بازی Metro Exodus

طراحی مراحل یا Level Design در یک بازی ویدیویی با هر سبک و سیاقی که دارد، از مهم‌ترین عناصر و بخش‌های آن عنوان به حساب می‌آید. بازی‌های ویدیویی بسیاری با طراحی‌ مراحل متفاوت و مختلف ساخته می‌شوند و طراحی مرحله در هر کدام از این بازی‌ها، بسته به داستان، نوع روایت و حتی امکانات فنی که در اختیار توسعه دهندگان قرار دارد، تعیین می‌شوند. شاید یکی از دلایلی که باعث تغییر ساختار طراحی مراحل یک بازی در طول تاریخ می‌شود، به سادگی، گذشت زمان و تغییر نسل‌ها باشد. به عنوان مثال، سازندگان، بازی خود را با یک طراحی مراحل منحصر به فرد روانه بازار می‌کنند و با موفقیت آمیز بودن آن طراحی‌، نسخه‌های بعدی آن عنوان را نیز به مانند قبل، به مخاطبان و طرفداران ارایه کرده و از موفقیت فرمول جواب پس داده خود، استفاده می‌کنند. با این حال، پس از گذشت چند سال یا نسل، آن طراحی مرحله قدیمی، جذابیت و محبوبیت خود را از دست می‌دهد و در رقابت با عناوین دیگر، جا می‌ماند. در این نقطه است که سازندگان به سراغ ایده‌های جدید می‌روند و طراحی مراحل یا Level Design بازی جدید خود را تکامل می‌بخشند. بازی‌بازان و طرفداران در مواجهه با این تغییر ساختار، دو رفتار متفاوت دارند؛ یا آن را یک نسخه تکامل یافته یا به‌روز شده از ایده‌های قدیمی می‌دانند، یا نسبت به این تغییرات، به صورت منفی و ناراضی نگاه می‌کنند!

این بحث مهم در تاریخ بازی های ویدیویی وجود داشته و با این که خیلی در مورد آن صحبت نشده، اما نمی‌توان اهمیت آن را برای بازی‌بازان و سلیقه‌های متفاوت این افراد، نادیده گرفت. در این مطلب قصد داریم تا این مقوله را در مورد بازی Metro Exodus بررسی کنیم؛ جدید ترین نسخه از سری محبوب Metro که به وسیله استودیوی اوکراینی 4A Games ساخته شده و با تغییرات چشمگیری نسبت به دو نسخه قبلی، راهی بازار شده است. عمده تغییرات بازی Metro Exodus نسبت به نسخه‌های پیشین خود، تغییر در بخش طراحی مرحله یا Level Design بوده و همین موضوع باعث شده تا بازی جدید را کاملا از نسخه‌های پیشین جدا نماییم. با این که بازی Metro Exodus در زمان عرضه با استقبال خوب بازی‌بازان و منتقدان همراه بود اما بسیاری از طرفداران، نسبت به تغییر ساختار طراحی مراحل در این بازی حس خوبی نداشتند و با آن غریبگی می‌کردند. نظر ما در واکنش به تغییر ساختار طراحی مراحل بازی Metro Exodus این است که این تغییر را تکامل، یک قدم رو به جلوی بی نظیر برای سری Metro به حساب می‌آید و Metro Exodus را یک پایان فوق‌العاده و شایسته برای سه گانه Metro می‌سازد. با وینفون همراه باشید تا این گفته را با دلیل، ثابت کنیم!

ادامه متن ممکن است حاوی اسپویل داستان باشد!

بازی Metro Exodus در ماه فوریه سال 2019 میلادی منتشر شد و بازی‌بازان را بار دیگر درون یک دنیای پساآخرالزمانی قرار داد. همان طور که انتظار می‌رفت، استقبال از بازی جدید استودیوی 4A Games که با تبلیغات قابل توجه پیش از عرضه همراه شد، خوب و رضایت بخش بود و توانست بار دیگر نام Metro را در صنعت بازی‌های ویدیویی، درخشان ظاهر کند. با این حال، یکی از دلایلی که باعث شد تا نظر همه مردم نسبت به بازی Metro Exodus مثبت و عالی نباشد، تغییر ساختار مراحل این عنوان شوتر وحشت بقا محسوب می‌شد. در حالی که مردم عادت داشتند تا بازی Metro را به صورت خطی و در تونل‌های تنگ و تاریک مترو تجربه کنند، حالا در بازی Metro Exodus با یک ساختار مراحل و محیط‌های غیر خطی و آزاد طرف بودند و همین موضوع باعث شده بود تا به بازی جدید به چشم یک غریبه نگاه کنند. با این که می‌توان دیدگاه این دسته از افراد را درک کرد و نظر آن‌ها در مورد ساختار و طراحی مراحل جدید و تکامل یافته Metro Exodus را محترم دانست، اما باید گفت که سازندگان Metro Exodus در صورت انتخاب روش و متودی به غیر از روش کنونی، نمی‌توانستند داستان خود را روایت کرده و حس واقعی بازی را القا کنند.

