surface-book-macbook-pro-vergleich-7-rcm1920x0

در این مقاله نظرات یکی دیگر از کارشناسان قدیمی دنیای فناوری و چرخش او بعد از سال‌ها استفاده از مک بوک به سمت سرفس بوک را آماده کرده ایم. همان طور که می دانید مدتی است که سیل تمجید ها از محصولات مایکروسافت خصوصا خانواده سرفس در میان کارشناسان فناوری به راه افتاده است و بسیاری از طرفداران اپل این شرکت را به خاطر موقعیت پایین تری که در محصولات خود کسب کرده ملامت می کنند. در ادامه با ما همراه باشید.

مک در دردسر بزرگی افتاده است. و این دردسر به خاطر افول کیفیت در محصولات نیست (شاید مقداری هم افول کیفیت باشد) بلکه این دردسر بیشتر به خاطر قدرت رقبای آن است. به عنوان یک نویسنده در سایت PC Mag مک بوک دستگاه اصلی مورد استفاده من در هشت سال گذشته بوده است. همچنین در این سال‌ها از یک دستگاه رایانه رومیزی HP Z420 هم استفاده می کردم. من مک بوک پرو ۲۰۱۱ خود را نگه داشته بودم تا اپل مدل جدید مک‌بوک پرو ۲۰۱۶ را معرفی نماید. اما راستش را بخواهید بعد از مراسم معرفی مک‌بوک ها رفتم و یک سرفس‌بوک خریداری کردم!

شاید من به اندازه جانی آیو (مدیر طراحی محصولات اپل) شجاع نباشم! (نویسنده به صحبت های جانی آیو اشاره دارد که حذف جک هدفون در آیفون را یک حرکت شجاعانه از سوی اپل دانسته بود). در حالی که مک‌بوک های جدید باریک، قدرتمند و دارای یک صفحه نمایش فوق‌العاده هستند، اما من با حذف کلیدهای Function و تغییر آن‌ها با یک صفحه مسطح نمی توانم کنار بیایم. کار من به صورتی است که روزانه هزاران کلمه تایپ می کنم و صدها بار در روز از کلیدهای Function استفاده می کنم. به علاوه احتمال نمی دهم که TouchBar بتواند حتی با وجود برخی نرم افزارها کار مفیدی انجام دهد (قبلا برای قابلیت فورس تاچ در آیفون امیدوار بودم اما آن قابلیت نیز هرگز واقعا مفید واقع نشد). بنابراین سرم را چرخاندم و از آن چیزی که می دیدم خوشم آمد! ویندوز ۱۰ هم اکنون بسیار سریع‌تر، ساده‌تر و کارآمدتر از پیش شده است.

microsoft-surface-book-2016

ویندوز ۱۰ همچنین به فردی مانند من که از گوشی اندرویدی به عنوان تلفن همراه اصلی استفاده می کند، کمک کرده است. اپل تمام این سال‌ها کاربران را به سمت قرنطینه شدن در اکوسیستم خود سوق داده است. مک او اس قدرتمند است به شرطی که شما از آیفون، آیپد، آیکلاود، ایمیل اپل و مک همه با هم استفاده کنید. اما من یک فرد وابسته به سرویس هستم. من از وان نوت، جیمیل، آمازون موزیک استفاده می کنم و عاشق تلفن همراه اندرویدی‌ام هستم.

همه این سرویس ها در ویندوز به خوبی یا بهتر از نقاط دیگر اجرا می شود، مخصوصا وابستگی من به وان‌نوت که توانایی کار در همه پلتفرم ها (به خصوص اندروید) را به خوبی دارد و به من توانایی انتقال متون و تصاویر را بدون استفاده از نرم افزارهای اعصاب خورد کن و ناقص انتقالِ داده می دهد، غیر قابل انکار است. همچنین سرفس داک این توانایی را به من می دهد که به جای دو رایانه (رومیزی و لپتاپ) از یک رایانه استفاده کنم. سرفس‌بوک دارای یک MiniDisplay port است اما داک به کاربر این قابلیت را می دهد تا لپتاپ را به یک مانیتور متصل کرده، کیبورد، موس، هدفون یا بلندگو و اتصال اترنت را نیز همزمان داشته باشد. از همه مهم‌تر این‌که داک با نمایشگر قدیمی DVI-D شرکت Dell که در اختیار دارم به خوبی کار می کند. همچینین اتصال امن برای شارژ دارد (برخلاف اپل که اتصال MagSafe را حذف کرد!) که این قابلیت را به شما می دهد لپتاپ را با کشیدن از اتصال برق جدا کنید.

