر خاصی را به عناوین پیشین فرام سافتور هدیه می‌دادند، حالا به طور کلی در بازی جدید این استودیو حذف شده‌اند و باید اشاره کنیم که در Sekiro: Shadows Die Twice، همه چیز خیلی تمیز و شارپ به نظر می‌رسد. این پایان کارِ افکت‌های این عنوان نیست و حتی افکت معمولی و نه چندان خاصی مانند موشن بلور نیز باعث ایجاد یک تصویر کاملا متفاوت نسبت به گذشته شده است. سازندگان حتی برای از بردن Jaggy ها و مقابله با آن‌ها نیز از روش‌ متفاوتی استفاده کرده‌اند و  با روش Anti Aliasing جدیدی طرف هستیم. سری دارک سولز یا حتی بازی Bloodborne همیشه به داشتن محیط‌های نه چندان تمیز (با توجه به نوع Anti Aliasing یا به طور کلی، نبود آن‌ روی کنسول‌ها) مشهور بوده‌اند اما همان طور که بسیاری از سازندگان و توسعه دهندگان در سال‌های اخیر از مزیت‌های روش‌های نوین Anti Aliasing استفاده کرده‌اند، سازندگان بازی Sekiro: Shadows Die Twice نیز از ویژگی‌های TAA یا Anti Aliasing موقت بهره برده‌اند که کیفیت تصویر را به صورت کلی بالا برده و آن را به شدت تمیز و زیبا می‌سازد.

پس از صحبت در مورد موارد و نکات گرافیکی حاضر در بازی Sekiro: Shadows Die Twice، بد نیست به سراغ اعداد و ارقام برویم و ببینیم که این بازی روی کنسول‌ها به چه صورتی اجرا می‌شود. کاربران و بازی‌بازان رایانه‌های شخصی نیز می‌توانند در ادامه مطلب، بیشتر از این نسخه بازی ببینند و بشنوند. در همین ابتدا باید بگوییم که تمام نسخه‌های کنسولی (پایه و میان نسلی) بازی Sekiro: Shadows Die Twice تقریبا به یک اندازه تمیز و خوب به نظر می‌رسند و تمام ویژگی‌های گرافیکی که پیشتر درباره آن‌ها صحبت کردیم، در تمام نسخه‌ها دیده می‌شوند. همین موضوع باعث می‌شود تا به سراغ اعداد و ارقام رزولوشن و البته نکات ریز بازی برویم. همچنین بد نیست اشاره کنیم که Sekiro: Shadows Die Twice در واقع اولین بازی استودیوی فرام سافتور است که از رزولوشن بالاتر و ویژگی‌های بصری روی کنسول‌های میان نسلی بهره می‌برد (Dark Souls 3 دارای به‌روزرسانی پلی‌استیشن 4 پرو بود که نرخ فریم را از حالت قفل، خارج کرده و به شکل متغیر درمی‌آورد اما خبری از ارتقای بصری نبود). جالب است بدانید که بازی Sekiro: Shadows Die Twice برروی دو کنسول پلی‌استیشن 4 پرو و ایکس‌باکس وان ایکس با رزولوشن مشابهی اجرا می‌شود و شمارش پیکسل‌ها، عدد 1800p را به ما نشان می‌دهد. با این حال، بحث ما هنوز تمام نشده است؛ طبق بررسی‌های انجام شده توسط منبع تحلیلی دیجیتال فاندری، در نسخه پلی‌استیشن 4 پرو بازی Sekiro: Shadows Die Twice از یک تکنیک بازسازی یا Reconstruction استفاده شده تا میزان رزولوشن به این سطح برسد و سخت افزار این کنسول تحت فشار قرار نگیرد. اگر بخواهیم دو نسخه پرو و وان ایکس بازی را در کنار یکدیگر قرار داده و آن‌ها را با چشم مقایسه کنیم، تقریبا تفاوت خاصی بین این دو نسخه دیده نمی‌شود و همه چیز شبیه به هم است اما اگر تکنیک بازسازی نسخه پرو را در نظر بگیریم، میان پرده‌های بازی یک سری تفاوت ریز اما مهم را به ما نشان می‌دهند.