بازی Metro Exodus
با این که بازی Metro Exodus در زمان عرضه با استقبال خوب بازی‌بازان و منتقدان همراه بود اما بسیاری از طرفداران، نسبت به تغییر ساختار طراحی مراحل در این بازی حس خوبی نداشتند و با آن غریبگی می‌کردند

پیش از این که به سراغ صحبت در مورد داستان و روایت بازی Metro Exodus و ارتباط تنگاتنگ آن با گیم‌پلی و طراحی مراحل برویم، باید یادآوری کنیم که داستان سری Metro از سری کتاب مشهور و محبوبی با همین نام، نوشته دیمیتری گلاخوفسکی (Dmitry Glukhovsky) الهام گرفته شده است. گلاخوفسکی تا به حال سه کتاب از این سری، با نام‌های Metro 2033 و Metro 2034 و Metro 2035 را به چاپ رسانده و یک سه گانه به یادماندنی و ارزشمند را به نام خود ثبت کرده است. استودیوی 4A Games نیز با الهام از داستان‌های این نویسنده جوان، داستان و پس زمینه بازی‌های خود، یعنی Metro 2033 و Metro Last Light و Metro Exodus را با توجه به این کتاب‌ها طراحی کرده که بازی و کتاب آخر، پایان دهنده این سری ماندگار محسوب می‌شوند. این قطعا اولین دلیلی است که طراحی مرحله و ساختار آن‌ را در بازی Metro Exodus دستخوش تغییر کرده که البته در ادامه در مورد آن بیشتر صحبت خواهیم کرد.

در بازی‌های داستان محور، عاملی که باعث می‌شود طراحی روایت شکل بگیرد یا از هم بپاشد، چگونگی ارتباط بین داستان و گیم‌پلی محسوب می‌شود؛ به این معنی که داستانی که در میان پرده‌ها و پلات اصلی یک بازی روایت می‌شود و شکل می‌گیرد، باید با کاری که بازی‌باز درون گیم‌پلی انجام می‌دهد، تناسب داشته باشد. اگر این دو عامل خلاف جهت یکدیگر حرکت کنند و با هم تناسب نداشته باشند، واقعه ludonarrative dissonance رخ می‌دهد. نمونه‌های بی شماری در داستان‌ بازی‌های ویدیویی برای بحث ludonarrative dissonance وجود دارد که از بین آن‌ها می‌توان به سری Uncharted اشاره کرد. به عنوان مثال، در انتهای بازی Uncharted: Golden Abyss، شخصیت اصلی مشهور بازی، یعنی نیتن دریک (Nathan Drake)، نشان می‌دهد که رها کردن یک مرد برای مردن، چقدر برای او سخت و درد آور است اما خارج از میان پرده و در گیم‌پلی، بازی‌باز به شکل مرتب به کشتن دشمنان مشغول است و تا آن لحظه، صدها دشمن را با اسلحه و مبارزه تن به تن از پای درآورده است. این موضوع شاید به طور کلی به داستان بازی نام برده شده یا هزاران بازی دیگر ضربه‌ای وارد نکند اما باعث می‌شود داستان و گیم‌پلی، همبستگی نداشته باشند و هر کدام، در یک مسیر جداگانه حرکت کنند. مثالی که در این جا زده شد، تنها مخصوص شخصیت اصلی یک بازی است و می‌تواند برای هر جزء درون بخش‌‌های مختلف بازی دیده شود. در این میان، دنیایی که سازندگان برای بازی خود خلق می‌کنند، بیشترین تاثیر و نقش را در خصوص این موضوع دارد و دنیای یک بازی ویدیویی می‌تواند برروی تناسب میان داستان و گیم‌پلی آن عنوان، اثرگذار باشد. در بحث بازی Metro Exodus، من فکر می‌کنم که بزرگترین تاثیری که می‌تواند برروی گیم‌پلی و داستان گذاشته شود، طراحی فیزیکی محیط و دنیای بازی است.