جا دارد اشاره کنم، تنها چیزی که آرزو داشتم سرفس‌بوک دارا می بود، اتصال USB C است که فکر می کنم در آینده به اتصال رایج همه دستگاه ها تبدیل می شود. قبل از این چند باری دستگاه های ویندوزی مجهز به اتصال USB C مانند HP Spectr x360 را بررسی کرده بودم که اتفاقا دستگاه بسیار خوبی است اما من صفحه کلید و ترکپد سرفس بوک را ترجیح می دهم. صفحه نمایش با دقت بسیار بالای بزرگ نیز اجازه می دهد برای افزایش بهره‌وری تعداد زیادی اپلیکیشن را در صفحه باز بگذارم.

۵۲۲۸۶۲-microsoft-surface-book-2016

صفحه نمایش لمسی سرفس‌بوک من را تحت تاثیر قرار داده است. در ابتدا با این تصور دستگاه را خریدم که صفحه نمایش لمسی آن زیاد کاربردی نخواهد بود اما اکنون گاهی خودم را در حال کار با صفحه لمسی دستگاه، کشیدن اپ ها و حرکت در مقالات پیدا می کنم. اکنون نظرم این است که قابلیت لمس کاملا مفید خواهد بود. به عنوان یک روزنامه‌نگار قابلیت جدا شدن صفحه نمایش و این که در اپ وان‌نوت بتوانم به سرعت، زمانی که دستگاه در حالت تبلت است، با استفاده از قلم یادداشت برداری کنم بسیار پر اهمیت است. اما مهمترین نکته در یک دستگاه برای من صفحه کلید است و صفحه کلید این دستگاه کاملا عالی است.

با ویندوز همه‌چیز آسان‌تر می‌شود

با مهاجرت به ویندوز، اکنون متوجه می شوم که چه میزان خودم را در کارهای سازمانی، برای سالها تحت فشار قرار داده بودم. البته شورشی بودن (اشاره به این که اکثر سیستم های سازمان برای استفاده با ویندوز بهینه شده بودند اما نویسنده از پلتفرم اپل استفاده می کرده است) هزینه هایی هم دارد!

اولا رمز عبور شبکه امنی (VPN) که ما در سازمان از آن استفاده می کنیم مرتباً تغییر می کند. کاربران ویندوز یک پیام در شبکه دریافت می کنند و رمز جدید برای آنها ارسال می شود. اما کاربران مک بعد از این که متوجه می شوند رمز عبور قبلی کار نمی کند باید به واحد فناوری اطلاعات (IT) یک ایمیل فرستاده و منتظر دریافت رمز عبور جدید شوند. سامانه تولید اسلاید شو (برای ایجاد ارائه) در سازمان ما با مرورگر مک کار نمی کند و مجبور بودم از نرم افزارهای شخص ثالث استفاده کنم. برخی از داده های روزنامه نگاری من برای سالهای طولانی فقط در اکسل نسخه ویندوز قابل خواندن بودند.

در موارد ذکر شده، مهاجرت به ویندوز یک رهایی تمام عیار بود. من دو دستگاه رایانه رومیزی و لپتاپ را با یک لپتاپ جایگزین کرده ام و در آن دستگاه (سرفس‌بوک) می تواند همه نیازهایم را در خود حمل کند. برخی از دوستان توسعه دهنده من که به ویندوز مهاجرت کرده اند از اینکه نمی توانند ابزار توسعه دهندگی خط فرمان، مشابه آن چیزی که در مک استفاده می کردند را پیدا کنند شکایت داشتند. تا کنون تنها شکایت من بر می گردد به نبود Postico. یک کلاینت برای PostgreSQL که در مک عادت داشتم با آن کار کنم. البته ابزار SQL Manager Lite نیز مشکل خاصی ندارد.

همیشه فکر می کردم که به واسطه ماندن در اکوسیستم ساده‌تر، شجاع هستم اما شاید فقط لجباز بوده ام. اگر وجود TouchBar در مک‌بوک های جدید برای شما هم مانند من جذاب نیست شاید وقت آن رسیده است که به ویندوز مهاجرت کنید. نظرتان را در این مورد با ما در بخش دیدگاه ها در میان بگذارید.

منبع :

PC MAG

396 پست
حسین محمدزاده
لیسانس مدیریت. گیک، برنامه‌نویس پایتون. دوستدار لینوکس و مایکروسافت به صورت هم‌زمان!!
مطالب مرتبط
در مای نوکیا بخوانید
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده
برای نوشتن دیدگاه می توانید به حساب کاربری خود وارد شوید ورود ارسال نظر به صورت مهمان
برچسب ها: , , , , , , , , ,