بازی Sekiro: Shadows Die Twice

در مورد کنسول‌های پایه نیز باید بگوییم که نسخه پلی‌استیشن 4 استاندارد با رزولوشن 1080p کامل، دقیقا مانند سری دارک سولز یا Bloodborne اجرا می‌شود اما با به کار گیری Anti Aliasing فوق‌العاده از طرف تیم سازنده، حالا همه چیز خیلی تمیزتر و بهتر از عناوین گذشت به نظر می‌رسد. در آخر نیز به کنسول ایکس‌باکس وان (اس) می‌رسیم که بازی را با رزولوشن 900p اجرا می‌کند (دقیقا مانند Dark Souls 3) اما TAA این نسخه را نیز نجات داده و تصاویر خوب و قابل قبول به نظر می‌رسند. به صورت کلی می‌توان گفت که اجرای بازی Sekiro: Shadows Die Twice روی تمام کنسول ها بسیار خوب به نظر می‌رسد و Image Quality هیچ مشکلی را برای کاربری به وجود نمی‌آورد. همچنین قابل ذکر است که هیچ رزولوشن داینامیک یا پویایی در هیچکدام از نسخه‌های کنسولی دیده نمی‌شود و رزولوشن اجرایی روی تمامی کنسول ها به صورت Native قرار دارد. پیشتر اشاره کردیم که نسخه‌های پلی‌استیشن 4 پرو و ایکس‌باکس وان ایکس، تفاوت چندانی از نظر بصری با یکدیگر ندارند اما اگر درجه بزرگنمایی و دقت خود را بالا ببریم چطور؟ اولین تفاوتی که پس از رزولوشن اجرایی به چشم می‌خورد، کیفیت سایه‌ها محسوب می‌شود. نسخه وان ایکس دارای سایه‌های با کیفیت تری نسبت به دیگر نسخه‌ها است و همین موضوع نیز در کنسول‌های پایه، با برتری کنسول پلی‌استیشن 4 صدق می‌کند. در قدم دوم می‌توانیم به Draw Distance یا دورنماها اشاره کنیم که نسخه وان ایکس را مقداری بالاتر از نسخه پلی‌استیشن 4 پرو قرار می‌دهد.

هر چقدر از کیفیت تصویر و رزولوشن بازی Sekiro: Shadows Die Twice روی کنسول‌ها (مخصوصا کنسول‌های میان نسلی) تعریف کنیم، در آن طرف باید از عملکرد یا پرفورمنس بازی ایراد بگیریم! اگر از طرفداران سرسخت عناوین استودیوی فرام سافتور و سری دارک سولز باشید، حتما می‌دانید که هیچ کدام از این عناوین روی کنسول‌ها، نرخ فریم ثابت و روانی نداشتند و این مشکل همیشه پابرجا بوده است. به عنوان مثال، نرخ فریم بازی Dark Souls 3 روی کنسول‌ها در اکثر مواقع روی 30 بر ثانیه قرار دارد اما مشکل از جایی آغاز می شود که Frame Pacing در این عنوان خود را نشان می‌دهد. این مشکل Frame Pacing شاید با عرضه پچ پلی‌استیشن 4 پرو (نرخ فریم را آزاد کرده و به بالای 30 بر ثانیه می‌برد) کمتر دیده می‌شد اما نمی‌توان این ضعف عملکرد در عناوین پیشین را نادیده گرفت. حالا عملکرد و نرخ فریم با بازی Sekiro: Shadows Die Twice به چه گونه‌ای است؟ بازی جدید فرام سافتور روی دو کنسول ایکس‌باکس وان ایکس و پلی‌استیشن 4 پرو با نرخ فریمی متغیر و آزاد اجرا می‌شود. برخلاف تمام تیزرها و ویدیوهای تبلیغاتی پیش از عرضه بازی که گیم‌پلی را با نرخ فریم 60 بر ثانیه ثابت نشان می‌دادند، بازی اصلی و نسخه نهایی اصلا خبرهای خوشی برای بازی‌بازان ندارد. نرخ فریم بازی به شدت نامتعادل است و بین 35 تا 50 فریم بر ثانیه همواره حرکت می‌کند. نکته عجیب دیگر این که نسخه پلی‌استیشن 4 پرو، میانگین نرخ فریم بیشتری نسبت به نسخه وان ایکس دارد و با وجود قدرت پردازشی بیشتر کنسول میان نسلی مایکروسافت، تقریبا در تمام لحظات و صحنه های مشابه، این کنسول ارتقا یافته سونی است که نرخ فریم و عملکرد بهتری را ارایه می‌کند. با این حال، به لطف حالت 120HZ کنسول ایکس‌باکس وان ایکس، این نسخه از بازی می‌تواند خیلی بهتر به نظر برسد. این حالت که نرخ تازه سازی صفحه را دوبرابر می‌کند، به بازی‌بازان اجازه می‌دهد تا نرخ فریم نامتعادل و بدون ثبات Sekiro: Shadows Die Twice را کمتر متوجه شوند و تجربه بهتری را داشته باشند. این حالت خروجی تصویر شاید از دید بسیاری از کاربران کنسول میان نسلی مایکروسافت پنهان بماند اما به شما توصیه می‌کنیم که در هنگام تجربه بازی جدید فرام سافتور، آن را فعال کنید.