بازی Metro Exodus
سری Metro دقیقا به مانند سری کتاب‌های دیمیتری گلاخوفسکی، همیشه درباره زنده ماندن و تغییر ایجاد کردن در یک دنیای پساآخرالزمانی است

گیم‌پلی سری بازی‌های Metro همیشه مبتنی بر ساختار و طراحی مرحله خطی بود. همیشه عادت داشتیم تا در یک بازی Metro، وارد تونل‌های تنگ و تاریک مترو شویم و با هیولاها و جهش یافته‌های ترسناک و دهشتناک مبارزه نماییم. شخصیت اصلی این سری، آرتیوم (Artyom) نام دارد که داخل تونل‌های متروی مسکو فعالیت می‌کند و در هر قدم خود، به سختی نجات و بقا می‌یابد. بازی‌بازان باید با کنترل کردن آرتیوم، اهداف مختلفی را دنبال کرده و به شکل خیلی خطی، کارها را یکی پس از دیگری انجام دهد. پلات و طرح کلی داستان دو نسخه ابتدایی Metro، به شکل بی نقصی به این نوع ساختار مرحله می‌نشست و به خوبی با آن جور درمی‌آمد؛ آرتیوم همیشه می‌داند که چه کاری را باید انجام دهد و به کدام جهت حرکت کند و پروسه رسیدن به آن نقطه یا هدف، مشکل و چالش اصلی برای او و بازی‌‌باز به حساب می‌آید و این موضوع، دقیقا موجب درخشش سری بازی‌های مترو می‌شود. سری Metro دقیقا به مانند سری کتاب‌های دیمیتری گلاخوفسکی، همیشه درباره زنده ماندن و تغییر ایجاد کردن در یک دنیای پساآخرالزمانی است. شخصیت آرتیوم به عنوان کسی که در طول بازی هیچ حرفی نمی‌زند و صدای او را تنها در یادداشت‌های بارگذاری ابتدای مراحل می‌شنویم، شخصیتی جوانی است که همه روی او برای انجام دادن کارهای بزرگ و موثر حساب می‌کنند. آرتیوم در بدترین شرایط و در یک دنیای خطرناک و رادیواکتیوی، همیشه سعی دارد تا جامعه و افراد باقی مانده و نجات یافته را حفظ کرده و آن را گسترش دهد.

با این حال بازی Metro Exodus تفاوت‌هایی با نسخه‌های پیشین سری دارد. برای اولین بار در طول فرانچایز Metro، تمرکز از روی تونل‌های تنگ و تاریک مترو برداشته شده و روی محیط و دنیای بیرون از مترو گذاشته شده است. در این بازی، شخصیت‌های نام آشنا و محبوب سری، با اصرارها و پافشاری‌های آرتیوم، متوجه می‌شوند که به غیر از تونل‌های مترو، در دنیای بیرون نیز حیات وجود دارد و دنیای بیرون تنها به آن شکل ویرانه‌ای که آن ها فکر می‌کردند، نیست. حال، روایت داستان از جایی که شخصیت‌ها برای گذراندن امور روزانه خود مجبور به زندگی داخل تونل‌های مترو هستند، به جایی که آن‌ها با دنیای بیرون آشنا می‌شوند، انتقال پیدا می‌کند و شخصیت‌ها درک می‌کنند که «جست و جو در دنیای زنده و خطرناک، بهتر از زندگی در دنیای مرده و ترسناک است». اساسی ترین و منطقی ترین دلیل برای تغییر ساختار مراحل بازی Metro Exodus، دقیقا همین است! از آن جایی که ساختار داستان و روایت آن به طور کلی تغییر کرده، دلیلی به ثابت ماندن ساختار گیم‌پلی نیست و این بخش نیز دچار تغییراتی می‌شود. البته لاز است اشاره کنیم که Metro Exodus به طور کلی تبدیل به یک بازی جهان آزاد و سند باکس نشده و هنوز هم قسمت‌ها و مراحل خطی در بازی وجود دارند اما زحمت و تمرکز اصلی سازندگان برروی مراحل سند باکس و بزرگ بازی بوده است تا به آرتیوم و شخصیت‌های مختلف، فضا برای گست و گذار و نفس کشیدن بدهند. حالا خیلی راحت می‌توان درک کرد که بدون تغییر دادن و تکامل گیم‌پلی در Metro Exodus، موجودیت گیم‌پلی با ماهیت داستان در تضاد کامل و غیر قابل قبولی قرار می‌گرفتند؛ بهتر است این گونه بیان کنیم که داستانی که در مورد جست و جو و مکاشفه است، به دنیایی برای کشف شدن نیاز دارد!