بازی Sekiro: Shadows Die Twice

اما عملکرد بازی روی کنسول‌های پایه به چه گونه‌ای است؟ بهتر است در همین ابتدا بگویم که به «آقای Bad Frame Pacing» سلام کنید! با این که Sekiro: Shadows Die Twice برروی کنسول پلی‌استیشن 4 استاندارد، با نرخ فریم 30 بر ثانیه اجرا می‌شود، اما به مانند عناوین پیشین استودیوی فرام سافتور، Frame Pacing نامناسبی دارد. این مشکل بزرگ که شاید بسیاری آن را بدون اهمیت بدانند، باعث می‌شود که شما به صورت دائمی Judder و Stutter را روی صفحه متوجه شوید و تجربه خوبی را به دست نیاورید. این مشکل بزرگ Frame Pacing در نسخه ایکس‌باکس وان اس نیز وجود دارد که ریتم بازی را برای شما کند کرده و تجربه خوبی را ارایه نمی‌دهد. با این حال، کاربران این کنسولِ مایکروسافت باز هم می‌توانند از حالت خروجی تصویر 120HZ استفاده نمایند و این مشکل را بسیار کمرنگ تر کنند. چه کسی فکرش را می‌کرد که این ویژگی کنسول های مایکروسافت، روزی برای رفع کردن مشکل Frame Pacing و نرخ فریم نامتعادل استفاده شود؟! به طور کلی می‌توان گفت که عملکرد بازی روی تمام کنسول‌ها، مشکلاتی را همراه می‌آورد و این واقعا ناامید کننده است. سازندگان خیلی راحت می‌توانستند با طراحی حالت‌های مختلف گرافیکی و فنی، این مشکلات را به صورت کامل از بین ببرند؛ به عنوان مثال، حالت Performance Mode را حداقل در نسخه کنسول‌های میان نسلی می‌گنجاندند و با کاهش رزولوشن (مثلا به 1080p)، نرخ فریم را روی 60 بر ثانیه قفل می‌کردند اما متاسفانه این اتفاق رخ نداده است. با این حال، اگر از دارک سولز بازان قدیمی و کارکشته باشید، قطعا با این مشکلات عملکرد بازی‌های فرام سافتور کنار آمده‌اید و عملکرد بازی Sekiro: Shadows Die Twice به شکل خاص شما را آزار نخواهد داد. در انتهای بحث کنسولی بازی بد نیست به این نکته مهم اشاره کنیم که مدت زمان بارگذاری یا لودینگ در Sekiro: Shadows Die Twice به طرز چشمگیری نسبت به عناوین قبلی بهبود پیدا کرده است. این عنوان جدید نیز به مانند عناوین پیشین فرام سافتور، پر از مرگِ بی رحمانه بازی‌باز است اما برخلاف سری دارک سولز که پس از هر بار کشته شدن، مدت زمان قابل توجهی را خیره به صفحه بارگذاری می‌ماندیم، در بازی Sekiro: Shadows Die Twice می‌توانیم خیلی سریع تر درون اکشن و دنیای بازی جهش کنیم.

Sekiro: Shadows Die Twice یک بازی فوق‌العاده است که روی تمامی کنسول‌ها خوب و قابل قبول به نظر می‌رسد. با این حال، جلوه‌های بصری خوب بازی دلیل نمی‌شود تا به ضعف‌ غیر قابل قبول در زمینه عملکرد و پرفورمنس بی توجه باشیم. تا بدین جای کار، بازی جدید فرام سافتور را با دقت و ریزبینی روی تمامی کنسول‌ها بررسی کردیم اما واقعا چگونه یک مکان بی نقص برای تجربه بازی Sekiro: Shadows Die Twice پیدا کنیم؟ نسخه رایانه‌های شخصی می‌تواند یک پاسخ خوب به این پرسش باشد!

همه ما قبول داریم که Sekiro: Shadows Die Twice یک نمایش بسیار خوب و تاثیر گذار روی کنسول‌ها (مخصوصا کنسول‌های میان نسلی) دارد و شاید نبود مشکلات مربوط به عملکرد و نرخ فریم در این نسخه‌ها می‌توانست یک تجربه بی نقص را برای بازی‌بازان رقم بزند اما با وضعیت کنونی، می‌دانیم که چنین تجربه‌ای روی کنسول‌ها فراهم نمی‌شود. خیلی ساده و با گفتن همین جمله که بازی بسیار «سخت‌افزار دوست» و سازگار است، می‌توان دریافت که برای داشتن یک تجربه بی نقص و عالی، باید به سراغ نسخه رایانه‌های شخصی برویم. درست است که این نسخه از بازی Sekiro: Shadows Die Twice نیز به صورت کامل نیاز تمام کاربران این پلتفرم را برطرف نکرده و به عنوان مثال، نمایشگرهای فوق عریض (21:9) برای آن تعریف نشده‌اند اما مزیت‌های فنی این نسخه باعث شده تا گیم‌پلی نیز تحت تاثیر قرار بگیرد و این مهمترین نکته ماجراست. شاید بپرسید که نسخه PC چگونه می‌تواند تجربه گیم‌پلی را بهبود ببخشد؟ اگر بخواهیم نسخه‌های کنسولی (مانند نسخه پلی‌استیشن 4 پرو یا ایکس‌باکس وان ایکس) را با نسخه رایانه‌های شخصی مقایسه کنیم، در اولین قدم می‌توانیم بگوییم که نرخ فریم نامتعادل و البته پایین تر از 60 این نسخه‌ها، می‌تواند کار را تا حدودی برای شما سخت تر کند. در بازی Sekiro، صدم یا هزارم ثانیه نیز برای شما اهمیت دارد و زمان بندی و Response نادرستی که ممکن است از این نرخ فریم حاصل شود، تجربه شما را تحت تاثیر قرار خواهد داد. با تجربه نسخه‌ رایانه‌های شخصی با نرخ فریم 60 بر ثانیه ثابت، تازه متوجه می‌شوید که چه کنترل بهتری روی شخصیت خود دارید و دفاع، بدل و جاخالی در بازی دقیقا به همان گونه‌ای می‌شود که باید!

بازی Sekiro: Shadows Die Twice

اما این تنها دلیلی نیست که نسخه PC را به نسخه‌های کنسولی ترجیح ‌می‌دهیم. Sekiro: Shadows Die Twice به شکل راضی کننده‌ای بهینه است و تقریبا با هر کارت گرافیک و پردازنده‌ای می‌تواند بهترین عملکرد را به شما هدیه کند. همیشه برای مقایسه GPU کنسول ایکس‌باکس وان ایکس با پردازنده‌های گرافیکی دیگر، از کارت‌های RX 580 یا GTX 1060 نام می‌بریم و این کارت ها اکثرا می‌توانند با تنظیمات کنسولی و رزولوشن 1080p، بازی‌های روز را با نرخ فریم 60 بر ثانیه اجرا نمایند. با این حال، در مورد بازی Sekiro: Shadows Die Twice، هر دوی این GPUها می‌توانند بازی را با رزولوشن 1440p و نرخ فریم 60 بر ثانیه اجرا نمایند و تنها در مواقعی، نرخ فریم کمتر از حد انتظار می‌شود. علاوه بر این، نسخه رایانه‌های شخصی بازی، منوی تنظیمات گرافیکی قابل قبول و تقریبا کاملی دارد که می‌توانیم تمام آن‌ها را امتحان و تست کنیم. طبق بررسی‌های انجام شده، به نظر می‌رسد که نسخه وان ایکس (زیباترین نسخه‌ کنسولی بازی) به همراه رزولوشن 1800p که پیش از این درباره آن توضیح دادیم، سطح تنظیمات گرافیکی High را هدف قرار داده و کیفیت بافت‌ها در آن روی درجه Max یا حداکثر قرار گرفته است. نکته جالب در مورد نسخه‌ رایانه‌های شخصی بازی این است که تغییر پارامترهای فنی و گرافیکی (به غیر از رزولوشن)، تاثیر چندانی روی عملکرد یا پرفورمنس نخواهد گذاشت. طبق بررسی‌های انجام شده، فعال یا غیر فعال کردن Anti Aliasing در بازی، تنها 5 درصد روی عملکرد نهایی تاثیر می‌گذارد و شاید بیشترین تاثیر، مربوط به کیفیت سایه‌ها باشد که فاصله 7 درصدی را بین High و Max به وجود می‌آورد.