بازی Metro Exodus
شخصیت‌های بازی درک می‌کنند که «جست و جو در دنیای زنده و خطرناک، بهتر از زندگی در دنیای مرده و ترسناک است»

در مورد تغییر طراحی مراحل بازی Metro Exodus می‌توان به موضوع دیگری نیز اشاره کرد. تغییر ساختار مراحل و گیم‌پلی که در بازی جدید به وجود آمده، به صورت کاملا ناگهانی و غر قابل انتظار نبوده است. اگر به یاد داشته باشید، در نسخه دوم بازی، یعنی Metro Last Light، آرتیوم و دوستانش با تجربه بیشتری که به دست آوردند، بیشتر پای خود را بیرون از تونل‌های مترو گذاشته و در محیط‌های باز و آزاد (شبه سند باکس) فعالیت کردند. همین موضوع در کنار رخ دادن وقایع مختلف در طول داستان آن بازی، سبب شد تا سازندگان، مخاطبان خود را تقریبا برای رو به رو شدن با بازی Metro Exodus آماده کنند. Metro Last Light به زیبایی به ما یادآوری کرد که دنیای بیرون از تونل از مترو، دیگر مانند نسخه ابتدایی (Metro 2033)، تاریک و پر از خطر نیست و این دنیا در حال بهبود و شفا پیدا کردن است. حال، بازی Metro Exodus اثبات محکمی بر گفته‌های سازندگان در بازی پیشین به شمار می‌آیدو نشان می‌دهد که آن بهبودها، بیشتر و بیشتر شده است. در آخر، با این که می‌توان نارضایتی و غریبگی برخی از طرفداران بازی Metro Exodus را در مورد ساختار و طراحی مراحل این عنوان درک کرد و نگرانی آن‌ها نسبت به دور شدن از تونل‌های مترو را فهمید، اما نهایتا به شخصه فکر می‌کنم که Metro Exodus، این سری را چه از نظر روایت داستان و چه از نظر گیم‌پلی و طراحی مرحله، به سطوح بالاتری رسانده و این اتفاق خوبی است. بسیاری گمان می‌کنند که با این تغییرات، فضا و اتمسفر خاص و نیمه ترسناک Metro از بین رفته اما واقعیت این است که Metro Exodus، این جو و اتمسفر و فضای دلهره آور و غرق کننده را به یک دنیای بسیار بزرگتر و وسیع تر آورده است؛ کاری که انجام آن قطعا راحت نیست و باید به خاطرش به استودیوی 4A Games تبریک گفت!

به غیر از عناصر داستانی و ترکیب روایت با گیم‌پلی، می‌توان یک دلیل و منطق دیگر نیز برای تغییرات انجام گرفته در بازی Metro Exodus آورد. طبق صحبت‌های گذشته هیدئو کوجیما و البته طبق رویه‌ چند سال اخیر استودیوهای بازی‌سازی، به ما ثابت شده که «آینده صنعت بازی‌های ویدیویی متعلق به عناوین جهان آزاد است». در دوره‌ و زمانه‌ای قرار داریم که دیگر بازی‌های خطی و داستان محورف آهسته آهسته در حال بستن کوله‌بار خود برای خداحافظی هستند و این عناوین جهان آزاد و داستانی هستند که باقی می‌مانند. این قطعا می‌تواند برای بازی Metro Exodus نیز صادق باشد و می‌توان گفت که 4A Games برای ساخت بازی جدید خود، این نکته را زیر نظر داشته است.

نظر شما در مورد طراحی و ساختار مراحل و به طور کلی، بازی Metro Exodus چیست؟

منبع : وینفون
23 پست
اشکان عالی‌خانی
مطالب مرتبط
تبلیغات
در مای نوکیا بخوانید
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده
برای نوشتن دیدگاه می توانید به حساب کاربری خود وارد شوید ورود ارسال نظر به صورت مهمان
برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,