همان طور که پیشتر اشاره شد، بازی Sekiro: Shadows Die Twice کاملا «سخت‌افزار دوست» به شمار می‌رود و می‌تواند با طیف وسیعی از پردازنده‌ها کنار بیاید. اگر بخواهیم بودجه PC خود را بالاتر ببریم، می‌توانیم بگوییم که کارت گرافیک RTX 2080 Ti شرکت انویدیا می‌تواند بازی را با رزولوشن 4K، تنظیمات گرافیکی حداکثری و نرخ فریم 60 بر ثانیه اجرا کند و حتی در سخت‌ترین و سنگین‌ترین شرایط نیز افت فریم خاصی را تجربه نکند. این نشان می‌دهد که Sekiro: Shadows Die Twice به صورت کلی و در مقایسه با عناوین پیشین استودیوی فرام سافتور، بهینه است و تمام آن افکت‌های آلفا در صفحه، GPU را مانند سابق نمی‌کشند. اگر از رزولوشن 4K صرف نظر کنید، RTX 2080 Ti حتی می‌تواند بازی را با تنظیمات گرافیکی حداکثری، تا 120 فریم بر ثانیه نیز اجرا نماید و تجربه‌ای فوق‌العاده را به کاربران پلتفرم رایانه‌های شخصی القا کند. البته باید به این نکته نیز اشاره کنیم که نسخه رایانه‌های شخصی در برخی از مواقع می‌تواند Stutterهای ناگهانی داشته باشد که به نظر می‌رسد به خاطر Data Streaming بوده و به CPU، رم یا حتی SSD (هارد درایو) مربوط باشد. همچنین لازم به ذکر است که با وجود پشتیبانی بازی از HDR برروی تمامی کنسول‌ها، این ویژگی برروی پلتفرم رایانه‌های شخصی با مشکلاتی همراه است؛ HDR در برخی مواقع ممکن است همراه با اجرای بازی فعال نشود و به یک Alt-Tab کردن نیاز داشته باشد. با انجام این کار هم HDR در بازی خود را به درستی نشان نمی‌دهد و باید یک بار از داخل منوی تنظیمات بصری بازی، آن را غیر فعال سپس فعال نمایید.  با تمام این تفاسیر، نسخه PC بازی به شدت روان و راضی کننده است.

بازی Sekiro: Shadows Die Twice

بازی Sekiro: Shadows Die Twice حقیقتا یکی از بهترین بازی‌های امسال تلقی می‌شود. تجربه این عنوان اکشن و سرگرم کننده قطعا برای تمام بازی‌بازان (مخصوصا طرفداران فرام سافتور) لازم و ضروری به شمار می‌آید. Sekiro بدون شک، زیباترین عنوانی است که تا به حال از طرف استودیوی فرام سافتور تولید شده اما حداقل از نظر فنی، نمی‌توان آن را روی کنسول‌ها، عنوانی بی نقص خواند. سازندگان می‌توانستند با صرف زمان بیشتر، راهکار هایی که در متن به آن‌ها اشاره شد را عملی کنند و تجربه فنی بهتری را در اختیار بازی‌بازان کنسولی قرار دهند. با این حال، نسخه رایانه‌های شخصی بازی می‌تواند به شدت شما را راضی نماید و تجربه‌ای تقریبا بی نقص و بهینه را به شما ارایه نماید.

حتما نظرات مفید و خوب خود در مورد تحلیل فنی بازی Sekiro: Shadows Die Twice و هر موضوع فنی و بصری دیگر را با ما به اشتراک بگذارید.

منبع : وینفون
23 پست
اشکان عالی‌خانی
مطالب مرتبط
تبلیغات
دیدگاه کاربران
hamed
پاسخ دهید سه شنبه 21 فروردین 1398

یه چندتا ویدیو از گیم پلیش دیدم خوشم نیومدم یکی واسه اینکه مثل gta 3 کالکتبل هاش تو هوا ظاهر میشه و جمع میشه و اصلا برای یه بازی 2019 طبیعی نیست دوم اینکه لباس و زره شخصیت بازی رو حتی نمیشه یه تغییر کوچیک داد هی بکش و برو جلو غول هاشم که تخیلی بزرگ و نادان ://

برای نوشتن دیدگاه می توانید به حساب کاربری خود وارد شوید ورود ارسال نظر به صورت مهمان
برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , ,